Η χαβούζα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Παρκιγκ, εκμετάλλευση καμένων δασών, δημόσιοι χώροι αποχαρακτηρίζονται και μετατρέπονται σε ιδιωτικούς.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει μετατραπεί σε ένα χρήσιμο εργαλείο για κάθε λογής λαμόγια που έχουν υφάνει ένα πρωτοφανές πλιάτσικο εναντίων των ανθρώπων και των τόπων τους.

Με αυτόν τον πολύ πετυχημένο τίτλο, κατά γενικήν ομολογία, χαρακτηρίζουμε με μεγάλη ακρίβεια έναν ακόμη μηχανισμό εξουσίας και διοίκησης που στριμώχνεται μέσα στα όρια των Δήμων, δομούμενο κυρίως με πρόσωπα από τις ίδιες περιοχές. Θα λέγε κανείς πως αυτό συνέβη για την καλύτερη διασφάλιση της επιτυχίας των όποιων διεφθαρμένων παρεμβάσεων και την καλύτερη οικονομική αφαίμαξη, αλλά αυτό θα ήθελε μεγάλη φαντασία.
Ο τυπικός λόγος ύπαρξης είναι ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση στελεχώνεται από ντόπιους, αθώους και ηθικούς υποψήφιους που ψηφίζονται για αυτούς και μόνο τους λόγους.
Η αναπαραγωγή της εξουσίας όμως έχει να μας υποδείξει άλλες διαδικασίες. Ποτέ η αστική δημοκρατία δεν προχώρησε στην εκλογή εξουσιαστών που ήταν αντίθετοι με τα συμφέροντα των λίγων, που κινούν τα πάντα. Ποτέ στα πλαίσια της ελληνικής αστικής δημοκρατίας δεν ξεχώρισαν πολιτικοί που να μην ήταν διεφθαρμένοι-σατράπηδες-φασίστες κλπ χαρίσματα της ράτσας που γεννιέται σε όλα τα αστικά κόμματα(δεξιά και αριστερά) . Τυχαίο ή απλά δείγμα της καλής λειτουργίας των μηχανισμών που φιλτράρουν και καταλήγουν τελικά στο ουσιώδες; Μάλλον το δεύτερο, έτσι και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση τα πράγματα είναι απλά και αναμενόμενα .

Τα στελέχη των σχημάτων εξουσίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι κατά γενικήν ομολογίαν(δις) κομματικά στελέχη με μικρή και μάλλον αδόκιμη διαδρομή στα κοινοβουλευτικά πράγματα. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε να κάνουμε με τελειωμένα κυνοβουλευτικα στελέχη που όμως ξέροντας τις μηχανορραφίες που χρειάζονται και πριν αλλά και μετά την εκλογή τους, αποδεικνύονται χρήσιμα. Υπάρχουν παραδείγματα πολλά και σε κάποια θα αναφερθούμε και παρακάτω.
Ένα δεύτερο φυτώριο είναι πάλι από τα κόμματα από δευτεροκλασάτα στελέχη που δεν έκαναν καθόλου καριέρα στον κοινοβουλευτισμό όχι λόγω ιδεολογίας αλλά λόγω..ανταγωνισμού. Αυτά τα στελέχη υστερούν από την πρώτη κατηγορία της κακής πρόσφυσης στο γνωστό πεδίο της κεντρικής κρατικής διαφθοράς που είναι γνωστό στους πρώτους.

Η χαβούζα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης τα τελευταία 10+ χρόνια ενισχύθηκε με πλασματικό κύρος από τα ΜΜΕ, με χρήμα από την υπέρ εκμετάλλευση 'αρμοδιοτήτων' αλλά ενισχύθηκε και νομικά προκειμένου να ενσωματωθεί καλύτερα στο πνεύμα της εποχής που θέλει την εξουσία και τα τσιράκια της, να λυμαίνονται τους ανθρώπους και την κοινωνία συνολικά, κατακλέβοντας τα πάντα. Ο νόμος των ΣΔΙΤ, όπως του γίνετε κριτική ανάλυση παραπάνω και σας παρακαλώ ειλικρινά να διαβάσεται αποτελεί και το πρώτο μέρος αυτής της παράξενης τριλογίας, ο νόμος λοιπών των ΣΔΙΤ είναι τυπικό μέρος του νομικού εξοπλισμού της διαφθοράς, του πλιάτσικου και της εκμετάλλευσης του δημόσιου πλούτου. Ο συγκεκριμένος νόμος προδίδει την πολιτική του άγριου νεοφιλελευθερισμού που εισήγαγε ο Σημίτης και βελτίωσε με συμπληρωματικό νόμο η ΝΔ. Ο συμπληρωματικός νόμος έρχεται να διευθετήσει γοργά και σταθερά ζητήματα αρχαιολογικών ζητημάτων και περιβάλλοντος κλπ .

Σας παραθέτω μερικές ελάχιστες (σε σχέση με την ένταση) αλλά ξεχωριστές περιπτώσεις από τη χαβούζα της τοπικής αυτοδιοίκησης, συμβατές απολύτως με το περιβόητο πνεύμα της εποχής.
Στο Δήμο Αθήνας οι δυο τελευταίοι δήμαρχοι συναινούν και παραδίδουν τεράστια δημόσια έκταση(και μικρές ιδιοκτησίες) σε εταιρείες των Βαρδινογιάννη και Βωβού. Η έκταση είναι μέρος του Βοτανικού με αρχαιολογική ενδιαφέρον, μέσα στην Αθήνα και μετά από υποσχέσεις ετών ότι θα μετατραπεί σε χώρο πρασίνου.
Επίσης ο Δήμος Ζαχάρως εμφανίζεται να υπονομεύει μεγάλο τμήμα από εκεί που έγιναν οι τεράστιες καταστροφές από φωτιά προς όφελος των εργολάβων αλλά και ξενοδόχων.
Τα Ιωάννινα όπου έδωσαν την κεντρική τους πλατεία και το χώρο του Ξενία σε ιδιώτες.
Η πόλη της Άρτας, σχεδόν ομόφωνα με ελάχιστες διαφωνίες και όχι ουσίας παραδίδει δημόσια γη σε οποίον δώσει τα περισσότερα, ....μόλις 68 χρόνια μετά το "ηρωικό έπος" του 40'.

ΥΓ: Η τριλογία συνεχίζεται ...

Η ΦΡΙΚΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΔΙΤ

Μας πουλάν συνολικά, βρήκαν τον τρόπο να μας "επενδύσουν", το ονόμασαν όλο το κολπάκι ΣΔΙΤ. Υπάρχει μια φρίκη που κάποιοι την ετοιμάζουν ως "λύση μας". Αν δεν υπάρξει μια γρήγορη αντίσταση θα βρεθούμε στα χαρτοφυλάκια τους, εμείς, τα παιδιά μας, οι τόποι μας, οι ανάγκες μας.

Διαβάστε το παρακάτω άρθρο, κάντε την καρδιά σας πέτρα και αποφασίστε να ασχοληθείτε λίγο παραπάνω με ένα σπουδαίο κείμενο.


το παρακάτω πολύ σημαντικό κείμενο είναι απαλοτροιωμενο

όλο και πιο πολλά δημόσια έργα γίνονται με αυτή τη διαδικασία. Τι είναι αυτή όμως και για πιο λόγο επιλέγεται;

ΕΙΣΑΓΩΓΗ



ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΔΙΤ

Ο όρος σύμπραξη μας παραπέμπει σε συνεργασία .

Άρα οι ΣΔΙΤ είναι μια μορφή συνεργασίας ανάμεσα στο Δημόσιο τομέα και στον κόσμο των επιχειρήσεων για την κατασκευή και την λειτουργία κοινωφελών έργων.





«Οι ΣΔΙΤ είναι μορφές συνεργασίας των δημοσίων αρχών με τον κόσμο των επιχειρήσεων, που αποσκοπούν στην εξασφάλιση της χρηματοδότησης, της κατασκευής, της ανακαίνισης, της διαχείρισης και της συντήρησης μιας υποδομής ή στην παροχή μιας υπηρεσίας, σε τομείς της εθνικής οικονομίας, όπου η απελευθέρωση της αγοράς είναι είτε ανέφικτη είτε μη επιθυμητή»



ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟΣ ΝΤΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΔΙΤ



Μα μορφές συνεργασίας είχαμε και παλιότερα και στην Ευρώπη και στη χώρα μας.

Το σιδηροδρομικό δίκτυο της Ευρώπης κατασκευάστηκε με μια τέτοια συνεργασία.

Στη χώρα μας.

Με την ΟΥΛΕΝ (ύδρευση) και την ΠΑΟΥΕΡ (ενέργεια)

Πριν από λίγα χρόνια με το αεροδρόμιο των Σπάτων που το εκμεταλλεύεται η Γερμανική Χόχτιφ, την Αττική οδό με την κοινοπραξία που έφτιαξε ο Μπόμπολας ,η γέφυρα Ρίου-Αντίρριου όπου κουμάντο κάνει η Γαλλική πολυεθνική κλπ.



Τότε γιατί ενώ οι αναθέσεις έργων από το Δημόσιο προς τους ιδιώτες ανθούν εδώ και δεκαετίες ,γίνεται τόσος ντόρος ;



Θα μπορέσουμε να δώσουμε μια απάντηση αν δούμε τους τρόπους με τους οποίους κατασκευάζονταν και κατασκευάζονται, λειτουργούσαν και λειτουργούν τα δημόσια έργα στη χώρα μας.



Μέχρι πριν λίγο καιρό κυριαρχούσαν έργα που προκήρυσσε το Δημόσιο και ανελάμβαναν να παραδώσουν οι εταιρείες, έναντι αμοιβής.

Τα έργα χρηματοδοτούνταν από το ΠΔΕ (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων)

Η αξιοποίηση του έργου, η λειτουργία του και η συντήρησή του ανήκει στο Δημόσιο

Ο ρόλος του ιδιώτη αρχίζει και τελειώνει με την κατασκευή του έργου.



Τα έργα αυτά ήταν βασικά προς όφελος της κεφαλαιοκρατικής αναπαραγωγής, (πχ δρόμοι για την ταχύτερη και ασφαλέστερη διακίνηση εμπορευμάτων) κάλυπταν όμως και ορισμένες κοινωνικές ανάγκες(τη γρηγορότερη και ασφαλέστερη μετακίνηση των πολιτών).



Το πέρασμα στο νέο στάδιο, με την πιο άμεση εμπλοκή του ιδιωτικού κεφαλαίου σε όλη τη σφαίρα της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, οδηγεί στη φάση των έργων παραχώρησης ή συγχρηματοτοδότησης.

Εδώ έχουμε τώρα την άμεση πλέον υπαγωγή των έργων στο ιδιωτικό επιχειρηματικό κεφάλαιο.



Πρόκειται για το μοντέλο της Αττικής Οδού και της γέφυρας Ρίου-Αντίρριου.

Το έργο μετά το πέρας κατασκευής του ανήκει στο ελληνικό Δημόσιο, το οποίο όμως το παραχωρεί στον χρηματοδότη -ιδιώτη προς εκμετάλλευση για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που καθορίζεται από την σύμβαση(20-30 χρόνια).Μετά την πάροδο αυτού του διαστήματος περνάει και η εκμετάλλευση του έργου στο Δημόσιο.

Σε αυτές τις περιπτώσεις χρηματοδότες του έργου είναι το Δημόσιο και οι ιδιώτες είτε με δικά τους κεφάλαια είτε και με δάνεια από πιστωτικά ιδρύματα.

Επίσης για τα έργα που κατασκευάζονται με σύμβαση παραχώρησης οι διαδικασίες ανάθεσης και κατασκευής είναι σύμφωνες με το νομοθετικό πλαίσιο περί δημοσίων έργων και λόγω υψηλών προϋπολογισμών υπόκεινται σε ελέγχους από το ελεγκτικό συνέδριο και κυρώνονται από τη Βουλή.



Τώρα έχουμε το νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων με τη νέα μορφή ΣΔΙΤ

Η νέα αυτή μορφή δεν περιλαμβάνει μόνο κατασκευή υποδομών αλλά και παροχή υπηρεσιών και μάλιστα ιδιαίτερα σπουδαίας κοινωνικής σημασίας.

Το έργο από τη μελέτη ,κατασκευή, λειτουργία ,διαχείριση δεν ανήκει πλέον στο δημόσιο παρά μόνο μετά το πέρας της σύμβασης. Στη διάρκεια της σύμβασης (που είναι μακροχρόνια) το έργο ανήκει στον ιδιώτη ,ο οποίος είτε το ενοικιάζει στο Δημόσιο για να παρέχει τις υπηρεσίες του και συγχρόνως εκμεταλλεύεται τις όποιες κερδοφόρες υπηρεσίες διαθέτει και ίσως και τη διοίκησή του είτε το εκμεταλλεύεται ο ίδιος επιβάλλοντας στους χρήστες του έργου ανταποδοτικά τέλη (πχ. διόδια)

Η χρηματοδότηση του έργου γίνεται από τον ιδιώτη τόσο με ίδια κεφάλαια αλλά κυρίως με δάνεια.



Οι συμβάσεις ΣΔΙΤ δεν υφίστανται προσυμβατικό έλεγχο από το Ελεγκτικό Συνέδριο ούτε υπάρχει η δυνατότητα άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου επί των συμβάσεων αυτών.

Αποφασίζονται από την Διυπουργική επιτροπή ΣΔΙΤ(υπουργός οικονομίας και οικονομικών, υπουργός ανάπτυξης ,υπουργός Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων έργων και σαν έκτακτο μέλος ο Υπουργός που εποπτεύει τον φορέα στον οποίο θα γίνει η ΣΔΙΤ).

Καλύπτονται, εν πολλοίς, από ένα πέπλο αδιαφάνειας.

Ακόμα και το μοναδικό έγγραφο που αποτελεί εχέγγυο για την διαφύλαξη του Δημόσιου συμφέροντος δηλαδή το σχέδιο σύμβασης του έργου δεν περιλαμβάνεται στα τεύχη δημοπράτησης του έργου ΣΔΙΤ και δεν δημοσιοποιείται.



Το καινούριο δηλαδή τελικά είναι ότι με τις σύγχρονες ΣΔΙΤ έχουμε μια προώθηση παραπέρα και μια γενίκευση της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης των κοινωφελών έργων υποδομής και των κοινωφελών υπηρεσιών .





ΓΙΑΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΕΠΙΛΕΧΘΗΚΑΝ ΟΙ ΣΔΙΤ;



Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η οικονομική ολιγαρχία στην ΕΕ συνολικά και στην Ελλάδα επίσης, είναι διπλό.

Α) Μέσα σε συνθήκες συνεχών εξελίξεων στον τομέα της τεχνολογίας και αδιάλειπτης έντασης του ανταγωνισμού, οι αποδόσεις των κεφαλαίων, και ειδικότερα τα μέσα ποσοστά κέρδους, πιέζονται όλο και περισσότερο.

Β) Οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου και της οικονομικής ολιγαρχίας, μετά από πολλές δεκαετίες ληστρικής εκμετάλλευσης των εργαζομένων και λεηλασίας των οικονομικών πόρων της κοινωνίας, έχουν στη διάθεσή τους τεράστια κεφάλαια, πολλά από τα οποία παραμένουν αναξιοποίητα. Αυτά λοιπόν τα λιμνάζοντα κεφάλαια «πρέπει» οπωσδήποτε να τοποθετηθούν σε επικερδείς δραστηριότητες.

Και επειδή ακριβώς μία από τις μορφές με τις οποίες εμφανίζεται η σύγχρονη κρίση του συστήματος είναι η δυσκολία κερδοφόρων τοποθετήσεων στους υπάρχοντες κλάδους και τομείς της οικονομίας, το δημόσιο, οι κυβερνήσεις δηλαδή που ελέγχονται από την οικονομική ολιγαρχία, αναλαμβάνει να βρει διέξοδο και να παραχωρήσει ζωτικό χώρο για την κερδοφόρα δράση του κεφαλαίου.

Οι «συμπράξεις» δηλαδή είναι η ...νέας γενιάς μορφή στήριξης του κεφαλαίου, από το αστικό κράτος που μπορεί εν μέρει να δοκιμάστηκε και τα προηγούμενα χρόνια, αλλά τώρα φαίνεται πως τείνει να αποκτήσει πιο μαζικό χαρακτήρα, με στόχο να γίνει κυρίαρχη στα πλαίσια της ΕΕ και της Ελλάδας.

Αν η παραχώρηση ή συγχρηματοδότηση δημόσιων έργων ήταν στο παρελθόν η διαδικασία για την απόσπαση του κέρδους που αφορούσε στην εκτέλεση μιας επένδυσης, σήμερα οι ΣΔΙΤ προσφέρουν στους επιχειρηματικούς ομίλους πολύ περισσότερα πλεονεκτήματα.







TI ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΔΙΤ



* Καταρχήν την οικονομική δραστηριότητα αυτή καθαυτή σε μια εποχή που σε πολλούς κλάδους της οικονομίας η ύφεση είναι παραπάνω από υπαρκτή.
* Η εξασφάλιση εσόδων- κερδών όχι εφάπαξ ή μόνο για την περίοδο που διανύουμε, αλλά για το απώτερο μέλλον, αφού μιλάμε για μακροχρόνιες συμβάσεις αρκετών δεκαετιών.
* Η εξασφάλιση ιδιαίτερα επωφελών χρηματοδοτικών σχημάτων, που πολλές φορές μειώνουν στο ελάχιστο την αναγκαία συμμετοχή με ίδια κεφάλαια.
* Παράδειγμα η Αττική οδός .
* Αρχικό ύψος Σύμβασης παραχώρησης ήταν 432 δις. δρχ από τα οποία το δημόσιο προβλεπόταν να διαθέσει τα 144 δις-33%, η κοινοπραξία τα 54 -13% και τα πιστωτικά ιδρύματα 235-54%.
* Το τελικό κατασκευαστικό κόστος έφτασε τα 900 δις από τα οποία το δημόσιο κάλυψε τελικά τα 612 δις -68% ,ενώ η συμμετοχή της κοινοπραξίας παρέμεινε στα 54 δις -6% και τα τραπεζικά δάνεια στα 234 δις -26%.
* Παρεμπιπτόντως στα τρία πρώτα χρόνια λειτουργίας της ,τα έσοδα από την Αττική οδό ανήλθαν σε 555 εκατ. ευρώ.(Δηλ.192 δις περίπου)
* Γέφυρα Ρίου-Αντίρριου
* Κόστισε 816 εκατ. Ευρώ από τα οποία 370 εκατ. ήταν δάνειο , 62,5 εκατ. ήταν ίδια κεφάλαια και 384 εκατ. ήταν η συμβολή του Δημοσίου.
* Για τα τρία μεγάλα έργα που έγιναν με τη μέθοδο παραχώρησης(αεροδρόμιο Σπάτων, Ζεύξη Ρίου -Αντίρριου, Αττική οδός το συνολικό κόστος επένδυσης ήταν 4,1 δις ευρώ από τα οποία το 56% προήλθε από τραπεζικό δανεισμό ,κεφάλαια του ιδιωτικού τομέα κάλυψαν το 10% ,το υπόλοιπο κομμάτι 34% καλύφθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
* Τα ελκυστικά περιθώρια κέρδους, που εξασφαλίζουν όσοι επενδυτές αναλαμβάνουν την εκτέλεση επενδύσεων δημόσιου ενδιαφέροντος, με τα γνωστά «πανωπροίκια», φορολογικές ελαφρύνσεις ,δυνατότητα κατά περιόδους ανακοστολόγησης, δυνατότητα έκδοσης ομολόγων και μετοχών κλπ
* Η κατά τεκμήριο γρηγορότερη διεκπεραίωση διαφόρων διαδικασιών και -κυρίως - η παράκαμψη νομικών και άλλων κωλυμάτων(εκδόσεις αδειών, αρχαιολογικά ευρήματα, προστασία περιβάλλοντος, απαλλοτριώσεις, εργασίες Δημοσίων υπηρεσιών και Οργανισμών Κοινής Ωφέλειας).

* Η πλήρης απουσία ανταγωνιστών, όχι μόνο για σήμερα, αλλά και για όλες τις επόμενες δεκαετίες.



* Απαλλάσσει το αστικό κράτος από οποιαδήποτε διαδικασία προώθησης των δημόσιων επενδύσεων στο πεδίο κάλυψης των συλλογικών κοινωνικών αναγκών

* Επιτυγχάνει τη δημοσιονομική «εξυγίανση» μέσα από την καθαίρεση θεμελιωδών κοινωνικών λειτουργιών του κράτους
* Μειώνει τα δημοσιονομικά ελλείμματα σε επίπεδα κάτω του 3%(σύμφωνο σταθερότητας)

* Αποφεύγει οποιαδήποτε φορολογική επιβάρυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας

* Εμφανίζει την είσοδο του κεφαλαίου ως έκφραση αναπτυξιακής διαδικασίας ενώ στην ουσία πρόκειται για αντικατάσταση των δημόσιων κοινωφελών επενδύσεων από την ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότητα πράγμα που αντιπροσωπεύει μια ιστορικών διαστάσεων μετάλλαξη του σύγχρονου αστικού κράτους.







Το εύρος των τομέων για τις «συμπράξεις» στη χώρα μας μπορεί να μην είναι σήμερα δεδομένο, θα είναι ευμετάβλητο και στο μέλλον, αλλά ήδη υπάρχουν οι πρώτοι σχηματοποιημένοι προσανατολισμοί.

Κύρια σε τομείς στους οποίους το κεφάλαιο, στη χώρα μας είναι καλά οργανωμένο και προβάλλει ποικιλόμορφα τις αξιώσεις του.

Ο τομέας των κατασκευών είναι σε πρώτο πλάνο, το εφοπλιστικό κεφάλαιο, μαζί και διάφοροι όμιλοι που δραστηριοποιούνται στον τομέα της διοίκησης υγειονομικών συστημάτων, ασφαλιστικές εταιρίες, τράπεζες.



Για το σημερινό τεχνικό κεφάλαιο διαμορφώνεται μια επενδυτική ,κατασκευαστική και κερδοφόρα διέξοδος στη χρηματοοικονομική κρίση που έχει εισέλθει στις οικονομικές χρήσεις της τελευταίας διετίας, ως αποτέλεσμα της υπερσυσσώρευσης που έχει πραγματοποιηθεί(ο κύκλος εργασιών των εισηγμένων στο ΧΑΑ ηγεμονικών εργοληπτικών εταιρειών παρέμεινε στάσιμος, οι δανειακές τους υποχρεώσεις επιβαρύνθηκαν ακόμη περισσότερο, η κερδοφορία τους παρουσίασε πτωτική τάση αν και παρέμεινε σε σχετικά υψηλά επίπεδα)



Τέλος για τις Ελληνικές Τράπεζες που έχουν εξασφαλίσει πολυσήμαντη κερδοφορία με την αλματώδη επέκταση τους στη πίστωση των λαϊκών νοικοκυριών και έγιναν αποδέκτες κεφαλαίων από τα μεσαία κοινωνικά στρώματα , και αφού έχουν επιτύχει την «εξάρτηση» σημαντικών τμημάτων των κατασκευαστικών εταιρειών μέσω των δανειοδοτήσεων τους , η αυτοχρηματοδότηση των τεχνικών κατασκευών διανοίγει πεδίο επενδυτικής δράσης και διασφαλισμένης κερδοφορίας .





ΠΟΙΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΣΔΙΤ



Υπάρχουν διάφορες μορφές που παίρνουν οι ΣΔΙΤ εξαρτώμενες κυρίως από το σε ποιον θα ανήκει η κυριότητα του έργου ,αν όλο αυτό το κόστος λειτουργίας θα πληρώνεται απευθείας από τον χρήστη ή από το Δημόσιο ή αν θα πληρώνεται και από τους δυο. κλπ.

Χονδρικά όμως χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες

Τα λεγόμενα ανταποδοτικά ή μη ανταποδοτικά έργα

όλες οι ΣΔΙΤ όμως διατηρούν ένα ελάχιστο κοινό περιεχόμενο: την ολική ή μερική ιδιωτική χρηματοδότηση, τον πρωταρχικό ρόλο των ιδιωτικών φορέων, που διασφαλίζουν τις οικονομικές παραμέτρους του έργου.

Το δημόσιο απλά διατηρεί τη δυνατότητα να διασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον

Τώρα τι διασφάλιση κάνει το «δημόσιο», δηλαδή το αστικό κράτος, το βλέπουμε στην Αττική Οδό, στο Αεροδρόμιο των Σπάτων κλπ με τη συνεχή άνοδο των διοδίων και τελών .





ΤΙ ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΝΔ (3389/2005)


Απλά το νομοθέτημα της ΝΔ για τις συμπράξεις ήλθε να ρυθμίσει και να λύσει προς όφελος βέβαια των επιχειρηματιών όλα τα σχετικά ζητήματα που αφορούν τον τρόπο εκτέλεσης και λειτουργίας των δημοσίων έργων. Επιδιώκει να καταστήσει κατηγορηματική, αδιαμφισβήτητη και καθολική την διαδικασία της ιδιωτικοποίησης των κάθε είδους κοινωφελών τεχνικών έργων

Επιταχύνει και ρυθμίζει προς όφελος βέβαια των ιδιωτών επιχειρηματιών όλες αυτές τις διαδικασίες που αφορούν περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αρχαιολογικά ευρήματα ,προστασία κοινωνικών ομάδων από τα έργα, διαδικασίες απαλλοτριώσεων ,πολεοδομικές ρυθμίσεις ,κύρωση από κοινοβούλιο κλπ)









ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΔΙΤ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ





Οι ΣΔΙΤ εφαρμόζονται ήδη σε πολλές χώρες του κόσμου αλλά ιδιαίτερα σε χώρες της ΕΕ όπως η Μ. Βρετανία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γερμανία, Ιταλία.

Στις περισσότερες χώρες οι ΣΔΙΤ εφαρμόζονται στην αρχή στις μεταφορές και κατόπιν επεκτείνονται και σε άλλος τομείς (παιδεία ,υγεία, ενέργεια, επεξεργασία αποβλήτων κλπ).

Αγγλία, Πορτογαλία, Ισπανία Ιταλία προωθούν εκτεταμένα προγράμματα ΣΔΙΤ στην Υγεία.



Ο τομέας των μεταφορών έχει τη μεγαλύτερη εφαρμογή σε έργα ΣΔΙΤ.



Στη Βρετανία υπάρχει η σημαντικότερη ανάπτυξη (πάνω από 700 έργα από τα οποία τα 200 είναι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης)

Στην Βρετανία ήδη το 11% των δημόσιων επενδύσεων έχει υποκατασταθεί από τις ΣΔΙΤ. Σύντομα προβλέπεται ότι θα ξεπεράσει το 15%.

Ποσοστιαία η Βρετανία, που είναι και η πρώτη διδάξασα κατέχει τα πρωτεία στις ανά τον κόσμο εκτελούμενες ΣΔΙΤ ΜΕ 66% ,η υπόλοιπη Ευρώπη με 20% , η ΗΠΑ με 6% και η Ασία με 8%.



Άρα όταν θέλουμε να κάνουμε ένα έλεγχο των αποτελεσμάτων και να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα πρέπει να ανατρέξουμε κυρίως στην Βρετανική εμπειρία αλλά βεβαίως και στην εμπειρία άλλων χωρών .



Oι ΣΔΙΤ στην Αγγλία ξεκίνησαν από την κυβέρνηση των Συντηρητικών του John Major το 1992 και συνέχισαν και επεκτάθηκαν με τους εργατικούς. Το 2002 στο συνέδριο των Εργατικών πέρασε ψήφισμα κατά των ΣΔΙΤ αλλά η κυβέρνηση των εργατικών συνέχισε απτόητη το έργο της.



Αποτελέσματα ερευνών του ΝΑΟ (National Audit Office),της ACCA (Association of Chartered Certified Accountants),της UNISON κλπ. δείχνουν ότι :

1)σε ένα 20% των έργων ΣΔΙΤ γίνεται υπέρβαση του προϋπολογισμού ποσοστό που είναι μικρότερο από αυτό των έργων που γίνονται με συμβατικές μεθόδους δημοπράτησης..

2)Ένα 24% των έργων γίνεται με υπέρβαση του χρονοδιαγράμματος.

Ποσοστό που είναι και αυτό μικρότερο από αυτό των έργων που γίνονται με συμβατικές μεθόδους δημοπράτησης.

