Αγώνας για την Πάρνηθα

Εναντια στης φύσης τη λεηλασία - αγώνες για τη γη και την ελευθερία Περιπου 100 ανθρωποι ανταποκρίθηκαν στο καλεσμα της Ανοιχτής Συνελευσης από το Λοφο του Στρεφη και συμμετείχαν στο Διημερο Οδοιπορικό Αντίστασης στην Πάρνηθα και στην συμβολική καταληψη του παλιου "Ξενία" στις 28 και 29 Ιουνη ΄08, εναν χρόνο μετα το ολοκαύτωμα του βουνού. Απόντες από την Πάρνηθα όλοι εκείνοι που κόπτονταν δήθεν για τον αφανισμό των τελευταίων πραγματικών δασών της Αττικής και της αγριας ζωής τους. Εκκωφαντική η σιωπή σήμερα ένα χρόνο μετα όλων εκείνων που όταν μιλούσαν για την καταστροφή της Παρνηθας δεν ενοούσαν τίποτα από όσα ελεγαν. (Παρόντες μόνον λιγοι οικολόγοι που μαζεύτηκαν στο Μπάφι). Η καταστροφή όμως της Πάρνηθας συνεχίζεται... οι μπετονιέρες ανεβοκατεβαίνουν όπως και τα πλήθη που γεμίζουν το θησαυροφυλακειο του καζίνου το οποίο μεγαλώνει και απλώνεται σαν καρνίνωμα πάνω στο βουνό. Τους πρωτους από τους φίλους και τους συντρόφους που ανεβηκαν στο βουνό το πρωί του Σαββατου 28/6 συνόδευαν ασφαλίτες που παρίσταναν τους φυσιολάτρες... Μετα εμφανίστηκε το πληρωμα ενός περιπολικού κατόπιν καταγγελίας του υπευθυνου ασφαλείας του Καζίνου ότι υπάρχουν υποπτα ατομα στο "Ξενία"... Κάτόπιν εμφανίστηκαν και κάτι ενστολοι υπαλληλοι του Φορεα Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας (από τις γνωστες προσλήψεις των "ημετέρων") οι οποιοι ανακοινωσαν ότι αφού δεν υπάρχει αδεια για τη συγκέντρωση είναι παρανομη και απαγορεύεται. Εν τελει όπως ήρθαν ετσι κι εφυγαν (δηλ. πήραν τον πούλο) κι απομακρυνθηκαν ΄τόσο ώστε να μην τους βλέπουμε καν. Η συγκεντρωση και η καταληψη του "Ξενία" (το οποίο με νόμο της Βουλής το 2003 εχει παραχωρηθεί στο Καζίνο) έγιναν μια χαρά, και οι αστυνομικές δυνάμεις που είχαν κατακλύσει για μια ακόμη φορά το βουνό τοποθετήθηκαν πάνω στο δρόμο που οδηγεί στο Καζίνο, ενώ περιπολούσαν γύρω του... Το απόγευμα έγινε συνελεύση στο "Ξενία" κι ακολούθησαν προβολές βίντεο για την καταστροφή στην Πάρνηθα και ευρύτερα και την κοινωνική αντίσταση. Την επομένη έγινε περιήγηση δεκάδων φίλων και συντρόφων στις καμενες περιοχές και σε σημεία της καταστροφής του βουνού τόσο από παλιότερα όσο και από εξελισσόμενα στις μέρες μας εργα.

..

Γερανοί, σφυριά και μπετονιέρες δουλευουν νυχθημερόν για την επέκταση της βιομηχανίας του τζόγου πάνω στην Πάρνηθα...

Η καταστροφή στην Πάρνηθα αρχισε από παλιά και συνεχίζεται με όλο και εντεινόμενο ρυθμό

Το Καζίνο πάνω στην κορφή Μαυροβούνι, όπως φαίνεται από την απέναντι κορφή Αέρας ή Καραούλι κατεστραμμένη κι αυτή από παλιά σταρτιωτική βάση. Στην κορφή Αερας, 1.161 μέτρα πάνω από το λεκανοπέδιο, υψώνονται ήδη κεραίες και κατασκευάζονται τσιμεντένια βάθρα για να υψωθούν κι άλλες. Η πολύμορφη καταστροφή του βουνού, του τοπίου και των οικοσυστημάτων του στο όνομα της ανάπτυξης μέσα στην γενικευμένη σιωπή κι απάθεια….

Καλώς ήλθατε στην Πάρνηθα...

...

.....

.

Είθισται στην Πάρνηθα όπως και παντού άλλωστε,

... να έρχεται ο κάθε μαλάκας επιχειρηματίας και να εγκαθιστα τα σκουπίδια του κατaστρέφοντας το περιβάλλον για να τα οικονομήσει. Εδώ ένα παλιό αεροπλανο, το οποίο μεχρι πριν λίγα χρόνια λειτουργούσε σαν καφετερια στο Μετόχι της Πάρνηθας. Ολη αυτή η περιοχή (η καταστροφή της οποίας ξεκίνησε το 1972 με την κατασκευή του τελεφερικ από τη Χουντα), προορίζεται να χτιστεί, τώρα είναι σκουπιδότοπος, και το δάσος θα γίνει ανάμνηση…Στο βαθος, ψηλά, το πολυτελές σκουπιδαριό του Καζίνο Μον Παρνες που υποβαθμίζει την Πάρνηθα από μοναδικό ορεινό βιότοπο σε πάρκο της βιομηχανίας της τζόγου…

Το ρεματάκι κοντα στον άη-Γιώργη στο Κεραμίδι ...

που ποτίζει χορτάρια και κούμαρα, το δάσος είναι νεκρό... Η ζωή ξαναρχίζει...

ΔΙΗΜΕΡΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΙΟΥΝΗ : ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 1μμ
ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΙΟΥΝΗ : ΣYΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ 11 πμ

ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ «ΞΕΝΙΑ» ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

ΔΙΗΜΕΡΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ

Η Πάρνηθα δεν είναι τσιφλίκι μιας δράκας κρατικών αξιωματούχων, κατασκευαστών κι επιχειρηματιών που ανέλαβαν ως εργολαβία την «προστασία» και την «αξιοποίηση» του βουνού. Η Πάρνηθα δεν πρέπει να αφεθεί στα χέρια τους και στη συνένοχη σιωπή -ακόμη κι αυτών που υποτίθεται ότι αγωνίζονται για την προστασία της φύσης- απέναντι στο συνεχιζόμενο έγκλημα της λειτουργίας στρατιωτικών βάσεων και «πάρκων» κεραιών πάνω στις κορφές της, της οικοδόμησης οικισμών μέσα στα εναπομείναντα δάση της, της λειτουργίας του καζίνο και της ανάπτυξης της βιομηχανίας του τζόγου στην καρδιά του Δρυμού…

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΙΟΥΝΗ : ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 1μμ

ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΙΟΥΝΗ : ΣYΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ 11 πμ

ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ «ΞΕΝΙΑ» ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ

Λεωφορείο 714 από Πλ. Βάθης : Σάββατο 06:40 & 14:30 και Κυριακή 06:40 & 08:00

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΦΟ ΤΟΥ ΣΤΡΕΦΗ

strefis.ath.cx/

Ενθάδε κείται O αρχιερέας του εκσυγχρονισμού

Η ιστορία επιφυλάσσει άλλοτε νωρίτερα, άλλοτε αργότερα μία ξεχωριστή θέση στα ζώα της εξουσίας.
Η ώρα έφθασε, εδώ και καιρό και οριστικοποιήθηκε χθες από τους πρώην συντρόφους του, για τον αρχιερέα του εκσυγχρονισμού στην Ελλάδα, τον σημήτη, τον τάπερμαν. Ένα πολιτικό νάνο που πολύ σωστά η Μαλβίνα τον ανέφερε ως τάπερμαν δίνοντας του με απόλυτη ακρίβεια το πραγματικό του πολιτικό ύψος, την ελάχιστη πολιτική του αξία.
Προέρχεται από την περίοδο της μεταπολίτευσης και αποδείχθηκε από τα χειρότερα "είδη" της αριστεράς αυτής της περιόδου. Θα αναδειχθεί στην εξουσία το 1996.

Η διάλυση του αγροτικού τομέα είναι στις πρώτες του προτεραιότητες. Οι κινητοποιήσεις των αγροτών είναι άμεσες και μαζικές, θα γνωρίσουν μια απίστευτη καταστολή που θα κορυφωθεί με σαμποτάζ των γεωργικών τους μηχανημάτων από τα τάγματα ασφαλείας. Θα ακολουθήσουν χιλιάδες δικαστικές διώξεις αγροτών. Οι πολιτικές διώξεις των αγροτών θα κοσμήσουν το άκρο φιλελεύθερο αριστερό εκσυγχρονιστικό έκτρωμα.
Οι εργαζόμενοι θα είναι το επόμενο θύμα του εκσυγχρονισμού. Νέες εργασιακές σχέσεις εξαπλώνονται παντού σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Εργαζόμενοι νοικιάζονται, υπογράφονται συμβάσεις έργου, η ανασφάλιστη εργασία θεσμοποιείτε, οργανώνονται στρατιές συμβασιούχων, τα συνδικάτα υπονομεύονται από νενέκους του τύπου του πολυζωγόπουλου και η κτηνωδία κατά των εργαζομένων ολοκληρώνεται.
Στις μικρές και μεγαλύτερες επιχειρήσεις τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Ο ακροφιλελευθερισμός των εκσυγχρονιστών θέλει να καθαρίσει το τοπίο, να μείνουν μόνο τα μεγάλα ψάρια. Δεκάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα αναγκαστούν να κλείσουν υπό την φορολογική πίεση, θα ανακαλυφθούν οι περίφημες τριετίες και τα απανωτά κλεισίματα. Πρόκειται για «εφοριακές» συμφωνίες μη ελέγχου και καταβολής χρηματικών ποσών ετσιθελικά χωρίς καμία απολύτως ανταπόδοση. «Για να μη σου κάνουμε έλεγχο βιβλίων δώσε μας τόσα». Ο απροκάλυπτος νεοφιλελεύθερος φασισμός είναι εδώ.
Στις μεγαλύτερες βιοτεχνίες-βιομηχανίες η κατάσταση είναι εξίσου άσχημη. Αρκετές αναγκάζονται να μεταναστεύσουν... στα βαλκάνια έναντι χρηματοδότησης, η αποβιομηχάνιση ολόκληρων περιοχών χτίζει τη νέα φτώχεια. Η Πάτρα και ο Βόλος είναι δύο χαρακτηριστικές περιοχές που θα νιώσουν τα εκσυγχρονιστικά πειράματα. Οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων εταιρειών εμπλουτίζουν ακόμη περισσότερο τη νέα εποχή που ετοιμάζει το κεφάλαιο στην Ελλάδα. Παράδειγμα η εκχώρηση ή καλύτερα το χάρισμα των δημόσιων διυλιστηρίων(ΕΛ.ΠΕ) στον όμιλο Λάτση και στην ΠΕΤΡΟΛΑ. Αν σήμερα η κερδοσκοπία της βενζίνης είναι σε αυτά τα επίπεδα η αφετερία τους βρίσκεται στον εκσυγχρονιστικό σχεδιασμό της αγοράς.
Πολιτικά γεγονότα όπως η παράδοση του Οτσαλάν, η συμμετοχή στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, είναι πλέον μόνο ιστορία.
Η διαφθορά θα γιγαντωθεί, θα στελεχώσει όλες τις υπηρεσίες, τους μηχανισμούς και τους θεσμούς. Δικαιοσύνη, δημόσιες ελεγκτικές υπηρεσίες, μπάτσοι όλοι πληρώνονται, όλοι λειτουργούν εντελώς διεφθαρμένα. Από το παραδικαστικό που ήταν απολύτως δικαστικό σκάνδαλο μέχρι τις επιθεωρήσεις όλοι πιάνονται. Ακόμη και σήμερα το διεφθαρμένο κεφάλαιο προτιμά προϊσταμένους και διευθυντές του εκσυγχρονισμού, αξίζει να ρίξετε μια ματιά γύρω σας. Πώς κάποιοι/ες παραμένουν στα πόστα τους μετά από δύο νίκες της ΝΔ, προφανώς γιατί το σύστημα έκρινε πώς το «αξίζουν».
Ο οχετός του τάπερμαν όμως δεν έχει τελειωμό, το χρηματιστήριο θα είναι το μεγαλύτερο κοινωνικό έγκλημα όλων των εποχών, δεν ξαναυπήρξε τέτοιο πλιάτσικο προς όφελος των λίγων και εκλεκτών. Οι τρομονόμοι θα ψηφιστούν από ελάχιστους βουλευτές και θα ισχύσουν για ολους τους πολίτες, ο νόμος περί τύπου του βενιζέλου θα βάλει στο γύψο την ελευθερία γνώμης μετατρέποντας τη σε επικίνδυνο ακτιβισμό. Η καταστολή, ο κοινωνικός έλεγχος, τα βασανιστήρια, τα υπουργία τύπου του πρωτόπαπα με τους χιλιάδες έμμισθους δημοσιογράφους απλά συμπληρώνουν την ζοφερή εικόνα.
Η διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων θα ανατεθεί σε ιδιωτική εταιρεία με διορισμένο επιχηρημτικό σχήμα, το πλιάτσικο των ολυμπιακών αγώνων θα είναι και αυτό τεράστιο. Κακογουστιά, κιτς, ντόπα, πλιάτσικο και υπερχρέωση του ελληνικού λαού μόνο και μόνο για τη ματαιοδοξία μιας δράκας ανόητων ατόμων.

Σήμερα διαγράφουν τον τάπερμαν από τον κομματικό του χώρο επίσης στοχοποιούνται μια σειρά από πρώτα στελέχη που επίσης σήμερα και ελέω ζήμενς καταδιώκονται από βαριεστημένους δικαστικούς «που δεν θέλουν», «δεν κάνουν» αλλά η βρώμα της μίζας και της διαφθοράς είναι τόσο αφόρητη που δεν μπορεί να κρυφτεί στο αρωματικό μπουκαλάκι της δημοκρατίας τους.
Ο τάπερμαν δικαίως θεωρείτε από τους χειρότερους και πιο επικίνδυνους πρωθυπουργούς αυτής της χώρας, ένα γελοίο πολιτικά υποκείμενο που και τυπικά σπρώχτηκε από τους ίδιους του τους συντρόφους στον πάτο του σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, δυστυχώς της δικής μας ιστορίας, της σύγχρονης ιστορίας.

Να εμπλουτίσουμε τις κοινωνικές – ταξικές αντιστάσεις με τα “τοπικά” ζητήματα.