3.)Στην Βρετανία υπάρχει ιδιαίτερη επιλεκτικότητα στην επιλογή των έργων από τον ιδιωτικό τομέα .Έτσι τα έργα επιλέγονται όχι με βάση το ποιες κοινωνικές ανάγκες υπάρχουν και πρέπει να καλυφθούν αλλά με βάση το ποια κρίνονται συμφέροντα από πλευράς κερδών.

4)Ήδη στη Βρετανία ένα μεγάλο κομμάτι του ΠΔΕ πηγαίνει για εξόφληση των ΣΔΙΤ και σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης υπάρχει μεγάλη οικονομική πίεση με αποτέλεσμα να μεταφέρονται κονδύλια που πήγαιναν για άλλες υπηρεσίες στην απόσβεση χρεών, κλείνουν υπηρεσίες ή αυξάνονται τα λεγόμενα δημοτικά τέλη για να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους .

Νοσοκομεία μειώνουν τα κρεβάτια τους ,απολύουν προσωπικό, εντατικοποιούν την εργασία του προσωπικού, για να μπορέσουν να καλύψουν τα αυξημένα κόστη λειτουργίας τους.



Η αφαίμαξη των πόρων του ΠΔΕ για την απόσβεση των ΣΔΙΤ δείχνει πόσο έωλα είναι τα επιχειρήματα αυτών που λέγουν ότι μέσω των ΣΔΙΤ θα εξοικονομηθούν χρήματα του ΠΔΕ για κάλυψη άλλων κοινωνικών αναγκών. Παράδειγμα η Πορτογαλία



5) Οι επιχειρήσεις εκμεταλλευόμενες την πίεση πάνω στο ΠΔΕ ανεβάζουν στις διαπραγματεύσεις συνεχώς το κόστος οδηγώντας σε ένα φαύλο κύκλο.

6)Υπάρχουν σοβαρά κατασκευαστικά προβλήματα που αφορούν κυρίως την ποιότητα των υλικών και του εξοπλισμού που χρησιμοποιούνται

( Στα έργα που αφορούν σχολεία και Νοσοκομεία υπάρχουν προβλήματα στεγανότητας, αερισμού, ελεύθερων χώρων, λειτουργικότητας χώρων, ηχομόνωσης)

7) όλες οι μελέτες δείχνουν ότι το κατασκευαστικό και λειτουργικό κόστος είναι μεγαλύτερο από αυτό που θα ήταν αν τα έργα κατασκευάζονταν με τις συμβατικές μεθόδους.

Ο ιδιωτικός τομέας δανείζεται με υψηλότερα επιτόκια από ότι ο Δημόσιος τομέας και αυτό το κόστος μεταβιβάζεται στα έργα και στους τελικούς χρήστες.

Στην ουσία τα έργα αυτά είναι ένας πανάκριβος δανεισμός του Δημοσίου από τους Ιδιώτες. .

Στην Βρετανική Βουλή ο σκιώδης υπουργός Υγείας των Συντηρητικών Andrew Lansley αποκάλυψε ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας θα πληρώσει στις ιδιωτικές επιχειρήσεις 53 δις στερλίνες για έργα αξίας 8 δις .

8) Σε νοσοκομεία που έχουν κατασκευαστεί και λειτουργούν με ιδιώτη μάνατζερ υπάρχει ένα κοσκίνισμα περιστατικών με τέτοιο τρόπο ώστε να κρατούν περιστατικά που αφήνουν μεγάλο κέρδος ενώ βαριά και χρόνια περιστατικά παραπέμπονται σε νοσοκομεία που λειτουργούν με το κλασικό Δημόσιο Τομέα.

9) Σε ορισμένους κλάδους και κυρίως στις μεταφορές(δρόμοι, σιδηρόδρομοι κλπ) όπου τα έργα είναι ανταποδοτικά ή μη ανταποδοτικά ή μικτού τύπου τα κέρδη των ιδιωτών είναι αστρονομικά.

Σε μια έρευνα που έγινε από την ACCA (Association of Chartered Certified Accountants-Ένωση Πιστοποιημένων Ορκωτών Λογιστών -με 115.000 μέλη σε 170 χώρες) το 2004 σε οκτώ πρώτες ΣΔΙΤ που αφορούσαν το οδικό δίκτυο στη Βρετανία , βρέθηκε ότι οι εταιρείες που το διαχειρίζονται είχαν σε δυο χρόνια λειτουργικά κέρδη της τάξης του 68%

Στους δρόμους αυτούς που διαχειρίζεται ένα κονσορτσιουμ και το οποίο πληρώνεται όχι από τους χρήστες αλλά από το κράτος με βάση τον αριθμό των διελεύσεων ,βρέθηκε ότι οι εταιρείες σε τρία χρόνια πήραν 618 εκατ. στερλίνες όταν το έργο κόστισε 590 εκατ. Στερλίνες

Λάβετε υπόψη ότι η σύμβαση θα διαρκέσει 30 χρόνια και υπολογίζεται ότι θα κοστίσει στο κράτος και κατΆ επέκταση στους πολίτες 6 δις στερλίνες !

Ο κατασκευαστικός όμιλος που έχτισε τη φυλακή Altcourse στο Λίβερπουλ ,έκανε απόσβεση της επένδυσης σε 2,5 χρόνια από τα 25 συνολικά της σύμβασης οπότε από δω και πέρα θα απολαμβάνει μόνο κέρδη.



10) Στην Πορτογαλία υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα συνολικά στο ΠΔΕ.



11)Εργαζόμενοι που δούλευαν στο Δημόσιο τομέα αναγκάστηκαν να περάσουν στον ιδιωτικό τομέα με μείωση αποδοχών και σαφώς χειρότερες εργασιακές σχέσεις όταν οι υπηρεσίες τους παραδόθηκαν στον Ιδιώτη.



Τέτοιος κίνδυνος υπάρχει και στη χώρα μας

Κίνδυνος απόλυσης υπαλλήλων (Νέος Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας άρθρο 39 παράγραφος 1, άρθρο 99 παράγραφος 1 και 3, άρθρο 101 παράγραφος 1 και 2, άρθρο 154 παράγραφος 1,2,3,4.)







Θέση της UNISON(Βρετανική Ομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων) -

Πέντε λόγοι που απορρίπτει τις ΣΔΙΤ



Α)στην ουσία είναι δανεισμός από τον ιδιωτικό φορέα και μάλιστα με πολύ δυσβάσταχτους όρους από ότι αν έπαιρνε δάνειο η γενική κυβέρνηση από το εξωτερικό. Η εκτίμηση είναι ότι είναι δανεισμός 30% περισσότερο. Επιβάρυνση σε μακροπρόθεσμη βάση του προϋπολογισμού και του ΠΔΕ.



Β) Οι ιδιώτες κατασκευάζουν και λειτουργούν κοινωφελείς υποδομές με βάση το κέρδος ενώ δεν διακατέχει τέτοιο ήθος το Δημόσιο



Γ) Οι υποδομές και οι υπηρεσίες δεν φτιάχνονται εκεί που υπάρχει ανάγκη αλλά εκεί που συμφέρει το ιδιωτικό κεφάλαιο.



Δ) Αλλαγή στις εργασιακές θέσεις των εργαζομένων στο Δημόσιο Τομέα.

Θέσεις που πριν παρέχονταν από δημόσιους υπαλλήλους ,τώρα με τη απόδοση στους ιδιώτες των αντίστοιχων υπηρεσιών, οι επιχειρηματίες φέρνουν το δικό τους προσωπικό με υποβαθμισμένες εργασιακές σχέσεις και μισθούς.





Ε)Κακή ποιότητα κτιριακών εγκαταστάσεων και υποδομών και εξοπλισμού και φτωχό Value for money καθώς οι επιχειρήσεις προσπαθούν να κρατήσουν όσο το δυνατόν χαμηλότερα το πραγματικό κόστος κατασκευής , εξοπλισμού λειτουργίας και συντήρησης.









ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΥΜΠΡΑΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ



Έχουμε μέχρι στιγμής αποτελέσματα συμπράξεων με τη μορφή παραχώρησης

Δεν έχουμε έργα ακόμη μέσω της νέας μορφής ΣΔΙΤ



Αεροδρόμιο Σπάτων

Γέφυρα Ρίου-Αντίρριου

Αττική οδός



Τεράστια κέρδη για τις εταιρείες που τις εκμεταλλεύονται



Αττική οδός .Το 2004 οι διευθύνοντες της Αττική οδού δημοσιοποίησαν μια σειρά από στοιχεία.

Τα ημερησίως διερχόμενα αυτοκίνητα έφταναν περίπου τα 200000

Από τα έσοδα τής εταιρείας το 30-35% προορίζεται για τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης της επιχείρησης και το 65-70% για αποπληρωμή δανείων. Τα δάνεια προβλέπεται να έχουν εξοφληθεί το

2009-2010,οπότε και θα αρχίσει η ουσιαστική κερδοφορία της εταιρείας. Κι αυτό με βάση τα τιμολόγια του 2004.



To 2006 μέση κυκλοφορία 270000 οχημάτων, τα έσοδα της επιχείρησης έφτασαν τα 225 εκατ. Ευρώ.

Τον Οκτώβρη του 2005 ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας που διαχειρίζεται την Αττική οδό πρότεινε στον ΥΠΕΧΩΔΕ να κατασκευάσει η εταιρεία του την επέκταση των οδικών αξόνων της Αττικής οδού προς Λαύριο και Ραφήνα χωρίς το Δημόσιο να βάλει ούτε ένα σεντ και μόνο μια αύξηση των διοδίων σε 3 ευρώ αρκεί να επεκτεινόταν η Σύμβαση παραχώρησης για άλλα 5-8 χρόνια.

Σήμερα με βάση την σύμβαση η παραχώρηση εκμετάλλευσης των διοδίων είναι έως το 2025.

Υπολογίζεται ότι όταν σε 2-3 χρόνια εξοφλήσουν τα δάνεια θα έχουν καθαρά κέρδη πάνω από 1 εκατομ. ευρώ ημερησίως

Η εκμετάλλευση της γέφυρας Ρίου -Αντίρριου έφερε το 2006 έσοδα 43 εκατ. ευρώ και κέρδη 5,5, εκατ. ευρώ.(διάρκεια σύμβασης 42 έτη)





Πάμε σε ένα μικρότερης κλίμακας έργο.

Στη Λάρισα ο Δήμος της πόλης ανέθεσε σε μια ιδιωτική εταιρεία με τη μέθοδο παραχώρησης την κατασκευή ενός πάρκινγκ στο χώρο του παλιού ΟΥΗΛ (Οργανισμός Ύδρευσης και Ηλεκτρισμού Λάρισας) . Η εταιρεία θα εκμεταλλεύεται το έργο για 25 χρόνια και θα αποδίδει στο Δήμο 4% επί των ακαθάριστων κερδών της.

Η εταιρεία δεν πλήρωσε για το οικόπεδο 800 τμ στο κέντρο της πόλης, ενώ για κάθε μια από τις 280 θέσεις παρκαρίσματος που δημιουργήθηκαν επιδοτήθηκε με 4.100 ευρώ.

Η συνολική επιδότηση που προβλέπεται από το νόμο 2601/98 ανέρχεται σε 1.148.000 ευρώ.

Σύμφωνα με απόφαση της εταιρείας για κάθε ώρα στάθμευσης ενός αυτοκινήτου ο χρήστης πληρώνει 3,5 ευρώ για δυο ώρες 5 ευρώ και 0,50 ευρώ για κάθε επί πλέον ώρα. Η μηνιαία μίσθωση ανέρχεται στα 125 ευρώ.

Αντιλαμβάνεσθε ότι τα κέρδη της εν λόγω εταιρείας αναμένεται να είναι μεγάλα δεδομένου του μεγάλου προβλήματος από χώρους στάθμευσης που υπάρχουν στη Λάρισα και του μακρόχρονου της σύμβασης. Ήδη έχουν κατασκευαστεί με την ίδια μέθοδο αλλά 2 πάρκινγκ.

Επειδή δε ο Δήμος έχει και ένα ποσοστό από τα ακαθάριστα κέρδη της εταιρείας έχει Μέσω της Δημοτικής Αστυνομίας εξαπολύσει ένα πογκρομ κλήσεων παράνομων σταθμεύσεων .

Απο Άρτα, δράσεις για την απεργία αλλά και ενάντια στην καταστροφή δημόσιας πλατείας

Ενημέρωση για την χθεσινή πορεία της απεργίας στην Άρτα αλλά και για τις δράσεις ενάντια στην κατασκευή πάρκιγκ σε κεντρική δημόσια πλατεία της πόλης.



Πορεία και στην Άρτα για τη γενική απεργια της 21ης. Η συνολική εικόνα της πορείας ήταν αρκετά καλή με τη συμμετοχή και αρκετών μαθητών. Η πορεία κινήθηκε στο κέντρο της πόλης και ακούστηκαν συνθήματα κατά των οικονομικών μέτρων, υπέρ των εργαζομένων, των μεταναστών αλλά και κατά της επικείμενης κατασκευής πάρκιγκ σε δημόσια πλατεία. Τα συνθήματα κατά του πάρκιγκ φωνάχθηκαν από το μπλοκ της ανοιχτής συνέλευσης



Στην εκδήλωση του Σαββάτου(18/10) είχε αποφασισθεί η συμμετοχή στην πορεία και η δημοσιοποίηση της καταγγελίας της κατασκευής του πάρκιγκ. Μετά την συνέλευση του Σαββάτου έγινε γλέντι με ποτά και μεζέδες που ετοιμάστηκαν στο χώρο της πλατείας. Μετά την χθεσινή πορεία έγινε νέα συνέλευση στην πλατεία όπου αποφασίσθηκε το Σάββατο 25/10 στις 5:00 το απόγευμα νέο ραντεβού στην πλατεία και στη συνέχεια να ακολουθήσει προβολή της ταινίας με τίτλο «της κακομοίρας».



Το πανό της ανοιχτής συνέλευσης ήταν : Αντίσταση Σημαίνει Επίθεση.



Συνθήματα που ακούστηκαν:



Λαμόγια μεσίτες ακούστε το καλά

Κάτω τα ξερά σας από την πλατεία Σκουφά.



Μέσα στα μπετά θάβεται τα παιδιά σας

Για να χουν θέσεις στάθμευσης τα αυτοκίνητά σας.



Δεν θέλουμε γκαράζ στην περιοχή μας

Έχετε παρκάρει πάνω στη ζωή μας.



Τρομοκρατία είναι η μισθωτή σκλαβιά καμιά ειρήνη με τα αφεντικά



Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι



Από το 50Ά η ίδια ιστορία Κράτος και αφεντικά κλέβουν τα ταμεία.



Κλπ.

Βήμα το Βήμα η οργάνωση αντίστασης στο πλιάτσικο της πλατείας Σκουφά.

Oι κολαούζοι της ντόπιας εξουσίας μας λένε στα πρωτοσέλιδά τους (ΗΧΩ-15/10), πως η αφετηρία του αιτήματος της μετατροπής της πλατείας Σκουφά σε πάρκιγκ, είναι απαίτηση των πολιτών εδώ και 35 χρόνια. Αίτημα της χούντας λοιπόν, μιας και οι τότε πολίτες μάλλον δεν ήταν σε θέση να απαιτήσουν. Σήμερα 35 χρόνια μετά έρχονται τα υλοποιήσουν τα χουντικά οράματα. Η χούντα των τανκς συνάντησε τη χούντα των ιδιωτών, των εργολάβων και των παραγόντων.

Είναι ψεύτες
Όταν μας λένε ότι τους ενδιαφέρει η λύση του κυκλοφοριακού προβλήματος. Ο χρυσοπληρωμένος σύμβουλος στον οποίο απευθύνθηκαν σύμφωνα και με τα πρακτικά του δήμου(αρ. 416/2007) δεν αναφέρει ούτε μια φορά τη φράση «λύση του κυκλοφοριακού». Aντίθετα επαναλαμβάνει συνεχώς και στηρίζει όλη την μελέτη του σε τρεις (3) πλιατσικολόγες εκφράσεις: επιχείρηση-βιωσιμότητα-κερδοφορία. Η μελέτη δεν έγινε για τη λύση του κυκλοφοριακού, αλλά για να στήσουν, με τους καλύτερους όρους για τους ιδιώτες-εργολάβους μια διεστραμμένη επιχειρηματική δράση.

Είναι ψεύτες
Όταν λένε οι παράγοντες της συμφοράς, ότι οι «αντιδρώντες» εκτός της αντίδρασης δεν έχουν πρόταση. Έχουμε πρόταση και μάλιστα δεν θα κοστίσει και τίποτε στον πολίτη, γιατί εκτός των άλλων έχει ήδη υλοποιηθεί. Η πόλη της Άρτας έχει τέσσερα περιφερειακά πάρκιγκ, όπου η πληρότητά τους δεν ξεπερνά τις ώρες αιχμής το 50% των θέσεων που διαθέτουν. Άρα χώροι στάθμευσης υπάρχουν και μάλιστα αρκετοί, σε απόσταση τριών λεπτών από το κέντρο της πόλης. Για τους ντόπιους μεγαλοαστούς της κακιάς ώρας που θέλουν στεγασμένο πάρκιγκ για τα πολυτελή τους αυτοκίνητα δεν μας περισσεύουν λύσεις.

Είναι ψεύτες
Όταν μας λένε ότι θα ακολουθήσουν όλες τις νόμιμες διαδικασίες. Οι πρώτες εργασίες που ξεκίνησαν μέσα στην πλατεία, έγιναν από τροχοφόρα μηχανήματα που εισέβαλαν καταστροφικά στην πλατεία, χωρίς να φέρουν ούτε πινακίδες κυκλοφορίας, όπως όφειλαν, ούτε διακριτικά της επιχείρησης που ανήκαν, ούτε λαμβάνοντας μέτρα ασφαλείας εργασιών κλπ.
Επίσης μια πρόχειρη ανάγνωση των νόμων δείχνει ότι είναι παράνομη η κατασκευή πάρκιγκ σε απόσταση τόσο κοντινή σε βυζαντινό μνημείο(Παρηγορίτισσα), όπως επίσης είναι παράνομη η κατασκευή πάρκιγκ σε απόσταση αναπνοής από τρία σχολεία, από τα πιο πολυάριθμα της πόλης.
Είμαστε εξαιρετικά καχύποπτοι στις μεθοδεύσεις τους, μιας και ζούμε σε ένα κράτος, υπηρεσιών και κομματικών παραγόντων, που συστήνουν ένα ολόκληρο σύστημα διαφθοράς, κάθετης και θεσμικής.

Είναι ψεύτες
Όταν μας λένε ότι το πλιάτσικο της πλατείας θα είναι υπέρ του πολίτη. Η καθημερινότητα του πολίτη της πόλης, μετά από μία ενδεχόμενη κατασκευή του πάρκιγκ, θα είναι αισθητικά πολύ χειρότερη, μιας και η πράσινη πλατεία θα έχει αντικατασταθεί από ένα τρισάθλιο άδειο και άμορφο τσιμεντένιο έκτρωμα, αλλά θα επιβαρυνθεί και ο πολίτης με ένα ακόμη χαράτσι. Αυτό το χαράτσι της στάθμευσης που θα εισπράττουν οι φορατζήδες του ιδιώτη σε όλο το δήμο.
Είναι ψεύτες
Γιατί σέρνουν την αποσυντιθέμενη σοσιαλιστική ή καλύτερα σοσιαληστρική τους συνείδηση σε ακροδεξιές και ακροφιλελεύθερες αντιλαϊκές πρακτικές






Ανοιχτή συνέλευση Εργατών-Φοιτητών-Ανέργων.

YΓ:Η ΗΧΩ είναι τοπική εφημερίδα που στηρίζει την κατασκευή του ιδιωτικού πάρκιγκ καταστρέφοντας τη δημόσια πλατεία.

Οι αγώνες για την Γη των απλών ανθρώπων επανέρχονται γιατί ποτέ δεν έλειψαν τα κοράκια που ήθελαν να την αρπάξουν.

Σήμερα το απόγευμα μεγάλη πορεία των κατοίκων των Ελληνικού στα Ιωάννινα στις 6:00μμ, στη Νομαρχία Ιωαννίνων.
Ήδη έχουν δηλωσει τη συμμετοχή τους, το εργατικο κέντρο της πολης και δεκάδες πολιτικές οργανώσεις.
Η οργή ξεχειλίζει μετά τη δολοφονική επίθεση της αστυνομίας και των εισαγγελέων που συνόδευαν ως πραγματικοί νταβαντζήδες τους εργολάβους. Κομματικά στελέχη της εξουσίας σε θέσεις εξουσίας στήριξαν αυτή την επίθεση κατά των ανθρώπων του Ελληνικού, σήμερα το απογευμα να τους βάλουμε και τυπικά απέναντι από την κοινωνία.

Δεν αξίζει να αφήσουμε ούτε σπιθαμή από τον κοινωνικό μας χώρο, οπουδήποτε, είτε στα Ιωαννινα, είτε στο Ελληνικό, είτε στην Άρτα, στα λαμόγια που καταληστευουν τις ζωές και τους τόπου μας.

Λίγα λόγια για την εκδήλωση της Κυριακής 12 Οκτ, που εγινε στην πλατεία Σκουφά με αφορμή την καταστροφή και μετατροπή της σε πάρκιγκ.

Tην Κυριακή 12 του Οκτώβρη μαζευτήκαμε στην πλατεία Σκουφά προκειμένου να οργανώσουμε την αντίστασή μας απέναντι στα σχέδια μετατροπής του δημόσιου και ελεύθερου χαρακτήρα της πλατείας Σκουφά σε ένα πλιάτσικο κερδοσκοπίας, που κατασκευάζει εκεί ένα ιδιωτικό πάρκινγκ.
Ένας χώρος πρασίνου θέλουν να αντικατασταθεί από ένα τσιμεντένιο και άθλιο αρχιτεκτονικά έκτρωμα.

Η πλατεία Σκουφά βρίσκεται απέναντι από την Παρηγορήτισσα και είναι ένας από τους ελάχιστους (αν όχι ο τελευταίος ) χώρους πρασίνου εντός της Άρτας που κάποιοι θέλουν να εξαφανιστεί από προσώπου γης, στο βωμό μιας αμφιλεγόμενης «ανάπτυξης».
Θέλουν να υλοποιήσουν εκεί ένα ιδιωτικό πάρκινγκ, να ελέγξουν όλες τις θέσεις στάθμευσης στην πόλη, να αναπτύξουν εκεί επιχειρήσεις που θα κάνουν την βιωσιμότητα της επιχείρησης πιο κερδοφόρα, πάντα για τον ιδιώτη. Στην κατασκευή του ξεχωρίζουμε, τις εξόδους που οδηγούν κατευθείαν πάνω στις αυλές των απέναντι σχολείων, τους υπόγειους ορόφους που η κατασκευή τους θέτει σε άμεσο κίνδυνο τα απέναντι βυζαντινά μνημεία και όλα αυτά υπό την παραγοντίστικη λογική της «κοινωνικής προσφοράς» που προσβάλει την νοημοσύνη όλων μας μιας και το μόνο που εξυπηρετεί είναι τα κέρδη των ελάχιστων.

Απέναντι στην ιδεολογία του ξεπουλήματος των δημόσιων χώρων, επιλέγουμε την στάση της αντίστασης. Απέναντι στους παράγοντες-μεσίτες που χαρίζουν τους δημόσιους χώρους οργανώνουμε την αντίσταση των απλών ανθρώπων.
Τα ζόμπι των μηχανισμών του κράτους και του κεφαλαίου υποθηκεύουν τις ζωές όλων μας σε μια βίαιη εκμετάλλευση των κοινωνικών μας χώρων.
Στην πόλη της Άρτας τσιμεντόψυχοι παράγοντες από το πάνελ των διεφθαρμένων αστικών κομμάτων αποφάσισαν την μετατροπή του δημόσιου χαρακτήρα της πλατείας Σκουφά σε μία ακόμη διεστραμμένη αντικοινωνική ιδιωτική επιχειρηματική δράση.
Το τσιμεντένιο έκτρωμα θα αντικαταστήσει μια πανέμορφη πλατειούλα.
Μια μικρή γωνιά μέσα στην πόλη που φιλοξενούσε ανθρώπους θα μετατραπεί στα διεστραμμένα τους μυαλά σε μία ακόμη αντιανθρώπινη κατάσταση μέσα στην πόλη.


Στην εκδήλωση συμμετείχαν αρκετοί πολίτες όπου όλοι εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην καταστροφή της πλατείας.
Στη διάρκεια της εκδήλωσης διοργανώθηκε χαριστικό/ανταλακτικό παζάρι. Ότι μαζεύτηκε θα δοθεί σε μετανάστες εργαζόμενους της περιοχής σε ένδειξη αλληλεγγύης. Επίσης στο χώρο της πλατείας φυτεύτηκαν φυτά και δεντράκια(ελιές) ως απάντηση στην μεθοδευμένη και χρόνια υπονόμευση της πλατείας από την πλευρά του δήμου, ενώ τοποθετήθηκε και κάδος απορριμμάτων.
Κατά τη διάρκεια της συνέλευσης συμφωνήθηκε να συνεχισθούν οι δράσεις αντίστασης ενάντια στην καταστροφή της πλατείας. Έτσι την πέμπτη 16 του μηνός, νωρίς το απόγευμα θα γίνει μικροφωνική παρέμβαση στο κέντρο της πόλης(στον άγιο Δημήτριο στις 19:00μμ) και το Σάββατο το απόγευμα(17:00μμ) στην πλατεία Σκουφά, θα διοργανωθεί συζήτηση/συνέλευση και στη συνέχεια γλέντι γα την επανοικειοποίηση της ζωντάνιας του χώρου.



ΥΓ: Κατά την παραμονή μας εκεί γνωρίσαμε και "παράξενο προσωπικό" που ήθελε να κάνει εργασίες στην πλατεία. Φορτηγό εταιρείας "αγνώστου πατρός" και χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας, προσπάθησε να μπει Κυριακή μεσημέρι στο χώρο της πλατείας για να ξεκινήσει εργασίες νωρίς την επομένη. Οι σύντροφοι που ήταν εκεί δεν επέτρεψαν την είσοδο στο χώρο και το "ακηδεμόνευτο" εταιρικό φορτηγό πάρκαρε έξω από το χώρο. Το συγκεκριμένο περιστατικό το αναφέρουμε για να τονίσουμε ότι έχουν ξεκινήσει εργασίες υπό μια περίεργη μυστικοπάθεια(δεν μας απάντησαν ούτε ποια εταιρεία ήταν ούτε τι εργασίες και για ποιόν πραγματοποιούσαν στο χώρο).


Ανοιχτή Συνέλευση, Εργαζομένων-Φοιτητών-Ανέργων.

Εκδήλωση για τους ελεύθερους χώρους στην πλατεία Σκουφά (απέναντι από την Παρηγορήτρια) στην Άρτα.

Εκδήλωση για τους ελεύθερους χώρους στην πλατεία Σκουφά (απέναντι από την Παρηγορήτρια) στην Άρτα θα γίνει την Κυριακή 12 Οκτώβρη.
Συζήτηση στις 5 για την επανοικειοποίηση των ελεύθερων χώρων και πιο συγκεκριμένα για την πλατεία Σκουφά που κινδυνεύει να γίνει πάρκιγκ (και τώρα τελευταία κάτι ακούγεται για εμπορικό κέντρο).
Θα υπάρχει χαριστικό/ανταλλακτικό παζάρι, μικροφωνική απο νωρίτερα.

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Ενάντια στους γενίτσαρους του κεφαλαίου που έχουν "μετοχοποίηση" τη δική μας φτώχεια και εκμετάλλευση και που σήμερα μας καλούν να τους τη χρηματοδοτήσουμε κιόλας.

Ενάντια στους καλοθελητές της εξουσίας και στα κόμματά τους που μας σέρβίρουν λύσεις που το "κυρίως πιάτο" είμαστε Εμείς.

Ενάντια στις πολιτικές των "επιδομάτων θέρμανσης και φτώχειας" και τις υπόλοιπες ελεημοσύνες που στηρίζουν μια χαρά τις πολιτικές της άγριας εκμετάλλευσης του εργατικού έργου/πλούτου των εργαζομένων από τους μηχανισμούς του κράτους και του κεφαλαίου. Την επιστροφή του πλούτου που παράγουμε δεν την θέλουμε σε "επιδόματα θέρμανσης και λοιπές ελεημοσύνες", αλλά σε σχοινί που θα τους κρεμάσει όλους τους.