.

Image scaled down

Η δολοφονία από τη δράση των ταγμάτων ασφαλείας της νεαρής Κερκυραίας και ο βαρύς τραυματισμός του νεαρού προκάλεσαν το ενδιαφέρον αλλά και την αλληλεγγύη όλων, απέναντι στη μικρή κοινωνία της Λευκίμης.

Η περίπτωση του ξυλοδαρμού των καταληψιών της Κοζάνης από τα τάγματα ασφαλείας απλά άπλωσε ακόμη περισσότερο την κοινωνική απέχθεια προς τον μηχανισμό της αστυνομίας. Σε μια περίοδο πραγματικής κρίσης για τον ελληνικό λαό αλλά και επίσης πραγματικής άνθησης για τα ζόμπι του κεφαλαίου, γίνεται όλο και πιο ευδιάκριτος ο ρόλος των επιμέρους κρατικών μηχανισμών.

Η βία του κεφαλαίου όπως αυτή εμφανίζεται σήμερα έχει την ανάγκη και τη στήριξη από την αποκτηνωμένη δράση των ταγμάτων ασφαλείας. Και αυτό κάνουν… Επιτίθενται σε εργαζόμενους, επιτίθενται σε μικρές κοινωνίες και για μια ακόμη φορά δολοφονούν ακόμη και αν δεν υπάρχει απέναντί τους ένας ξεκάθαρος ιδεολογικός εχθρός. Επιτίθενται στην κοινωνία, προσπαθούν να δικαιώσουν με κάθε τρόπο τις βουλές μιας κτηνώδους εξουσίας που ζει τον ολοκληρωτικό της παράδεισο, στηρίζοντας τα φρικιά του κεφαλαίου και στηριζόμενη από τα ζώα της καταστολής. Η δολοφονία που έγινε στην Κέρκυρα, οι ξυλοδαρμοί στην Κοζάνη, η εγκαθίδρυση μιας αντιδραστικής κουστωδίας από καθηγητάδες στη Θεσσαλονίκη, αυτό που γίνεται σε όλη την κατεχόμενη επικράτεια είναι μια ξεκάθαρη ταξική επίθεση που δεν πρέπει να περάσει αναπάντητη.

Εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για τη δολοφονία από την αστυνομία, στη Λευκίμη, έγιναν σε Ιωάννινα, Άρτα, Λάρισα, Κέρκυρα, κλπ. Αυτό είναι που έπρεπε να γίνει και καλό είναι να μη σταματήσει εδώ. Το μπόλιασμα των κατά τόπους δράσεων πρέπει να γίνεται συνολικά στον κοινωνικό χώρο, όχι με όρους “τοπικούς” αλλά συνολικά κοινωνικούς, ταξικούς, ανεξάρτητα των τοπικών γεωγραφικών ορίων των γεγονότων-“αφορμών’. Το “τοπικό” να ξεφεύγει από τα μικρά γεωγραφικά του όρια και να καταθέτει την ταξική του δράση, τον πολιτικό του λόγο, την αντίσταση, εκεί που πραγματικά βρίσκεται, στην ταξική-κοινωνική αντιπαράθεση με την τάξη και τους μηχανισμούς του Κράτους και του Κεφαλαίου, ανεξάρτητα και πέρα των γεωγραφικών. Στις τοπικές γειτονιές, έρχονται συνοδευόμενα από τα ζώα της καταστολής και τους “ιδιώτες” της ανάπτυξης του κεφαλαίου, βίαια ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη “χρηστική αξία” του περιβάλλοντος, με τις εργασιακές συνθήκες πραγματικής εκμετάλλευσης, με τη βία του σημερινού πολιτισμού. Μπορούμε να απλώσουμε την αντίσταση σε αυτά τα ζητήματα Παντού.

Να μετατρέψουμε όλο τον κοινωνικό χώρο σε ένα πεδίο αντίστασης, σε ένα σημείο συνάντησης όλων των (τοπικών) αντιστάσεων, που να αναδεικνύει τα πολυσύνθετα ταξικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά της σύγκρουσης που έχουν έναν και μόνο στόχο, έναν και μόνο εχθρό το κράτος και το κεφάλαιο. Η επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου είναι συνολική, αφορά όλο το φάσμα και τους φυσικούς χώρους της κοινωνίας, τα πανεπιστήμια της, τους χώρους εργασίας, το φυσικό περιβάλλον.. Συνολική πρέπει να είναι και η απάντησή μας στα πανεπιστήμια, στους χώρους εργασίας, στην προστασία του περιβάλλοντος. Να βρούμε, και μάλλον κάτι έχουμε κάνει, τρόπους που να συνδέουν ακόμη πιο στενά ακόμη πιο επιθετικά τους διάφορους αγώνες.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ TH ΛΕΥΚΙΜΜΗ -Από ΑΡΤΑ-

ΜΙΚΡΟΦΟΝΙΚΗ -ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΣΤΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΆΡΤΑΣ ΟΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΝΟΜΑΡΧΙΑ
ΚΡΕΜΑΣΤΗΚΑΝ ΔΥΟ ΠΑΝΩ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ''ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΛΕΥΚΙΜΗΣ'' ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΗ ΦΩΤΟ..
ΑΡΚΕΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΈΔΕΙΞΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΑ ΜΜΕ ΤΟ ΕΘΑΨΑΝ ΠΑΝΤΕΛΩΣ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΛΕΥΚΙΜΜΗΣ

Για ακόμα μια φορά στοχοποιείται η ανθρώπινη ζωή και η φύση. Η σχεδιασμένη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου, στο όνομα του κέρδους και της «ανάπτυξης», γίνεται καθημερινά όλο και πιο έντονη! Το νιώθουμε στην θέα της καμένης Πάρνηθας, το ζούμε στον Αμβρακικό, το ξαναείδαμε στη Λευκίμμη Κέρκυρας, με τη δολοφονική επίθεση των ματ!

Το χρήμα που έπεσε στο νησί της Κέρκυρας(δεκ.’80),όπως συνέβη και σε άλλες περιοχές, από το κύμα τουρισμού, αλλάζοντας τις έννοιες περιβάλλον, ανάπτυξη και ιδιαίτερα την νοοτροπία των κατοίκων, μεταφράστηκε απλώς σε μια αρπαχτή χωρίς κανένα αντίκρισμα στην τοπική κοινωνία.(Χωρίς υποδομές στην υγεία, δρόμους, διαχείριση απορριμμάτων).Πέρασαν πολλά χρόνια απραξίας και ανευθυνότητας και αφού η φούσκα του εύκολου και γρήγορου κέρδους, δεν κρατάει για πάντα, έσκασε, βρίσκοντας τους ντόπιους Κερκυραίους αν μη τι άλλο, εξοργισμένους.

Δίχως παρελθόν σε συγκρουσιακές καταστάσεις , ο λαός της Κέρκυρας και ιδιαίτερα της περιοχής της Λευκίμμης, και χωρίς να επιτραπούν κομματικές καπηλείες, αντιστέκεται στην πρόχειρη χωροθέτηση του χυτά στο πλέον ακατάλληλο μέρος του νομού, καθώς η περιοχή είναι ήδη κατοικημένη, ενώ θα πρέπει να απέχει τουλάχιστον 1500μ από αυτή. Στη συγκεκριμένη θέση υπάρχουν υπόγεια ύδατα και κατά συνέπιαν ο υδροφόρος ορίζοντας θα μολυνθεί στη περίπτωση κατασκευής χυτά.