Η απεργία της 21ης Οκτωβρίου είναι μια στιγμή που πρέπει να βρεθούμε στο δρόμο, που πρέπει να δώσουμε το κατάλληλο σχήμα, όχι απλά στη διαμαρτυρία μας για ότι συμβαίνει, αλλά να βρεθούμε εκεί με πραγματικούς όρους αντίστασης και ανυπακοής.

XARIZOYN ΤΑ ΠΑΝΤΑ - ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΤΑ ΣΑΓΟΝΙΑ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ.

Το ξεπούλημα του δημόσιου πάρκου στην άρτα :
«Κατασκευή, χρηματοδότηση και παραχώρηση εκμετάλλευσης για 25 χρόνια: χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων σε συνδυασμό με σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης παρά το κράσπεδο και σε υπαίθριους χώρους εκτός οδού ιδιοκτησίας του Δήμου Άρτας».



Συνεχίζονται οι προσπάθειες για μετατροπή του δημόσιου χαρακτήρα της πλατείας σκουφά σε ιδιωτικό πάρκο επιχειρηματικής δράσης, νεοφιλελεύθερων πρακτικών.
Δημοπρατήθηκε ο δημόσιος χώρος της πλατείας και ψάχνει αν δεν τον βρήκε ήδη, τον φωστήρα ιδιώτη που θα αναλάβει τη βασανιστική υποχρέωση να εκμεταλλευτή για το ιδιωτικό του κέρδος, την πλατεία, αλλά και συνολικά τις ελεγχόμενες θέσεις στάθμευσης.
Ο δημόσιος χώρος χαρίζεται για 25 χρόνια, για την κατασκευή και χρήση ιδιωτικού πάρκιγκ σχεδόν στο κέντρο της πόλης.
Εκτός αυτού θα δοθεί στον "ιδιώτη", γιατί είναι καλόψυχοι οι παράγοντες και όλο το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης που τώρα θα περάσει στα χεράκια του ιδιώτη.
Με έναν τρόπο μονoπωλιακό, ένας ιδιώτης θα ελέγχει χωρίς την παρουσία του δήμου(όχι αυτού εδώ αλλά και κανενός από τους επόμενους) ΟΛΕΣ τις θέσεις στάθμευσης στο κέντρο της πόλης.
Αν τώρα πληρώνεται 50' λεπτά, στην "εποχή του ιδιώτη" θα πληρώνεται ανάλογα. Για παράδειγμα όταν πίνετε τον καφέ σας, σπίτι σας αυτός έχει κόστος περίπου 30' αν τον πιείτε στο "καφέ του ιδιώτη" θα τον πληρώσετε 2€. Το ίδιο θα συμβεί και εδώ το 50' λεπτό που ισχύει σήμερα θα γίνει δίεβρο(2€) για μία ώρα(τιμές από πάρκιγκ μεγάλου γειτονικού δήμου).

Ο δημόσιος χώρος θα γίνει ιδιωτικός και η ελεύθερη πρόσβαση σε ΟΛΟΥΣ θα αντικατασταθεί από την ελεγχόμενη και με πληρωμή στάθμευση.

"Ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό."
Το φοβερό δόγμα μιας ολόκληρης γενιάς εξουσιαστών, μιας ολόκληρης εποχής, των άθλιων αστικών κομμάτων.

Στις σκόρπιες πρώτες σκέψεις αυτής της φοβερής πρακτικής ξεπουλήματος των πάντων που συμβαίνουν από το σύνολο της εξουσίας, είτε σε τοπικό είτε σε κεντρικό επίπεδο, είτε χαρίζοντας την Ελλάδα στους παπατράγους είτε χαρίζοντας ένα παρκάκι στον άγιο ιδιώτη, στην Άρτα.
Θα χρησιμοποιήσουμε ένα περασμένο παράδειγμα απο τους παράγοντες της πόλης της άρτας, για να δείξουμε την τεράστια προσπάθεια κατασπάθησης του δημόσιου χρήματος αλλά και των δημόσιων χώρων. Τοπικοί παράγοντες προκειμένου να φτιάξουν ένα μέγαρο όπως άλλωστε αξίζει στα μεταξωτά τους βρακιά, θεώρησαν σαν τεράστια επιτυχία να αγοράσουν από την κτηματική υπηρεσία(το κράτος) παρακαλώ ένα οικόπεδο στα 300.000€. Θ χρεωνόταν ο ελληνικός λαός ένα τεράστιο κόστος μόνο για την αγορά του οικοπέδου, προκειμένου να φτιάξουν ένα διοικητήριο που θα "εξυπηρετούσε καλύτερα" τους πολίτες. Μπράβο και καλά έκαναν λέτε εσείς, αφού ήθελαν να φτιάξουν κάτι ας το αγοράσουν, απλά τους πρόλαβαν άλλοι.
Στην περίπτωση του ιδιωτικού πάρκιγκ έχουμε χαριστική δωρεά δημόσιας γης, εκατοντάδων μέτρων και τεράστιας αξίας, που το δημόσιο εάν επρόκειτο να το αγοράσει όπως στην περίπτωση του διοικητηρίου, θα το πλήρωνε χρυσό. Στον ιδιώτη απλά το χαρίζουνε.

Έχουν υποθηκεύσει τις ζωές μας, των παιδιών μας, αξίζει να τους σταματήσουμε, αξίζει να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι ξέρουμε ότι λειτουργούν εναντίων μας, ενάντια στις ζωές μας, ενάντια στους χώρους που ζούμε.

Όλα συνεχίζονται...

Bella gerant alii tu felix Austria nube!!

(Δήλωσις μετανοίας. Υπ’ όψιν του σεβασμίου υπουργού δικαιοσύνης)

«Μετανόησον ουν ει δε μη, έρχομαι σου ταχύ και πολεμήσω μετ’ αυτών εν τη ρομφαία του στόματος μου»

Ιωάννου Αποκάλυψις


«εκεί οπού αρχίζει η Αγορά, εκεί αρχίζει κι ο θόρυβος των μεγάλων θεατρίνων και το βούισμα των φαρμακερών μυγών»

Νίτσε



Εκλαμπρότατε

Παρακολουθώντας εις τον Ιερόν Ναό της τηλοψίας τους υπέροχους Ύμνους και ψαλμωδίες του Θεάματος ( γνωστές εις την αμαθή πλεμπάγια ως “διαφημίσεις”), επιτέλους ως ένας νέος απόστολος της Σαούλ του 21ου αιώνα φωτίστηκα από το Άγιο Πνεύμα της Αγοράς! Φως ιλαρόν εστρατοπέδευσε εις την αμαρτωλή ψυχή μου και διέλυσε τα σκότη τα εκπορευόμενα υπό του Πονηρού (δεν είναι διόλου τυχαίο που ο Διάολος είναι κόκκινος. Είναι κομμουνιστοσυμμορίτης!).

Αμήν λέγω υμήν, είδα την Αλήθεια κατάματα κι έσκουξα: θαύμα! Και Ανάπτυξις! Δύο σε ένα!

Και αποκαλύφθηκε μπροστά μου το όραμα του Θεάματος! Μακάριος ο αναγιγνώσκων και οι ακούοντες τους λόγους του Αγίου Εμπορεύματος: οι αγελάδες βόσκουν χαρούμενες για να μας δωρίσουν το γάλα τους. Οι χοίροι τρισευτυχισμένοι γίνονται θρεπτικότατα χάμπουργκερ. Τα κοτόπουλα μακάρια και γελαστά συμμετέχουν στο μυστήριο της θείας Βαφτίσεως, και το όνομα αυτών Μιμίκος. Τραπεζίτες και δανειολήπτες εκστασιασμένοι αγκαλιάζονται και πορεύονται αδελφικά προς την βασιλεία των Ουρανών και των Ιερών Φιλέτων. Βιομήχανοι, εφοπλιστές, πολυεθνικές με κορμιά ισχνά από την ασκητική ζωή σκίζονται για το ποιος θα πρωτοσώσει τη φύση, τα ζώα, τα δάση, το περιβάλλον. Το νερό γάργαρο ποτίζει τα αφρικανάκια. Τώρα διψάνε μόνο για γνώση! Σ’ ευχαριστούνε, ω Εταιρία!

Ρίγη συγκινήσεως μου προκαλεί αυτή η ευγενής άμιλλα. Δακρύζω όταν αντικρίζω τη φτερωτή σερβιέτα να μοχθεί για μια ευτυχισμένη γυναικεία περίοδο. Με συγκίνηση
αντικρίζω το αγαπημένο μου αναψυκτικό να μου προσφέρει χαρέμι για την σεξουαλική μου κατανάλωση. Όμορφος κόσμος νόμιμος (άρα και ηθικός) αγγελικά πλασμένος. Κλαίω με δάκρυ μελανό που παρεξήγησα τόσους άοκνους και μοχθηρούς (εκ του μόχθου κύριε υπουργέ, μην παρεξηγηθούν οι αγαθές προθέσεις μου…) ανθρώπους να σκέφτονται το καλό το δικό μας και των συνανθρώπων μας. Κέρδος και κοινωνική ευθύνη συμβαδίζουν, όπως είπε και ο σεμνός και ταπεινός πρωθυπουργός μας, αλλά και οι άδολοι ακτιβιστές του νεοφιλελευθερισμού σαν τον Δασκαλόπουλο και τον Μυλωνά.

Γι αυτό κι εγώ, μονάκριβε υπουργέ μου, από σήμερα αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας τον αναρχοκομμουνιστοληστοσυμμοριτισμον και τας παραφυάδας αυτού ως αντιαναπτυξιακώς δρώντες. Παραδίδω τα κονσερβοκούτια μου εις τας αρμοδίας αρχάς και δηλώνω πίστην και υπακοήν εις την σεπτή μας εξουσία, το αγαθό μας κράτος και το ιερατείο του Αγίου Εμπορεύματος και της Οσίας Εργασίας. Μετανοώ και αυτομαστιγόνομαι με τον αγαπημένο μου μασαζοκορσέ, για να εξαγνιστεί το ταπεινό μου σαρκίο. Και νοιώθω έτοιμος πλέον να υπηρετήσω τον καπιταλισμό και τον θεούλη μας, ως απλός και ταπεινός μοναχός.

Γι αυτόν τον λόγο, λαμβάνω την εξαιρετικήν τιμήν να απευθύνω προς την Υμετέραν εξοχότητα και να παρακαλέσω Αυτήν θερμώς, όπως ευαρεστηθεί να με μεταγάγει εις την ιερά Μονή Βατοπεδίου, να εκτίσω ως δούλος του Θεού το υπόλοιπο της ποινής μου. Κι εγώ θα προσεύχομαι νύχτα-μέρα για εσάς και την σωτηρία της ψυχής σας:

“Τιμή και υπομονή στην εξουσία, και στη στραβή εξουσία. Έτσι θέλει ο καλός ύπνος…
Πάντα θα μου φαίνεται καλύτερος ο βοσκός αυτός που οδηγεί τα πρόβατα του στα πιο πράσινα λιβάδια: αυτό ταιριάζει με τον καλό ύπνο”

Ικετεύω θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα και διαπυρώς εύχομαι υγείαν και μακροημέρευσιν επ’ αγαθώ της ενδόξου Δεξιάς του Κυρίου. Είθε ο Γιαχβέ, ο κερδώος Ερμής και η Παναγία η Δεξιά να φωτίζουν εσάς και τους ψηφοφόρους σας. Δούλος σας και υπήκοος σας, νυν και αεί και εις πάντας τους αιώνας.


Πολύκαρπος Γεωργιάδης
Φυλακές Ιωαννίνων
Σεπτέμβριος 2008

Οργανωμένη ρατσιστική επίθεση δέχθηκε ο συνοικισμός των τσιγγάνων στην Άρτα.

Η ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης και τα φυλετικά χαρακτηριστικά ήταν η ψυχή της οργανωμένης ρατσιστικής επίθεσης που έγινε στον συνοικισμό των τσιγγάνων στην Άρτα, την Παρασκευή 12 του μηνός.

Η επίθεση οργανώθηκε και εκτελέστηκε από κατασταλτικούς μηχανισμούς, την αστυνομία, τα σκυλιά τους, εισαγγελείς και ρουφιάνους. Αμέσως μετά την επίθεση δόθηκε πολύωρος χρόνος σε τοπικό ΜΜΕ, σε ανώτερο αξιωματούχο της αστυνομίας για να απαγγείλει διάγγελμα( στη γλώσσα των ανθρώπων), προς τους πολίτες.
Η επίθεση έγινε κυρίως για την τρομοκράτηση των τσιγγάνων, ενώ στο τηλεοπτικό του διάγγελμα ο αξιωματούχος αναφέρθηκε στο αίτημα των αρχών ότι "πρέπει να φύγουν από κει οι τσιγγάνοι", χωρίς να προσδιορίσει το που θα πάνε και εάν αυτό γίνει με τη βία . Επίσης κάλεσε και σε γενικευμενο χαφιεδισμό και "συνεργασία" με την αστυνομία.
Η ρατσιστική επίθεση σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατασταλτικών μηχανισμών οργανώθηκε ύστερα από κάποια "πληροφορία" που έλεγε ότι κάποιος τσιγγάνος έχει κάποιο όπλο.

Το προηγούμενο διάστημα είχαν προηγηθεί δημοσιεύματα στον τοπικό τύπο που καλούσαν εναγωνίως την αστυνομία να δράσει, ενώ ακόμη και σε αυτά τα δημοσιεύματα αποκαλύπτονταν ότι τελευταία τα κρούσματα παραβατικότητας από τσιγγάνους είχαν μειωθεί. Επίσης λίγους μήνες πριν, είδαμε να οργανώνονται και να δημιουργούνται συνθήκες κοινής δράσης από τοπικούς φορείς εξουσίας(δήμαρχος) την εισαγγελέα, την αστυνομία, τον εμπορικό σύλλογο, κλπ, ζωγραφίζοντας μια μοναδική εικόνα ολοκληρωτικών παρεμβάσεων με στόχο την "μικροεγκληματικότητα" που κατά τη γνώμη τους μαστίζει την κοινωνία. Προφανώς η ανεργία, η φτώχια, η Άρτα είναι από τους πιο φτωχούς νομούς της Ευρώπης, η ανασφάλιστη εργασία που στην πόλη της Άρτας έχει μαζική μορφή, η εκμετάλλευση των μεταναστών, η ακρίβεια, η μόλυνση του περιβάλλοντος κλπ είναι ζητήματα δευτερεύουσας σημασίας και για αυτό οι ίδιοι φορείς εξουσίας αδιαφορούν. Έχουν το μυαλό τους αλλού...

Το δια ταύτα όλων αυτών των ενεργειών που προηγήθηκαν, ήταν η εισβολή 30 πάνοπλων οργάνων με σκύλο ξεχωριστής ράτσας και έναν εισαγγελέα για να αποκτήσει την κοινωνική της νομιμότητα η αντιανθρώπινη ρατσιστική εισβολή.
Έγιναν έρευνες, εισβάλοντας σε σπίτια οικογενειών τρομοκρατώντας τα μικρά παιδιά και τους γονείς τους, έγιναν έρευνες σε αυτοκίνητα , αλλά και επιλεγμένες σωματικές έρευνες. Σα να μην έφταναν όλα αυτά υπήρξαν και προσαγωγές, μάλλον για εξακρίβωση στοιχείων κατά την προσφιλή τακτική τρομοκράτησης που ακολουθείτε από την αστυνομία.

Τα αποτελέσματα της επίθεσης σύμφωνα με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς ήταν τρομακτικά, οι πουαρό βρήκαν ένα ολόκληρο πιστόλι (32mm;) του προηγούμενου αιώνα.

Προτροπή της στήλης προς τας αρχάς: Να ψάξετε στους φακέλους σας να δείτε αν το συγκεκριμένο όπλο πηρέ μέρος στην Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917΄, αν ναι, να βάλετε μπροστά τον αντιτρομοκρατικό, μην τη γλιτώσει ο κάτοχος μόνο με πλημμέλημα.


Η εισβολή στον καταυλισμό των τσιγγάνων και η τρομοκράτησή τους, από σπίτι σε σπίτι είναι μόνο ρατσιστική, φανταστείτε σε μια αλλη περίπτωση να έπαιρναν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί μια "πληροφορία" ότι κάποιος στους Κωστακιους(χωριό γειτονικό στην πολη της άρτας) έχει όπλο, θα ήταν λογικό να δούμε τα όργανα να ζώνουν όλο το χωριό και να εισβάλλουν πάνοπλοι στα σπίτια; Προφανώς και όχι
Εδώ όμως αξιολογήθηκαν τα φυλετικά χαρακτηριστικά και μόνο αυτά..

Η λειτουργία των μηχανισμών καταστολής συνεπικουρούμενη από
συνεργασίες με δικαστικές αρχές, ντόπιους παράγοντες εξουσίας και ΜΜΕ και υπό τη ναζιστικής έμπνευσης αρχής της περιβόητης συλλογικής ευθύνης, πρωταγωνιστεί ως βασικός εχθρός συνολικά της κοινωνίας, των δικαιωμάτων της και των ελευθεριών της.
Σήμερα η συλλογική ευθύνη εφαρμόστηκε στην κοινωνική ομάδα των τσιγγάνων, αύριο όμως, μετά από κάποια άλλη "πληροφορία", ο στόχος θα μπορεί να είναι η οποιαδήποτε κοινωνική ή πολιτική ομάδα που προβάλει αντιστάσεις ή έχει διαφορετική κουλτούρα.
Η καταστολή επιβάλλεται είτε γιατί κάποιος δεν υιοθετεί τις κυρίαρχες πολιτισμικές επιλογές και επιμένει στην δική του κουλτούρα και διαφέρει, είτε ο στόχος κάλλιστα μπορεί να περάσει και σε αυτούς που παλεύουν και αντιστέκονται διαφορετικά.

Είναι στιγμές της κρατικής βίας που τις έχουμε ξαναδεί και επιβεβαιώνουν πλήρως την αντικοινωνική και εχθρική παρουσία των κατασταλτικών μηχανισμών προς την κοινωνία.
Είναι στιγμές που αποκαλύπτουν την όξυνση της κρατικής βίας εναντίων της κοινωνίας, είμαστε σε εποχές γενικευμένης φτώχειας και άλλων προβλημάτων και το σύστημα θα αμυνθεί ασκωντας βία, κάνοντας ασκήσεις τρομοκράτησης που θα έχουν στόχο του, ολους μας.

Έχει γίνει πολύ κοινότυπο αλλά πλέον κοινότυπες είναι και οι ρατσιστικές επιθέσεις και γενικά η κρατική βία που δέχονται κοινωνικές και πολιτικές ομάδες, έτσι (ξανά)καταθέτουμε τον πασίγνωστο στίχο του Μπρέχτ που επιμένει σε κάθε εποχή να είναι επίκαιρος.

"Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους,
δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα,
γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους,
ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό,
δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός.
Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα,
αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου ..."

Μπέρτολ Μπρεχτ

AMBER ALERT ή αλλιώς το νέο προϊόν των σχεδιαστων της μαζικής καταστολής

AMBER ALERT ή αλλιώς το νέο προϊόν των σχεδιαστων της μαζικής καταστολής βρίσκεται στην αθωότητα των παιδιών και στην αθλιότητα των αρχών, των ΜΚΟ και των ΜΜΕ.

΄Εληξε το θρίλερ για τη μητέρα και το οκτάχρονο κοριτσάκι της στην Κώ.
Ελληνικές δυνάμεις της καταστολής σε πλήρη απαρτία με ΜΜΕ και ΜΚΟ, απομόνωσαν ένα οκτάχρονο κοριτσάκι από τη μητέρα του επειδή είχαν "πληροφορίες" ότι η μητέρα που τυγχάνει αλβανικής καταγωγής και είναι και τσιγγάνα κατά πάσα πιθανή πιθανότητα θα είχε απαγάγει το παιδάκι. Το θέμα το υποστηριξε ο Τύπος με ανάλογα πρωτοσέλιδα.
"Αλβανίδα τσιγγάνα ύποπτη για απαγωγή μικρού κοριτσιού".

Δεν ήξερε ξένες γλώσσες "η Αλβανίδα" ενώ το κοριτσάκι ήξερε, άρα το απήγαγε. Οι ψευτιές των ΜΜΕ ενημέρωσης πορευόταν με την ανευθυνότητα και τη ρατσιστική διάθεση των εισαγγελικών και αστυνομικών αρχών. Η μητέρα του νεαρού κοριτσιού διαπομπευόντανε καθημερινά ως η "Αλβανίδα τσιγγάνα" που δεν ήξερε ιταλικά και πως με μεγάλη πιθανότητα είχε απαγάγει το παιδάκι, το ΔΙΚΟ της παιδί.
Καταλόγισαν στη μητέρα ότι είχε πλαστά πιστοποιητικά, σήμερα που η μητέρα δικαιώνεται αποδυκνειεται πώς το μόνο πλαστό ήταν το ενδιαφέρον των αρχών,των ΜΚΟ και των δημοσιογράφων που ρέπουν αβίαστα προς τον ρατσισμό και όχι μόνο.

Το όψιμο ενδιαφέρον των απίστευτων αστυνομικών, εισαγγελικών αρχών, των ΜΚΟ και των ΜΜΕ, όλου αυτού του μοναδικού εσμου από ηλιθίους και επικινδύνους δεν έδρασε για πρώτη φορά.
Πριν λίγους μήνες έβγαλαν πάλι φιρμάνια για απαγωγή παιδιών στην Ορεστιάδα. Πάλι να φωνάζουν για τους κακούς "γονείς που πούλησαν τα παιδιά τους". Και σε εκείνη την περίπτωση η μητέρα δεν μιλούσε καλά ελληνικά και ο αστυνομικός στην ανάκριση κατάλαβε ότι η μητέρα του είπε πως πούλησε τα παιδιά(δεν είχε καλέσει διερμηνέα). Ταυτοχρόνως μία ΜΚΟ οργάνωση από τις πιο δημοφιλείς είχε κατασπαράξει το χρόνο των φιλύσηχων τηλεθεατών, οι γονείς ήταν Τούρκοι τσιγγάνοι, με το να μας ενημερώνει για την ευθύνη όλων και να μας προτρέπει πώς ότι "ξέρουμε" να το "δίδουμε" σε διάφορα νούμερα υπηρεσιών.
Τελικά τα δυο παιδάκια πέθαναν από ασφυξία λίγα μέτρα μακριά από τα σπίτια, εγκλωβισμένα μέσα σε ασανσέρ όπου κανένας δεν είχε πάει να ψάξει.
Τότε οι αρχές είχαν συνεργήσει στην ατυχία των παιδιών με φοβερή μαεστρία, μιας και είχαν προφυλακίσει τη μητέρα και κάποιον συγγενή, δλδ ακριβώς εκείνους τους ανθρώπους που θα έτρεχαν να βρουν τα παιδάκια.
Ούτε οι αρχές, ούτε τα ΜΜΕ, ούτε οι ΜΚΟ ζήτησαν ποτέ συγνώμη από το διασυρμό της μητέρας και του πατέρα, που τους προσέφεραν στο φιλοθέαμων κοινό ως εμπόρους των παιδιών τους.(περισσότερα εδώ).

Μια ακόμη περίπτωση, παλαιότερη, είναι αυτή των δύο γονιών από την Αθήνα που οι αρχές τους απήγαγαν-πήραν το παιδάκι τους μετά απο εισβολή στο σπίτι τους( απο καμιά εικοσαριά αστυνομικους) και το κρατούσαν φυλακισμένο στο Παίδων, ύστερα από ενέργειες και μιας ΜΚΟ γιατί "είχε" ανώνυμες καταγγελίες ότι το παιδάκι "κακοποιούνταν" και ότι οι γονείς του το πήγαιναν σε... διαδηλώσεις. Στο δικαστήριο δεν αποδείχθηκε η κακοποίηση και το παιδάκι επέστρεψε στους τρομοκρατημένους γονείς του ύστερα από αρκετές ημέρες και αφού ο μικρος κατά την κράτησή του είχε αρωστήση και είχε χάσει και αρκετά κιλά.(περισσότερα εδώ)

Είναι φανερό πώς πάνω στην ευαισθησία των γονιών και συνολικά της κοινωνίας για τα παιδιά, στήνετε ένα ψυχολογικό παιχνίδι καταστολής που προχωρά τις συνθήκες ελέγχου για όλη την κοινωνία.
ΜΚΟ που δεν είναι καθόλου μη κυβερνητικές, αρχές και βέβαια τα υπέρ συντηρητικά και ρατσιστικά ΜΜΕ, στήνουν το παιχνίδι όπως βολεύει τις νέες τάσεις και σχεδιασμούς της καταστολής. Υλικά του νεου πολιτισμού ο φόβος, ο χαφιεδισμός η συνεργασία με τις αρχές, οι "ανεξαρτητοι" παρακρατικοί μηχανισμοι των ΜΚΟ.
Συνηθίζεται πολύ εύκολα ο χαφιεδισμός σε μαζική κλίμακα, μιας και θα 'σωθεί το παιδί", ενώ προωθούνται και ρατσιστικά στερεότυπα.
Στην τελευταία περίπτωση με τη μητέρα στην Κω που έκαναν παιχνίδι με το παιδάκι της, αξίζει να δείτε τους τίτλους που συνόδευαν τις δημοσιογραφικές έρευνες. Δεν αναφέρεται σε αυτούς τους τίτλους καμιά φορά η λέξη μητέρα ενώ αναφέρονται συνέχεια στη μητέρα με όρους όπως «Αλβανίδα τσιγγάνα», «είναι δικό της το παιδί» κλπ.

Τίτλοι όπως:
<<Παιδί της Αλβανίδας τσιγγάνας είναι η 8χρονη στην Κω για την οποία προκλήθηκε τεράστιος θόρυβος.>>(ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ).
<<Το DNA έδειξε ότι το παιδί είναι δικό της>>(ΖΟΥΓΚΛΑ)

Φράσεις που αποσυνδέουν το παιδί από τη σχέση του με τη μητέρα αλλά και συνδέουν την μητέρα με την "μιαρή" καταγωγή της. Μετά από την δημοσιοποίηση του συμβάντος έστω και με αυτή την θετική εξέλιξη για τη μητέρα που θα ξαναπάρει το κοριτσάκι της στα χέρια της, τα ρατσιστικά στερεότυπα έχουν εντυπωθεί μαζικά στην κοινωνία, περιμένοντας την επόμενη απαγωγή, την επόμενη κλεψιά το επόμενο γεγονός που θα πρέπει να τρομάξει την κοινωνία.

ΥΓ: Για τους παιδόφιλους, μπατσους, γιατρούς(ψυχολογους),δημοσιογράφος κλπ, που συνελήφθησαν τελευταία οι αναφορές ήταν ελάχιστες και μόνο ως είδηση, χωρίς κανένα ειδικό βάρος.

Πάτρα, το ρατσιστικό κράτος δολοφονεί

Τα ρατσιστικά ζώα του λιμενικού της Πάτρας ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου μετανάστες στο λιμάνι της Πάτρας.
Νέοι μικροί άνθρωποι, έφηβοι, αδύναμοι, μετανάστες δέχθηκαν την επίθεση από τους "άνδρες" του λιμενικού που πάνοπλοι και δολοφόνοι βασάνισαν ξυλοκοπώντας τους μετανάστες.
Ένας από αυτούς μεταφέρθηκε σε πολύ άσχημη κατάσταση στο νοσοκομείο του Ρίο, όπου αμέσως έτρεξαν σύντροφοί του καθώς και αλληλέγγυοι στους μετανάστες. Έγινε παρέμβαση διαμαρτυρίας στο λιμάνι της Πάτρας και ακολούθησε πετροπόλεμος με τα ζώα του λιμενικού.
Η οργή βγήκε στους δρόμους, τα προάστια του Παρισιού έγιναν γειτονιά μας, οι γάλοι δολοφόνοι της αστυνομίας ήρθαν στο λιμενικό της Πάτρας.
Να τονίσουμε εδώ πώς αν και πρόκειται για βαρύτατους τραυματισμούς ανθρώπων που δεν ήταν καν σε καθεστώς σύλληψης από τους δολοφόνους της καταστολής, ο εισαγγελέας δεν άσκησε καμία δίωξη κατά των δολοφόνων του λιμενικού.