Ενώ ο χώρος είναι υπό κατάληψη από τους κατοίκους, γίνεται γνωστό πώς τη πέμπτη 29/5 10 διμοιρίες των Μ.Α.Τ. θα επιχειρήσουν να σπάσουν την κατάληψη. Οι κάτοικοι έστησαν οδοφράγματα αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν τις δυνάμεις των Μ.Α.Τ. να εισχωρήσουν στο χώρο του Χ.Υ.ΤΑ. με σκοπό να συνεχιστούν οι εργασίες. Τότε βρέθηκαν αντιμέτωποι με την κρατική βία των ένστολων δολοφόνων, στέλνοντας πολλούς στο νοσοκομείο με αναπνευστικά προβλήματα από τη χρήση δακρυγόνων, τρεις τραυματισμένους εκ των οποίων ένας νεαρός με μηχανάκι ,που ξυλοκοπήθηκε εν κινήσει, γεγονός που έγινε μακριά από τον χώρο των οδοφραγμάτων, έχασε τον έλεγχο, με αποτέλεσμα να παρασύρει μια 43χρονη γυναίκα, μητέρα 2 παιδιών ,η οποία εξέπνευσε τη Κυριακή το βράδυ, καθώς και ο νεαρός αντιμετωπίζει προβλήματα με τη σπονδυλική του στήλη. ¨Εγιναν συλλήψεις 15 ατόμων, ανάμεσά τους και ένα παιδί 13 ετών, που αφέθηκαν ελεύθεροι, αφού τους απαγγέλθηκαν βαριές κατηγορίες.

Την Κυριακή το πρωί πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη πορεία που έγινε ποτέ στην Κέρκυρα με συμμετοχή πάνω από 3500 άτομα με κεντρικό σύνθημα: μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι, και έξω τα ματ από την Λευκίμμη!

Είναι πλέον ολοφάνερο πως και σε αυτή τη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μια δικτατορική πρακτική από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, να φιμώνουν, να χτυπούν και να καταστέλλουν κάθε μορφή αντίστασης, αποφασισμένοι να επιβάλλουν τη δημοκρατία τους με κάθε μέσο, όλα στο όνομα της «ανάπτυξης», αδιαφορώντας για τις συνέπειες, έχοντας συμμάχους και τα καθεστωτικά ΜΜΕ, τα οποία αποκρύπτουν και συγκαλύπτουν σημαντικά στοιχεία και σε αυτή τη περίπτωση, όπως και σε κάθε άλλη. Κυβέρνηση και μπάτσοι αποθρασυνόμενοι από το γεγονός ότι τα ΜΜΕ απέκρυψαν τον θάνατο της γυναίκας, ρίχνουν το φταίξιμο στο παιδί, στον δρόμο που είχε λάδια(άλλη μια κραυγαλέα περίπτωση ζαρντινιέρας)καθώς και στους παρανομούντες κατοίκους που προσπάθησαν να ξεφύγουν από τον νόμο!!Στο χώρο άλλωστε όπου εκτυλίχτηκε η πρωτοφανής σε ένταση και έκταση για την Κέρκυρα κρατική καταστολή και τρομοκρατία, εξακολουθούν να βρίσκονται διμοιρίες των ΜΑΤ, οι οποίες περιφρουρούν την εταιρεία «ΔΟΜΟΚΑΤ» που, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ξεκινήσει τις εργασίες κατασκευής του ΧΥΤΑ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ίδια εταιρεία κατασκεύασε τον ΧΥΤΑ στο Τεμπλόνι, που αποδείχτηκε μετά από αντίστοιχη κινητοποίηση των κατοίκων της περιοχής ότι αποτελούσε μια σύγχρονη χαβούζα.

Όταν οι τοπικές κοινωνίες οργανώνονται, αντιδρούν και αγωνίζονται για την ποιότητα ζωής και την αξιοπρέπειά τους, έξω από κομματικές γραμμές και κατευθυνόμενα συμφέροντα, είμαστε αλληλέγγυοι, σε κάθε μορφή αγώνα ενάντια στην επίθεση της κυριαρχίας του κράτους και του κεφαλαίου.

Η αστυνομική βία, οι δυνάμεις κατοχής, τρομοκρατία, συλλήψεις και φυλακίσεις αγωνιστών, οι κρατικές δολοφονίες, δεν μας αποθαρρύνουν! Μας πλημμυρίζουν με μίσος και οργή!

Άμεση απόσυρση των κατηγοριών για όλους τους συλληφθέντες και για τον δεκαεξάχρονο τραυματία .

Άμεση απομάκρυνση των δυνάμεων καταστολής από την περιοχή.

Τιμωρία των υπευθύνων για τον τραγικό θάνατο της άτυχης γυναίκας.

Αλληλέγγυοι/ες Άρτα

Μεταλλαγμένα: Το ξεκλείδωμα του DNA

Πως γίνονται τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα;

Όπως έχω ήδη αναφέρει στο ποστ μου για την γέννηση της ζωής, η μάνα γη, χρειάστηκε 2 δισεκατομμύρια και 200 εκατομμύρια χρόνια για να διαμορφώσει έναν ευκαριώτη. Δηλαδή περισσότερο από τη μισή ζωή της!
Μετά από την εμφάνιση του πρώτου ευκαριώτη, η ζωή πήρε την ανηφόρα. Από τότε και μετά αρχίζει η ποικιλότητα. Επί 2 δισεκατομμύρια και 200 εκατομμύρια χρόνια η γη είχε κατακλυστεί από μονότονους προκαριώτες δηλαδή μονοκύτταρους οργανισμούς χωρίς πυρήνα με το DNA χύμα στο κύτταρο, σε αντίθεση με τους ευκαριώτες στους οποίους το DNA είναι κλειδωμένο στον πυρήνα του κυττάρου, πράγμα που συμβαίνει σε κάθε πολυκύτταρο οργανισμό.
Εδώ και ένα δισεκατομμύριο και 700 εκατομμύρια χρόνια το DNA παραμένει άρχοντας κλειδωμένος σε ένα Πύργο με εκατοντάδες χιλιάδες υπηρέτες όλους πολύπλοκους, δύστροπους, αμετακίνητους και κατά μια έννοια, της οποίας το νόημα μας ξεφεύγει, πολυδιάστατους, καθώς και δισεκατομμύρια άλλα άτομα σφιχταγκαλιασμένα μεταξύ τους σε μια δομή που η σημερινή επιστήμη αγνοεί παντελώς.
Το ανθρώπινο DNA έχει τρία δισεκατομμύρια ζεύγη βάσεων, έτσι για να πάρουμε μια ιδέα της εν λόγω πολυπλοκότητας. Είναι ενα διπλός έλικας που αν τον τεντώσουμε το μήκος φτάνει τα τρία μέτρα

Αν μπορούσαμε να αντιληφτούμε τη σοβαρότητα και τη μοναδικότητα αυτής της δομής, θα έπρεπε να είχαμε πάρει με τις πέτρες αυτούς που τολμούν να ξεκλειδώσουν αυτόν τον Πύργο και να πετάξουν μέσα σκουπίδια χύδην, όπως εντομοκτόνα, βολφράμιο και γονίδια σήμανσης, για να αναφέρουμε μερικά από δαύτα.
Η γενετική μηχανική βασίζεται στην Αρχή, ότι κάθε γονίδιο μέσα στο DNA είναι υπεύθυνο για μια και μοναδική πρωτεΐνη, δηλαδή, για μια και μοναδική λειτουργία του κάθε γονιδίου ξεχωριστά.
Επομένως, σκέφτηκαν αυτοί οι φωστήρες γενετιστές, αν προσθέσουμε ένα γονίδιο που παράγει μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη, μπορούμε – έτσι απλά - να προσθέσουμε μια καινούργια επιθυμητή ιδιότητα, ας πούμε ένα παράδειγμα στο καλαμπόκι, που αποτελεί τη βασική τροφή για μερικά δις στον πλανήτη μας, και να μην παθαίνει βλάβη από τους επανειλημμένους ψεκασμούς με εντομοκτόνο.