Η κατάσταση στην Πάτρα παίρνει πλέον ξεκάθαρες ρατσιστικές διαστάσεις και από την λειτουργία των μηχανισμών καταστολής αλλά και από την επίσης ξεκάθαρη ρατσιστική υποστήριξη των τοπικών ΜΜΕ που προπαγανδίζουν καθημερινά τις ρατσιστικές αντιδράσεις, συχνά δε όχι ως πληροφόρηση αυτών που συμβαίνουν αλλά επιβάλλουν τις ρατσιστικές αντιδράσεις ως επιτακτική ανάγκη δράσης προκειμένου να διώξουν τους μετανάστες. Πολύ κοντά σε ρατσιστικές πρακτικές και κάποιοι κάτοικοι που με υποβολείς τους τα τοπικά ΜΜΕ δεν αρνούνται την συνεργασία τους με ναζιστικές και ρατσιστικές ομάδες.

Παρόλα αυτά στην Πάτρα έχει δημιουργηθεί από ανθρώπους που ανηκουν σε ανένταχτα/αντιεξουσιαστικά σχήματα, ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης με μεγάλη δυναμική, στο οποίο υπάρχει χώρος να προστεθούν και άλλοι και άνθρωποι και δράσεις αλληλεγγύης προς τους μετανάστες.



Για περισσότερη ενημέρωση

1

2

Το κώμα του ΚΚΕ και η ερωτική και παθιασμένη του σχέση με τα τάγματα ασφαλείας(αστυνομία).

Το άρθρο που ακολουθεί είνα μια πραγματική εικόνα ενος πραγματικού ρομάντζου, σε μια δύσκολη, αντιερωτικη και αντιρομαντική εποχή. Να το κρίνεται μεσα απο τα δεδομένα που ασκεί ένα παθιασμενος και "ανομολόγητος" έρωτας. Η αφορμή για αυτή, τη νέα του έκφραση/έξαψη ήταν ο χώρος της ΔΕΘ.

Οι εκδηλώσεις στη ΔΕΘ είχαν απ΄ ολα .
Έναν απερίγραπτο πρωθυπουργό άλλης χώρας να ψεύδεται δημοσίως και με απαράδεκτο και κυνικό τρόπο για τον ελληνικό λαό,για την ανεργία, για τις αυξήσεις, για την καταλήστευση ενός ολόκληρου λαού. Είχε, πάλι, αμέτρητους μπάτσους και την περιφρούρηση της έκθεσης να την έχουν αναλάβει τα τάγματα ασφαλείας σε συνεργασία με διμοιρίες του... ΚΚΕ.
Χιλιάδες διαδηλωτές που ήθελαν να φθάσουν γύρω και έξω από τη ΔΕΘ συναντούσαν αρχικά τις διμοιρίες του ΚΚΕ και στη συνέχεια, αν επέμεναν, τα ΜΑΤ. Τουλάχιστον μία φορά οι διμοιρίες του ΚΚΕ αναγκάστηκαν να επέμβουν προκειμένου να εμποδίσουν την προσέγγιση σε κομμάτι της διαδήλωσης που αποτελούσαν αναρχικοί και αριστεροί(της άκρας αριστεράς). Μετά την επέμβαση των διμοιριών του ΚΚΕ ακολούθησε συντονισμένη επίθεση και από τα ΜΑΤ, τους ασφαλίτες και γενικά αυτούς που αποτελλούν το χαφ και το τσουρμό.
Οι διμοιρίες του ΚΚΕ φρόντισαν να υποδείξουν στα τάγματα ασφαλείας τον επικείμενο στόχο τους, διαδηλωτές, που έπρεπε να απωθηθούν προκειμένου να συνεχιστεί με ομαλότητα η ομιλία του καραμανλή στο εσωτερικό της έκθεσης.
Τα ΜΑΤ και τα υπόλοιπα ζώα των ταγμάτων ασφαλείας είτε από υπερβάλλοντα ζήλο είτε λόγω κακής κατανόησης όσων τους υπόθηκαν από τους επικεφαλής του ΚΚΕ επιτέθηκαν σχεδόν μαζικά στην πορεία προσπαθώντας να τη διαλύσουν συνολικά.
Η συνεργασία του ΚΚΕ με την αστυνομία ή καλύτερα τα τάγματα ασφαλείας έδειξε την για άλλη μια φορά αγαστή συνεργασία των κομματικών στελεχών με τους υπεύθυνους της καταστολής. Η συνεργασία των δύο μηχανισμών βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και αρκετά χρόνια.
Μπορούμε να θυμηθούμε περιστατικά σαν αυτό της έκθεσης στη ΔΕΘ, που εμφανίζουν πλήρως την έκταση αυτής της συνεργασίας είτε σε πρακτικό επίπεδο είτε σε επίπεδο υποστήριξης των διάφορων κατασταλτικών πολιτικών. Κορυφαίο παράδειγμα το πολυτεχνείο του 1973 όπου το κώμα του ΚΚΕ κατηγορούσε τους καταληψίες του πολυτεχνείου ως λουμπεν στοιχεία και πράκτορες του ...Ρουφογάλη. Τα χρόνια πέρασαν και το κώμα του ΚΚΕ ανέβασε ακόμη περισσότερο το επίπεδο της συνεργασίας του με τις αρχές. Παρόν σε κάθε αντισυστημική προσπάθεια και ενέργεια, το ΚΚΕ δηλώνει αυτάρεσκα την αδυναμία του στις δυνάμεις της αστυνομίας, των ασφαλιτών, των ΜΑΤατζήδων.
Είναι τέτοια η εμπιστοσύνη των δυνάμεων καταστολής προς το κώμα του ΚΚΕ που έχει αναθέσει σε αυτό και μόνο το αστικό κώμα την εσωτερική αστυνόμευση του πολυτεχνείου κατά τις ημέρες της επετείου από την εισβολή των τανκς του 73΄ και έπειτα.
Σημαντικός σταθμός στην νεότερη σχέση και μεταξύ τους συνεργασία (δυνάμεων καταστολής και ΚΚΕ) δεν μπορεί παρά να είναι ο Νοέμβρης του 1998, τότε διμοιρίες από το κώμα του ΚΚΕ ντυμένες με πολιτικά και αφού είχαν εντρυφήσει στην πορεία για το πολυτεχνείο εγκλώβισαν και τελικά συνέλαβαν 150-180 νεολαίους που συμμετείχαν στην πορεία και τους παρέδωσαν στα τάγματα ασφαλείας οι οποίοι στη συνέχεια τους άφησαν όλους ελεύθερους.


στην φωτό μέλη απο το κώμα του ΚΚΕ σε κοινή επιχείρηση με τα ΜΑΤ.(πολυτεχνείο 1998)

Και τότε είχε τονιστεί ο υπερβάλλον ζήλος των επιτελικών του ΚΚΕ για (αντί)δράση, για την τάξη και ησυχία που απαιτεί το αστικό καθεστώς. Στις περσινές κινητοποιήσεις των φοιτητών η συνεργασία του ΚΚΕ με τα ΜΑΤ και τους επιτελείς της αστυνομίας έγινε αφορμή για από τηλεοράσεως συγχαρητήρια από τους μπατσους στον παρόντα βουλευτή του ΚΚΕ(κοινωνία ώρα μηδέν). Επίσης δείγμα για την περαίωση της άψογης συνεργασίας μεταξύ των ταγμάτων ασφαλείας και από το κώμα του ΚΚΕ είναι και οι δηλώσεις συγχαρητηρίων κατά το παρελθόν, κυρίως στις επετείους του πολυτεχνείου που το ΚΚΕ αναλαμβάνει κεντρικό ρόλο στους σχεδιασμούς της καταστολής.

Έτσι και σήμερα, όπως και χθες και όπως ακριβώς και αύριο, το κώμα του ΚΚΕ αναλαμβάνει το βαρύ φορτίο της τήρησης της Τάξης, της ασφάλειας και του ελέγχου των αντιδράσεων κατά των αξιωματούχων της εξουσίας, κατά των εμπνευστών και σκαπανέων της σημερινής κατάστασης της γενικευμένης φτώχιας και της υποταγής. Ξεχωρίζει το κώμα του ΚΚΕ, για την συνεπή και επαγγελματική του ευσυνειδησία στο σχεδιασμό της καταστολής, για την συνέπεια του στον αγώνα κατά των αντιδράσεων σε μια πολύτιμη για την εποχή και την εξουσία, προσπάθεια συγκράτησης της ταξικής αντίδρασης.
Το κώμα του ΚΚΕ, συμμετέχει ενεργά στην καταστολή , ενεργοποιώντας όλες του τις δυνάμεις στην εγκαθύδριση της κοινωνικής και ταξικής ειρήνης που τόσο χρήσιμη είναι, ιδιαίτερα σε αυτή την εποχή των έντονων ταξικών αντιθέσεων από την επίθεση που δέχεται το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας από το Κεφάλαιο και το Κράτος.
Για την αισθητική απεικόνιση (και) της φετινής κατάστασης στη Θεσσαλονίκη να θυμίσουμε με ποιους πολιτικούς όρους ήταν εκεί ο καθένας. Ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του κεντρικού φιλελεύθερου κόμματος στην Ελλάδα(ΝΔ) θα μιλούσε όχι στον λαό αλλά στους εκπροσώπους του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου στην Ελλάδα και όχι μόνο, αυτοί βρίσκονταν και μέσα στην αίθουσα της έκθεσης.
Στους δρόμους γύρω από την έκθεση χιλιάδες διαδηλωτές θα διαδήλωναν την αντίθεση τους για δεκάδες λόγους στην νεοφιλελεύθερη πολιτική(όλοι αυτοί δεν είχαν ή δεν έπρεπε να νιώθουν κανέναν λόγο να προστατέψουν το κομμάτι των σκαπανέων του κεφαλαίου που βρισκόταν εντός της αίθουσας).
Επίσης έξω από την ΔΕΘ βρίσκονταν και χιλιάδες μισθοφόροι, νταβαντζηδες, αστυνομικοί των σκαπανέων του κεφαλαίου που έχουν, είχαν και θα έχουν σε κάθε καπιταλιστικό και σταλινικό μέλλον, ως εχθρό τους το λαό των διαδηλωτών. Όχι όμως όλους, όλους εκτός από το κώμα του ΚΚΕ που ενώ βρισκόταν στο χώρο των διαδηλωτών συμμετείχε ως εσωτερικός συνεργάτης της καταστολής και της τήρησης της Τάξης.

Θα ήταν περιτό ίσως και όχι, να τονίσουμε για το κώμα του ΚΚΕ, πώς για μια ακόμη φορά το ταξικό του χρέος απέναντι στον ταξικό εχθρό "μετατέθηκε" σε άλλες "εποχές" με "άλλους όρους" που δεν θα προσβάλλουν την κυνοβουλευτική αλητεία στην οποία έχει ορκιστεί και συμμετέχει, ως ..."βασιλικότερος του βασιλέως".

Γράμμα του Πολύκαρπου Γεωργιάδη

ΜΙΛΗΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΑΠΑΓΩΓΗ;
(Η απαγωγή του προλετaριάτου ως θεμέλιος λίθος του καπιταλισμού...)


"Το προλεταριάτο των βιομηχανικών χωρών έχασε τελείως την επιβεβαίωση της αυτόνομης προοπτικής του και, σε τελευταία ανάλυση, τις αυταπάτες του, αλλά όχι και τον εαυτό του. Δεν έπαψε να υπάρχει. Εξακολουθεί αμετάκλητα να υπάρχει μέσα στην εντατικοποιημένη αλλοτρίωση του σύγχρονου καπιταλισμού: είναι η τεράστια πλειοψηφία των εργαζομένων που έχασαν κάθε εξουσία πάνω στην ρύθμιση της ζωής τους και που, μόλις το μάθουν, ορίζονται ως το προλεταριάτο, η επί τω έργο Άρνηση στην υπάρχουσα κοινωνία".
Γκυ Ντεμπόρ


Από την δεκαετία του 90’ οι διάφοροι εκφραστές της μεταμοντέρνας τυπολογίας, φορώντας διαφορετικά προσωπεία κάθε φορά (άλλοτε του νεοφιλελεύθερου, άλλοτε του "μεσαίου χώρου", άλλοτε του σοσιαλδημοκράτη, άλλοτε του ιδεολόγου της χλιαρότητας και του συγχυσμένου πολυ-πολιτιστικού νεο-αριστερισμού που όλα τα αλέθει και πότε-πότε του "αντιεξουσιαστικού" νεοχίπικου lifestyle) αναμασούν το ιδεολόγημα του τέλους της ιστορίας: δεν υπάρχει πια προλεταριάτο, δεν υπάρχει ταξικός πόλεμος, μπορούμε πλέον άφοβα να οδεύσουμε προς τον Παράδεισο της Αγοράς, που ρέει άφθονο το μέλι και το γάλα. Και το χάμπουργκερ και η κέτσαπ...
Δυστυχώς για τους απολογητές της νομιμότητας τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα: μια χούφτα καπιταλιστών έχουν οργανώσει μια εγκληματική συμμορία κι έχουν απαγάγει τους προλετάριους, απαιτώντας για λύτρα την εργατική τους δύναμη, την εμπορευματοποίηση της ανθρώπινης δραστηριότητας τους, το χρόνο τους (που μετατρέπεται σε χρήμα), την ίδια τους την ύπαρξη. Η μισθωτή σκλαβιά είναι ένα διαρκές έγκλημα κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Δεν είναι μόνο τα εργατικά "ατυχήματα", οι «παράπλευρες απώλειες», του ταξικού πολέμου. Δεν είναι μόνο τα εκατομμύρια των νεκρών, των τραυματισμένων, των ακρωτηριασμένων, όχι μόνο από τα εργατικά «ατυχήματα», αλλά και από ασθένειες που σχετίζονται με τη φύση της εργασίας ή του εργασιακού χώρου. Δεν είναι μόνο τα φραουλοχώραφα, που δείχνουν ότι ποτέ δεν ξεφύγαμε από την εποχή των δουλεμπόρων. Δεν είναι μόνο οι θυσιαζόμενοι εργάτες (ντόπιοι και μετανάστες, «ακριβά» και «φθηνά» εργατικά χέρια) στο βωμό του κάθε «Αμερικάνικου ονείρου», ή «Ελληνικού θαύματος».
Είναι η ίδια η ύπαρξη, της μισθωτής εργασίας που αποτελεί το διαρκές έγκλημα! Και οι εγκληματίες, οι απαγωγείς, οι εκβιαστές είναι όλοι οι Μυλωνάδες. Κι ας παρουσιάζουν οι τσανακογλείφτες των Μ.Μ.Ε. τον αρχιλήσταρχο Μυλωνά, (αρχηγό της συμμορίας των κοινών κλεφτών του Συνδέσμου Βιομηχάνων της Βορείου Ελλάδος) σαν «αθώο» θύμα, σαν ένα παρεξηγημένο νεοφιλελεύθερο χριστιανόπουλο, σαν ένα φιλόπονο εργαζόμενο που νυχθημερόν μοχθεί για το κοινό καλό. Όσο για τα ταχυδακτυλουργικά τεχνάσματα που εφευρίσκουν τα διάφορα βαμπίρ, σαν τον Μυλωνά, για να δείξουν το «ανθρώπινο τους πρόσωπο» (βλ. «πράσινος καπιταλισμός», «κοινωνικό επιχειρείν» κλπ) ένα μονάχα μπορεί να λεχθεί:
Και η σάτιρα έχει τα όρια της...
Ο Μυλωνάς δεν είναι τίποτα παραπάνω από εγκέφαλος μιας σπείρας εκμεταλλευτών. Όπως όλοι οι καπιταλιστές, έτσι κι αυτός είναι ένα παράσιτο: βάρος της γης και εμπόδιο των ανέμων. Ας σταματήσει, λοιπόν, το ζεύγος Μυλωνά να παριστάνει τις διακορευμένες παρθένες!