Αυτή όμως η Αρχή δεν ισχύει. Όταν μετρήθηκαν τα γονίδια του ανθρώπου ήταν μόνο 30.000 ενώ με την παραπάνω λογική έπρεπε να είναι 100.000.

Δηλαδή τα γονίδια στην πλειονότητα τους κωδικοποιούν περισσότερες από μία πρωτεΐνη το καθένα.
Αλλά ούτε εδώ σταματάει η πολυπλοκότητα της λειτουργίας του κυττάρου. Η σειρά των γονιδίων είναι εξ ίσου σημαντική και η ένθεση ενός ξένου γονιδίου θα έχει διαφορετικά αποτελέσματα, ανάλογα με τη θέση που θα λάβει κατά την ένθεσή του μέσα στο κύτταρο.

Κάθε τύπος κυττάρου έχει ένα μοναδικό ρεπερτόριο από μοριακά προσαρτήματα, τα οποία διαταράσσονται πλήρως με το ξένο σκουπίδι.

Μέχρις εδώ συναντήσαμε κάποιες αρχειακές δυσκολίες, που δεν αποτελούν παρά ένα μικρό μόνο μέρος των δυσκολιών της επιχείρησης «ξεκλειδώνω τον Πύργο και πετάω μέσα χύδην γονίδια και λοιπά σκουπίδια»

Πριν συνεχίσουμε περί των δυσκολιών της ανόσιας αυτής επιχείρησης, δείτε καταρχήν με ποια συνταγή μαγειρικής, οι «επιστήμονες» των νέων Αουσβιτς και Νταχάου παρασκευάζουν ένα γενετικά τροποποιημένο προϊόν! Και μόνο η λέξη προϊόν σοκάρει

1. Παίρνουμε μερικά κύτταρα από το φυτό ή το ζώο που θέλουμε να μεταλλάξουμε
2. Βάζουμε τα γονίδια που θέλουμε να ενθέσουμε στο δύστυχο φυτό ή ζώο σε μια ισχυρή καραμπίνα, κάτι ανάλογο με το εργαλείο που γίνεται αμμοβολή.
3. Βομβαρδίζουμε τα υγιή κύτταρα με τα ξένα «γονίδια» τα οποία είναι περιτυλιγμένα σε χιλιάδες μικροσκοπικά σφαιρίδια από βολφράμιο ή χρυσό, με ταχύτητες πολλών εκατοντάδων χιλιομέτρων την ώρα .
4. Το ξένο γονίδιο εκτός από το χρυσό ή το βολφράμιο έχει μαζί του και ένα γονίδιο Σήμανσης Ανθεκτικό στα Αντιβιοτικά (ARM, όπως το λένε)
5. Εμβαπτίζουμε τα βομβαρδισμένα κύτταρα σε διάλυμα με πολύ δυνατή αντιβίωση
6. Διαχωρίζουμε τα πεθαμένα κύτταρα, από αυτά που δεν προσβλήθηκαν από την αντιβίωση και έστι παίρνουμε τα μεταλλαγμένα.

Τα κύτταρα που επέζησαν από το μπάνιο της αντιβίωσης είναι τα μεταλλαγμένα, αφού σε αυτά εισέβαλε το ξένο γονίδιο που είχε συντροφιά το ARM .

Τι παρατηρούμε από την παραπάνω διαδικασία;

Ότι, τα καινούργια είδη που παρασκεύασε ο άνθρωπος, ναι πρόκειται για καινούργια είδη που μέχρι σήμερα η φύση δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση και με οποιαδήποτε φυσική επιλογή να είχε δημιουργήσει, καθόσον τα γονίδια που εντίθενται στα υγιή κύτταρα είναι τεχνητά ή από άλλο βασίλειο, αυτά λοιπόν τα καινούργια είδη έχουν ανοσία στην αντιβίωση!
Με άλλα λόγια η αντιβίωση δεν τα πιάνει. Καταλαβαίνουμε ότι

Όσοι καταναλώνουν μεταλλαγμένα

ζώα ή άνθρωποι

είναι ευάλωτοι σε ιούς και μικρόβια.

Αν το γονίδια ΑΡΜ μετακινηθεί απο το ένα είδος στο άλλο, τότε αυτο θα μπορούσε να οδήγησει σε νέες ασθένειες, ανθεκτικές σε αντιβιωτικά.

Ο κίνδυνος μιας ανίκητης πανδημίας είναι ορατός και ΚΥΡΙΩΣ αν αυτο δεν συμβεί σήμερα, καθόλου δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να συμβεί αύριο. Απο την στιγμή που αυτά τα μεταλλαγμένα είδη έχουν μπεί στη ζωή του πλανήτη, τίποτα εκτός απο μια ολοκληρωτική καταστροφή τους δεν μας εξασφαλίζει ένα αύριο χωρίς τον εφιάλτη της μετάλλαξης και εξαφάνισης ειδών με τα οποία εκατομμύρια τώρα χρόνια μοιραζόμαστε μια βιώσιμη συμβίωση.

Ας κάνουμε άλλη μια στάση, μέχρι το επόμενο ποστ, παραβάλλοντας μια μικρή ιστορία:

Αγνοούμενα κοτόπουλα

Σύμφωνα με τις ειδήσεις του BBC, 27 Απριλίου 2002
«Οι έλεγχοι της ασφάλειας σε γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι που καλλιεργείται σήμερα στη Βρετανία ήταν ελλιπής, όπως αποδείχτηκε.
Το φυτό το γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι Τ – 25, ελέχθηκε σε εργαστηριακά πειράματα σε κοτόπουλα. Κατά τους ελέγχους διπλάσιος αριθμός κοτόπουλων πέθαναν όταν σιτίστηκαν με το καλαμπόκι Τ-25 σε σύγκριση με εκείνα που σιτίστηκαν με κανονικό καλαμπόκι.
Αυτή η έρευνα φαίνεται ότι παραβλέφθηκε όταν το φυτό εγκρίθηκε για είσοδο στην αγορά το 1996»

ange-ta.blogspot.com

Αποκοιμήθηκαν με την καλομοίρα και ξύπνησαν με τον αθανασόπουλο

Μετά τη διακοπή του νερού. Πριν τη διακοπή του νερού




Αφού νέκρωσαν τη όποια ζωή στο ποτάμι από το φράγμα έως και τον Αμβρακικό υπήρξαν δύο μη απαντήσεις. Η μία είχε κάνει με την δικαιολογία ότι υπήρξε αίτημα προς τη ΔΕΗ από υπηρεσία της νομαρχίας για διακοπή της ροής και η ΔΕΗ το ικανοποίησε. Η άλλη αφορά σχόλιο σε σελίδα που υποστηρίζει ότι ο πρόεδρος είδε τα αποθέματα νερού στο πουρνάρι και του φάνηκαν λίγα, προφανώς για να μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι θα συνεχίσουν να καταστρέφουν.
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε έναν υπάλληλο της ΔΕΗ να παραδέχεται το ανόητο και επικίνδυνο μιας ολόκληρης κατάστασης, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν μαθαίναμε αν το περιβόητο αίτημα των εργολάβων της νομαρχίας κατατέθηκε και εγγράφως. Τα αντλιοστάσια έχουν ειδικό μηχανισμό που διακόπτη τη ροή όταν δεν χρειάζεται και δεν κόβεται το νερό στο ποτάμι, αυτό ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ αδιανόητο. Η δέσμευση της ΔΕΗ για συνεχή ροή υπάρχει, αν θυμούνται οι παλαιότεροι την εποχή που γινόντανε λόγος για τα από σαθρωμένα θεμέλια του γεφυριού που είχαν φωτογραφίσει ντόπιοι φωτογράφοι τότε είχαν εκ νέου υποχρεωθεί οι παράγοντες να δεσμευτούν σε αδιάκοπη ροή του ποταμού μίας και οτιδήποτε άλλο θα ήταν καταστροφικό και για το γεφύρι. Ούτε το γεφύρι τους νοιάζει ούτε η ζωή του ποταμού, αυλάκι για τα σκουπίδια τους το θέλουν και τίποτε άλλο. Και κάτι άλλο πώς μπορεί η ίδια η νομαρχία να επιτρέπει την παραβίαση των περιβαλλοντολογικών όρων της ΔΕΗ ενώ θα έπρεπε να τους ελέγχει, σχετικά με την ολοκληρωτική και σε μεγάλη διάρκεια διακοπή της ροής του ποταμού θανατώνοντας τα ΠΑΝΤΑ.

Στη δεύτερη περίπτωση με τον πρόεδρο και τους παρατρεχάμενους να έχουν την ξετσίπωτη, την κυνική παραδοχή περί μειωμένων αποθεμάτων νερού όταν οι ίδιοι μεγαλοπαράγοντες της καταστροφής είχαν χρησιμοποιήσει τα νερά της λίμνης για υπερπαραγωγή τους τελευταίους μήνες του 2007. Τότε οι ίδιοι είχαν αυξήσει την λειτουργία κατά 70% περίπου όλων των φραγμάτων για να παρουσιάσουν κέρδη στη ΔΕΗ και βέβαια όχι για να καλύψουν ανάγκες που επίσης οι ίδιοι έκοβαν το ρεύμα από τα νοικοκυριά και το αυξάνανε στις επιχειρήσεις.


Το νερό ξανακύλησε στο ποτάμι αλλά η αναλγησία των παραγόντων είναι εδώ και θριαμβεύει. Με γελοίες δικαιολογίες σεβαστές λόγω του δικού τους ηλικιακού επιπέδου αλλά και μίας συντονισμένης σιωπής που συνόδευσε τη ζωή του ποταμού στην τελευταία της κατοικία.
Παράγοντες, σύμβουλοι, υπάλληλοι, κόμματα και στελέχια της αντιπολίτευσης των κινημάτων και της οικολογίας βεβαίως βεβαίως έβαλαν σιωπηλά τη σφραγίδα της αναλγησίας τους σε άλλο ένα έγκλημα κατά tου περιβάλλοντος. Η ζωή στο ποτάμι είχε εξαφανιστεί από τις πρώτες κιόλας ώρες της διακοπής του νερού σε μια πολύ μεγάλη διαδρομή από το φράγμα έως και τον Αμβρακικό. Οι υπηρεσίες έτρεχαν να συλλάβουν μαγιονέζες, ή να παίξουν στο «κυνήγι του χαμένου λαδιού» που δεν είχε περάσει στην Άρτα.
Και όμως μας έχουν συνηθίσει.
Πάνε αρκετές εβδομάδες(από τη μεγάλη Πέμπτη) από την μόλυνση που προκλήθηκε στον Αμβρακικό από λύματα και χημικά καθαριστικά που τα αποτελέσματα των ελέγχων ακόμα βγαίνουν.
Οι ίδιοι κάνουν παιχνίδι εδώ και χρόνια.
Είναι ανόητοι, πιστεύουν ότι τα παιδιά τους θα πίνουν νερό από τις πισίνες των «αφεντικών τους» θα αναπνέουν από τον αέρα των πούρων των αρχιστελεχών και θα τρων από το πιάτο σολομό των καθ ύλην «αρμόδιων» βολευτών, βεβαίως βεβαίως.
Δηλητηριάζουν τα πάντα, τα ξεπουλάν, χωρίς ντροπή, μισούν τους ανθρώπους, την κοινωνία, το λαό. Τα ζώα των υπηρεσιών και των κομμάτων της τοπικής αυτοδιοίκησης καθώς και οι φιλικές τους εφημερίδες έμειναν απαθείς μπροστά στο θάνατο της ζωής στον Άραχθο έστω και στο τμήμα από το φράγμα έως τον Αμβρακικό.

Πρόβα θανάτου στον Άραχθο

Διέκοψαν εντελώς τη ροή των νερών του ποταμού Αράχθου.

Η εικόνα είναι από τον ποταμό Άραχθο στην γέφυρα της Άρτας, όπως ακριβώς είναι σήμερα και δείχνει εκτός των πολλών άλλων και το εξής ένα. Τη λεηλασία του υδάτινου πλούτου του ποταμού από τους εγκληματίες της ΔΕΗ και της… «αειφόρου» ανάπτυξης. Άδειος ο ποταμός Άραχθος, ένα από τα πιο σημαντικά και πιο πλούσια ποτάμια της Ηπείρου, σε μια περιοχή με συχνές και ποιοτικές βροχοπτώσεις.

Το ότι σήμερα είναι σε αυτή την κατάσταση είναι ευθύνη της ΔΕΗ(και των παραγόντων) που έχουν φέρει τον Άραχθο σε αυτή την κατάσταση με την απαράδεκτη λειτουργία των δύο φραγμάτων, πουρνάρι 1 και πουρνάρι 2. Είμαστε στα μέσα Μαΐου, αρχές καλοκαιριού και έχουν καταφέρει να διακόψουν εδώ και λίγες μέρες τη ροή του ποταμού προκαλώντας το θάνατο σε ότι είχε απομείνει μέσα στο ποτάμι. Ούτως ή άλλως η εικόνα είναι εικόνα θανάτου.

Πριν λίγους μήνες στο τέλος του προηγούμενου χρόνου με τις απεργίες των εργαζομένων της ΔΕΗ τα φράγματα αύξησαν τη λειτουργία τους κατά 70% περίπου. Αυτό έγινε για να μην καταγραφούν ζημιές στη ΔΕΗ και κάποιοι χάσουν το μέτρημα. Τότε χρειάστηκε ακόμη και η παρατήρηση του νομάρχη Άρτας(ακόμη και αυτός) για λελογισμένη χρήση των νερών της λίμνης προκειμένου να μείνει νερό και για το καλοκαίρι. Τότε στο όνομα του «συμφέροντος του λαού» έπρεπε να ποδοπατηθεί η απεργία των εργαζομένων και να καταγραφούν κέρδη στις στατιστικές της ΔΕΗ και έτσι το φράγμα δούλευε στο φουλ για να καλύπτει με ρεύμα και κέρδη αυτό που από τις απεργίες χανόταν. Το ποτάμι και οι άνθρωποί του δεν τους ενδιέφεραν.

Η σημερινή εικόνα του Αράχθου έχει επιπτώσεις και στις καλλιέργειες του κάμπου της Άρτας, που αυτή την εποχή χρειάζονται πότισμα και που ευτυχώς πριν δύο μέρες έβρεξε και βοήθησε την κατάσταση. Προβλήματα συνεχίζονται να παρουσιάζονται και στον Αμβρακικό που στα ήδη γιγαντιαία προβλήματα προστίθεται και η συνεχώς μειωμένη ροή νέων νερών.

Στις περιβαλλοντολογικές ευθύνες της ΔΕΗ είναι η συνεχής ροή του ποταμού. Όμως τα κατάφεραν, λίγο η ανεμελιά των ντόπιων υπαλλήλων, λίγο το ξεκούδουνο των ντόπιων παραγόντων και κατά πολύ η αδιαφορία όλων τους για το ποτάμι αλλά όχι και για τα κέρδη τους. Σε αυτούς κατοχυρώνεται πλήρως η ευθύνη της συγκεκριμένης εικόνας.

Σήμερα Κυριακή επισκέφθηκε την Άρτα ένας μεγαλοπαράγοντας της ΔΕΗ και μάλλον πρόεδρος και διευθυντής της, ένας κάποιος αθανασόπουλος. Έτρεξαν όλοι οι παρατρεχάμενοι της πόλης να τον συναντήσουν.

Παλιά αναλάμβαναν την μακάβρια υπόθεση της επίσημης υποδοχής ο δάσκαλος, ο παπάς και ο χωροφύλακας, σήμερα είναι ακριβώς οι ίδιοι με διαφορετικές στολές αλλά ίδιες αρμοδιότητες. Στη συνάντηση των ντόπιων παραγόντων με το αρχι-αφεντικό της ΔΕΗ, τα θέματα που ανοίχτηκαν δεν ακουμπούσαν ούτε στο ελάχιστο την εικόνα θανάτου που παρουσιάζει ο Άραχθος με τη λειτουργία των δύο φραγμάτων. Αντίθετα δόθηκαν υποσχέσεις για “κούνιες και τραμπάλες” και περαιτέρω αξιοποίηση με δρόμους και γέφυρες κατά μήκος του ποταμού και βέβαια στο μπαζωμένο μέρος του ποταμού που κυνικά αποκαλείται «παραποτάμιο πάρκο» ενώ είναι μπαζωμένο ποτάμιο «πάρκο».

Την ίδια ώρα που φωτογραφίζαμε την εικόνα του θανάτου του ποταμού τα διάφορα είδη “μεγαλοπαραγόντων” από την ομογάλακτη πανίδα, συνέτρωγαν από την «ανάπτυξη» της ΔΕΗ στον Άραχθο, μοιράζοντας σε αλλήλους συγχαρητήρια και “επικοδομιτικές” ευχές για το μέλλον που μας ετοιμάζουν.

Οι κρατικές και παρακρατικές συμμορίες απειλούν τους χώρους μας, τους συντρόφους μας, Εμας τους ίδιους, συνολικά την κοινωνία.

Τη Δευτέρα τα ξημερώματα και το μεσημέρι της ίδιας μέρας χτυπήθηκε μια από τις πιο παλιές καταλήψεις αναρχικών/αντιεξουσιαστών στην Αθήνα, η Villa Amaliaς. Αυτό που πιστεύετε είναι ότι η επίθεση έγινε από ομάδα φασιστών υπό την εποπτεία(;) και οργάνωση αστυνομικών. Πρόκειται για μια παρακρατική επίθεση που αποτελεί συνέχεια άλλων επιθέσεων σε ανάλογους χώρους παντού στην Ελλάδα. Πριν λίγες μέρες τη Λάρισα με την επέμβαση της αστυνομίας γκρεμίστηκε μέρος κατάληψης που διατηρούνταν εκεί, προσπάθεια εμπρησμού έγινε και στο κτήμα Πραποπούλου στο χαλάνδρι. Η τελευταία επίθεση στη Villa Amalias γίνεται λίγες μέρες μετά την επίθεση στο αστυνομικό τμήμα Αιγάλεω υπεύθυνο για βασανισμούς μεταναστών και κάλυψη σε ομάδες φασιστών που ξυλοκοπούσαν μετανάστες μέσα στα σπίτια τους.

Σε κάθε περίοδο έντονων κοινωνικών αναταραχών(παιδεία, μαζικές καταλήψεις, αποκοινωνικοποίηση των θεσμών, κλπ) οι συμμορίες του κράτους απαντούν με κάθετη οργάνωση παρακρατικών ομάδων κυρίως από το χώρο της φασιστικής δεξιάς.
Μια πρώτη αντίδραση υπήρξε σήμερα με τη διοργάνωση πορείας και τη συμμετοχή 500 περίπου αλληλέγγυων ενώ μια δεύτερη αντίδραση θα είναι η συνεχής αλληλεγγύη και δημιουργία συνθηκών αντίστασης σε κρατικούς και παρακρατικούς δολοφόνους παντού μέσα στην κοινωνία

Αρθρα για τον Αμβρακικό και εκδηλώσεις για την προστασία του

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΓΕΝΝΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ

Οι Κίνδυνοι που απειλούν τον Αμβρακικό

Ο Αμβρακικός χάνεται. Οι τοπικές κοινωνίες αντιστέκονται.

Ενημέρωση από τις εκδηλώσεις σε Αγρίνιο και Μενίδι για τον Αμβρακικό.

Αμβρακικός:Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΔΕΝ ΚΑΘΑΡΙΖΕΤΑΙ μόνο ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ.

Αμβρακικός, "πορεία" για την προστασία του.

Την Κυριακή 11 Μαΐου ολοκληρώθηκαν οι πρώτες δράσεις για την προστασία του Αμβρακικού όπως αυτές είχαν αποφασισθεί από την Συνέλευση για τον Αμβρακικό. Η Συνέλευση είχε ξεκινήσει μετά την εκδήλωση της Πρέβεζας(23 Μαρτίου) και είχε αποφασισθεί να οργανωθούν μικρές δράσεις σε γειτονικές περιοχές του Αμβρακικού για να προπαγανδιστεί και το επικίνδυνο σημείο που βρίσκεται σήμερα ο Αμβρακικός αλλά και η αναγκαιότητα για την ανάληψη κινητοπιήσεων με σκοπό την προστασία του.

Εκδηλώσεις έγιναν στο Αγρίνιο, στο Μενίδι Αιτωλοακαρνανίας, στην Αρτα και η τελευταία κινητοποίηση η πιο κεντρική έγινε την Κυριακή(11/5) στην Αμφιλοχία, με πορεία στο δημαρχείο και σύντομο αποκλεισμό του κόμβου της Αμφιλοχίας. Συμμετείχαν σύντροφοι/σες απο Αμφιλοχία, Αγρίνιο, Πάτρα, Άρτα, Αθήνα κλπ. Επιλέχθηκε η Αμφιλοχία γιατί εκεί έχουν τις αποθήκες τους δύο εταιρείες πετρελαίου η SELL και η EKO και κατά τη γνώμη όλων μας αποτελούν μια σοβαρότατη εν δυνάμει απειλή για όλο το οικοσύστημα.

Στη διάρκεια αυτών των κινητοποιήσεων αναδείχθηκαν πολλά από τα μέρη που είναι υπεύθυνα για την μόλυνση του Αμβρακικού. Οι ιχθυοκαλλιέργειες, η οικιστική ανάπτυξη των γειτονικών πόλεων και χωριών, οι κτηνοτροφικές και πτηνοτροφικές επιχειρήσεις, τα φράγματα στον Άραχθο, η απουσία ή κακή λειτουργία των βιολογικών καθαρισμών. Στο Μενίδι μια μικρή κωμόπολη με μεγάλη τουριστική κίνηση και αναπτυγμένες τουριστικές επιχειρήσεις δεν υπάρχει βιολογικός καθαρισμός με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα.

Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων προέκυψαν νέα περιστατικά μόλυνσης που άφηναν την εντύπωση ότι ούτε τυχαία είναι αυτά, ούτε «ακηδεμόνευτα», αντίθετα είναι περιστατικά που επαναλαμβάνονται συνεχώς με την ανοχή των φορέων που θα έπρεπε να τα ελέγχουν. Οι περιβαλοντικοί όροι των εταιρειών είτε είναι “ανύπαρκτοι” είτε απλά δεν τηρούνται, η λύση του ρίχνω τα λύματα μέσα στους τάφρους που οδηγούν στον Αμβρακικό είναι η πιο «αναπτυξιακή».

Μία άλλη διαπίστωση είναι ότι οι τοπικές κοινωνίες βρίσκονται εγκλωβισμένες σε ένα περιβάλλον ενημέρωσης, «προστασίας» και μόλυνσης του Αμβρακικού που μεταξύ τους έχει πολύ στενούς δεσμούς. Παρακολουθήσαμε τον τοπικό τύπο αυτών των περιοχών που απαξίωνε τις δράσεις μας έστω και αν ήταν μικρές ή μεγαλύετρες, ενώ αντίθετα διαγγέλματα διάφορων απίστευτων παραγόντων με απίστευτες και γενικόλογες σαχλαμάρες έβρισκαν πλούσιο χώρο στις τοπικές και ηλεκτρονικές τους σελίδες.

Η μόλυνση του Αμβρακικού δείχνει να είναι πολυσύνθετη και βέβαια δεν έχει να κάνει μόνο με τη μόλυνση ενός υδροβιότοπου αλλά ενός ολοκληρωμένου συστήματος που τη στηρίζει και την αναπαράγει. Αυτό το σύστημα αποτελείτε από εταιρείες, παράγοντες, υπαλλήλους, κόμματα, τοπικά ΜΜΕ κλπ.

Αυτές είναι μερικές μόνο από τις διαπιστώσεις που έγιναν σε όλο αυτό το διάστημα. Οι ντόπιοι όπου συναντηθήκαμε ήταν μόνο θετικοί απέναντί μας και μας ανέφεραν περιστατικά και εικόνες που μας ξεπερνούσαν. Έχουν σαφέστατη εικόνα και για το πώς ήταν ο Αμβρακικός και τι τους πρόσφερε αλλά και το πώς τον μετέτρεψαν σήμερα και ποιοι είναι αυτοί. Ένα ζήτημα είναι γιατί δεν αντιδρούν συγκεκριμένα, αλλά αυτό μάλλον είναι ένα γενικότερο κοινωνικό ζήτημα που αφορά πολύ περισσότερα, όπως ακριβώς και η μόλυνση του Αμβρακικού που δεν περιορίζεται στον υδροβιότοπο αλλά συνολικά στο σύστημα που γεννά αυτή τη μόλυνση.

Όλα συνεχίζονται…

Διήμερο στο Αφγανιστάν εκεί που η "ανοικοδόμηση" άργησε μια μέρα.

Τουριστική ατραξιόν αποτελεί η πλανητική φρίκη που επιφυλάσσουν οι νέο σταυροφόροι της αμερικάνικης δεξιάς και των απανταχού διεστραμμένων εξουσιαστών. Το Αφγανιστάν είναι η Ντίσνευλαντ των κάθε είδους νεοπολιτικών καριέρας που ξεπερνώντας ιδεολογίες και προφάσεις ανοίγονται με τρόπο ριψοκίνδυνο για το μέλλον. Στηρίζουν τις ναζιστικές θηριωδίες της εποχής τους, τρώνε σολομό αλά κρέμ εκεί που οι λαοί πεθαίνουν από την πείνα. Επιχειρούν την "ανοικοδόμηση" εκεί που κατέσφαξαν και γκρέμισαν ολόκληρους λαούς και πολιτισμούς. Στέκονται περήφανοι πάνω στα άρματα των κατακτητών και κοκορεύονται, τιμές και ανδρείες επαινώντας αλλήλους για την τύχη τους να μην πέσουν πάνω σε αντάρτες της εκεί αντίστασης.

Αποστολή βουλευτών του κυνοβουλίου επισκέφθηκε το Αφγανιστάν, την Ντίσνευλαντ των δολοφόνων της παγκοσμιοποίησης. Η κατοχή και οι μαζικές δολοφονίες ενός ολόκληρου λαού έγιναν για αυτά τα καλόπαιδα το διήμερο μιας εκδρομής με πληρωμένα τα έξοδα. Όλοι τους ίδιοι ακριβώς, ο ένας με τον άλλο, αριστεροί της πλάκας, φασίστες, όλοι μαζί να γλεντούν και να γελούν εκεί που και σήμερα οι μισθοφορικές τους ορδές σφάζουν, βασανίζουν, βιάζουν, κατακλέβουν το φυσικό τους πλούτο και καταστρέφουν τα πάντα.
Στην επιστροφή τους, μοίρασαν και φωτογραφίες τους(στο φιλικό τους τύπο) με τα κατορθώματά τους και μας έλουσαν με τις αποκαλυπτικές τους αφηγήσεις για το τι ωραία πέρασαν.

Η εισβολή, η καταστροφή του Αφγανιστάν και η δολοφονία του λαού του σήμαναν την έναρξη ενός νέου πολιτισμού με ευθύνη κυρίως των Δυτικών. Τον πολιτισμό του γκουαντάναμο, των απάνθρωπων βασανηστηρίων, των μαζικών δολοφονιών, της υπεργιγάντωσης των υπηρεσιών των πρόθυμων δολοφόνων(στρατιωτικών/ αστυνομικών και μυστικών υπηρεσιών) παντού στον κόσμο. Οι λαοί σε όλο τον κόσμο τέθηκαν σε περιορισμό, σε κάποιους οι δολοφόνοι της παγκοσμιοποίησης επιτέθηκαν κιόλας. Η ναζιστική Νέα Τάξη επιβλήθηκε παντού, γιατί παντού βρήκε πρόθυμους γενίτσαρους.

Η ντροπή είναι μία λυτρωτική διαδικασία που η απουσία της μας δωρίζει ένα «δεδομένο ανάγνωσης» τεράστιας κοινωνικής και πολιτικής αξίας. Αυτό το δεδομένο που ΔΕΝ έχουν είναι η αρετή της κοινωνικής ευθύνης που κρύβεται σε κάθε πολιτική πράξη που εξελίσσεται στο πάλκο της κοινωνικής ζωής όλων μας.