«Ω ευγενικοί μου άνθρωποι,
η ζωή είναι σύντομη...
Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε
πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων»
Σαίξπηρ

«Πρώτο καθήκον του προλετάριου είναι η συνείδηση του εαυτού του, της θέσης του, ρόλου του. Η συνείδηση ότι είμαι μια πόρνη στα χέρια του καπιταλιστή, ότι παράγει πλούτο για τα αφεντικά και αθλιότητα για τον εαυτό του. Η συνείδηση, από την άλλη, ότι παράγει ολόκληρη την υλική ζωή της κοινωνίας, ότι δεν είναι τίποτα αλλά ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
Δεύτερο καθήκον του προλετάριου είναι η άρνηση του επιβαλλόμενου ρόλου του, η άρνηση της εργασίας, η άρνηση της αλλοτρίωσης.
Τρίτον καθήκον του προλετάριου, που απορρέει φυσιολογικά από τα δυο πρώτα είναι η επαναστατική δράση για την αυτοκατάργηση του.
Μόνο τα υποκείμενα μπορούν να πυροδοτήσουν τις αντικειμενικές συνθήκες και να προκαλέσουν την επαναστατική έκρηξη για την καταστροφή της εξουσιαστικής/ταξικής κοινωνίας.»
Η τέχνη του Ταξικού Πολέμου
έκτο τεύχος της Ασύμμετρης Απειλής (υπό έκδοση...)

Δυστυχώς, στην άγρια δύση του καπιταλισμού οι προλετάριοι νανουρίζονται με την σκουπιδοφαγική υπερκατανάλωση. Η ζωή έχει μετατραπεί σε μια νεκρόφιλη επιβίωση ανάμεσα σε τσιμεντένια κλουβιά, Ι.Χ., διαφημιστικές πινακίδες, κάμερες επιτήρησης και μπάτσους. Η διαδρομή της επιβίωσης προδιαγεγραμμένη: από στρατόπεδο συγκέντρωσης σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Από το σχολείο στο πανεπιστήμιο, από το στρατό στη μισθωτή σκλαβιά. Κι εκεί ο προλετάριος υπνοβατικά διασχίζει τους ίδιους δρόμους της αλλοτρίωσης: δουλειά, σπίτι, εμπορικό κέντρο, δουλειά. Από την παραγωγή στην κατανάλωση...
Πίσω όμως από το σιδηρούν παραπέτασμα της εικονικής ευμάρειας και της θεαματικής μιζέριας, κρύβεται μια ανομολόγητη αλήθεια: το θαύμα της Δύσης πατάει επί πτωμάτων. Όχι μόνο του τρίτου κόσμου (που έτσι κι αλλιώς η διαρκής εκμετάλλευση του αποτελεί το πλέον γιγαντιαίο έγκλημα στην ανθρώπινη ιστορία), αλλά και του τρίτου κόσμου στο εσωτερικό της Δύσης.
Πίσω από τα χαρωπά βλέμματα της καταναλωτικής μαστούρας κρύβεται η σαπίλα ενός δολοφονικού πολιτισμού. Μέσα όμως απ' αυτή τη σαπίλα ξεπετάγεται μια πιθανότητα, μια πιθανότητα που δεν μπορούν να καταπνίξουν ούτε οι δεξαμενές σκέψεις του Υπάρχοντος, ούτε οι γραφειοκρατικές βεβαιότητες του μπολσεβικισμού, ούτε οι παλαιολιθικοί ντετερμινισμοί των ιδεολόγων: η κοινωνική εντροπία, η επανάσταση, ο διαρκής αγώνας για την καταστροφή του κράτους, της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και της μισθωτής εργασίας.

Σύντροφοι! Η ζωή είναι σύντομη. Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των αφεντικών και των δούλων τους!

Για την Αναρχία και τον Κομμουνισμό!

Υστερόγραφο 1: Όπως στο παρελθόν έτσι και τώρα, στο δημόσιο λόγο μου δεν πρόκειται να αναφερθώ σε ζητήματα του Ποινικού Κώδικα. Εξάλλου η ''αθωότητα'' και η ''ενοχή'' είναι ένας πλαστός διαχωρισμός που αφορά μόνο το νομικό οπλοστάσιο του κράτους.

Το μόνο που έχω να πω για την υπόθεση, είναι ότι στάθηκα και στέκομαι αλληλέγγυος, τόσο σαν αναρχικός, όσο και σαν φίλος σε έναν παράνομο και κυνηγημένο άνθρωπο, τον Βασίλη Παλαιοκώστα. Από κει και πέρα ο δημόσιος λόγος μου θα είναι μια συνέχεια της προ συλλήψεως τοποθέτησης μου και όχι ένα κλαψούρισμα «αθωότητας».

Υστερόγραφο 2: Καλή η οικονομική και νομική στήριξη, καλές οι λευτεριές, αλλά η μεγαλύτερη αλληλεγγύη είναι η συνέχιση της ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ Γ. ΒΟΥΤΣΗ-ΒΟΓΙΑΤΖΗ, Β. ΜΠΟΤΖΑΤΖΗ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΟ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 6 ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ


ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
ΦΥΛΑΚΕΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
1/09/2008

Τα ΜΜΕ στηρίζουν την φτώχεια όλων μας

Το συγκρότημα Λαμπράκη για άλλη μια φορά, εκπορνεύει την "κοινή γνώμη"




Κατασκευάζουν τη λαϊκή συναίνεση, με τον πιο αντιλαϊκό, αντικοινωνικό τρόπο αλλά και ανήθικο τρόπο. Προβάλλουν τις αντιλαϊκές τους επιθέσεις ως μέρος της "κοινής γνώμης".
Τα ΜΜΕ προέκταση των φρικιών της εξουσίας με κύρια εργαλεία τους τις δημοσκοπήσεις που στη συνέχεια θα προβληθούν/επιβληθούν από τα δικά τους ΜΜΕ.
Τα ολοκληρωτικά ΜΜΕ είναι εδώ και επιβάλλουν τις αντικοινωνικές πρακτικές της εξουσίας πάνω στον ελληνικό λαό.

Μια ακόμη φιλτριρισμένη δημοσκόπηση από τους υπαλλήλους του Λαμπράκη, από το γνωστό συγκρότημα τύπου και λοιπών εξουσιαστικών ασχολιών.
Η δημοσκόπηση κυκλοφορεί στα τηλεοπτικά κανάλια του συγκροτήματος(mega) ενώ δημοσιεύεται και σε καθεστωτική εφημερίδα που χρόνια τώρα προσπαθεί και καταφέρνει να επηρεάσει έξω θεσμικά(sic) την λειτουργία του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα.
Από τα πολλά απαράδεκτα συμπεράσματα της "έρευνας" που μας την προσφέρουν ως μέρος της κοινής γνώμης, ξεχωρίζουμε δύο στοιχεία.

Μας λένε στην "έρευνα" ότι οι πολίτες σε ποσοστό πάνω από πενήντα τοις εκατό(57%) συμφωνούν με τα νέα φορολογικά μέτρα κατά των μικρομεσαίων επιχειρηματιών.
Τι λέτε ρε παιδιά συμφωνούν οι πολίτες με τις νέες φορολογικές ληστρικές επιδρομές;
Οι κατασκευαστές της λαϊκής συναίνεσης, οι υπάλληλοι του Λαμπράκη που τόσο θέλουν να γίνονται και βουλευτές όταν ενηλικιώνονται, θέλουν σώνει και καλά να μας πείσουν για κάθε αντικοινωνική πολιτική προς όφελος των πολιτικών τους προϊσταμένων.

Με τις εφημερίδες τους, τα ΜΜΕ (MEGA), τους δημοσιογράφους τους, σαν τον Πρεπεντέρη και τους πολιτικούς τους σαν τον μπατσαλιασμενο Ευθυμίου ή θεσμό όπως τον αποκάλεσαν τρομάρα τους κακιά, στήνουν την ελληνική κοινωνία το απόσπασμα της γενικευμένης φτώχειας. Η απληστία τους για εξουσία είναι ασύλληπτη, είναι πραγματικά επικύνδηνοι.

Το άλλο στοιχείο της φοβερής τους "έρευνας" είναι η σώνει και καλά επιστροφή του βενιζέλου. Στην έρευνα λοιπόν τον εμφανίζουν να έρχεται μπροστά από τον αξεπέραστο giorgaki.
Προηγείται ο βενιζέλος του giorgaki με 26,1% έναντι 22,4% του giorgaki.
Ποια ακριβώς ανάγκη εξυπηρέτησαν οι "επιστήμονες" του Λαμπράκη προκειμένου να "φτιάξουν" την "επιλογή" βενιζελου, όταν αυτή έχει κριθεί από φίλους και στελέχη του κόμματος του ΠΑΣΟΚ με αποτελέσματα τραγικά για τον βενιζέλο ΚΑΙ τους συνεργάτες του;

Να υπενθυμίσουμε εδώ πως ο υπερ συντηριτικός βενιζέλος, είναι το μαργαριτάρι του συγκροτήματος Λαμπράκη που με κάθε τρόπο θα ήθελαν να τον δουν να φιγουράρει στην κορυφή του κυνοβουλίου.


ΥΓ: Δεν έχει μόνο σημασία αν/να διαφωνούμε με πρόσωπα και πολιτικά σχήματα που αναφέρονται παραπάνω, έχει όμως σημασία να κατανοούμε πώς λειτουργεί το σύστημα ποιοι μηχανισμοί και πώς αναπαράγουν τις αντικοινωνικές του πρακτικές.

ΥΓ "νέες ληστρικές επιδρομές".
Ουσιαστικά δεν πρόκειται για νέες φορολογικές επιδρομές μιας και τον ίδιο τρόπο φορολογικής κλεψιάς από τους μικροεπιχειρηματίες είχε εφαρμόσει και το επιτελείο του σημηταρά με τις φοβερές "τριετίες". Ετούτοι απλά επαναφέρουν εκείνες τις απαράδεκτες φορολογικές πρακτικές της "σημιτιας εποχής".

Τελετή λήξης.

«Επεράσαμ όμορφα όμορφα όμορφα,

επεράσαμ όμορφα και τούτη τη φορά.»


Κάπως έτσι ξεκινά αυτό το μικρό άρθρο, ως ένας ελάχιστος φόρος τιμής από την ανώνυμη, μιαρή και κυρίως άναδρη ασημαντότητά μας πρός τα παγκόσμια δρώμενα.

Τελετή λήξης για το ολοκληρωτικό καθεστώς της Κίνας που κατάφερε να σβήσει στη ναζιστική ολυμπιακή φλόγα, τα ανθρώπινα δικαιώματα εκατομμυρίων πολιτών της, τους βασανισμούς και έναν από τους πιο βίαιους κρατικούς μηχανισμούς στη σύγχρονη ιστορία.
Τελετή λήξης για την ολυμπιάδα του κινέζικου κράτους και ήταν όλοι εκεί, από τους μεγαλόσχημους της ΔΟΕ(φοβερή οργάνωση), τις εκατοντάδες ολυμπιακές αθλητικές αποστολές, τους εκατοντάδες δημοσιογράφους υπαλλήλους των διάφορων κρατών και ομοσπονδιών και των χιλιάδων Κινεζών φαντάρων που έπαιξαν θαυμάσια το ρόλο των εθελοντών είτε κάνοντας τους θεατές είτε τις μαϊμούδες που έστηναν τα καρακιτσάτα σκέτς στις τελετές έναρξης και λήξης.

Τελετή λήξης και σε κάποια άλλη φαρσοκωμωδία θα καίγαμε το βασιλιά Καρνάβαλο, στην περίπτωση μας ο βασιλιάς Καρνάβαλος ήταν επάξια η Ελλάδα, το αρχαίο ελληνικό αθλητικό πνεύμα(εν χιούμορ) και το ανάλογο, να μην το ξαναγράφω, ιδεώδες.
Στο άρμα του καιόμενου βασιλιά καρνάβαλου θα βρείτε πολλούς. Εμείς κοιτώντας μέσα από την κλειδαρότρυπα ψάξαμε να βρούμε μερικούς, άλλους τους βρήκαμε και άλλους όχι..

Παρήλασαν ή δεν παρήλασαν κατά την τελετή λήξης διάφορα μαργαριτάρια που συνέβαλαν με πρωταγωνιστικό τρόπο στην "άνοιξη του ελληνικού αθλητισμού" όπως κόμπαζαν τα ποντίκια της δημοσιογραφίας, Υπό την φοβερή λογική ότι και οι "άλλοι παίρνουν αναβολικά" στήθηκε εδώ ένα παντοδύναμο κύκλωμα. Βέβαια όταν έπαιρναν τα μετάλλια, κουβέντα για το πώς και το γιατί στο βάθρο ανέβαιναν άξια τα ξεχωριστά γονίδια των ελληνων νικητών.

Μερικοί απο τους αρχιτέκτονες ήταν ο Χρ Ιακώβου χρυσός προπονητής και υπψ ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ που μαζί με τον Γ.Σγουρό έστησαν την άνοιξη του ελληνικού αθλητισμού με κέντρο βάρους το στίβο, την άρση βαρών.
Ο πολύ καταφερτζής Γιάννης Σγουρός υπήρξε στέλεχος της ΠΑΣΟΚαρας με διαδρομή ανάλογη των ολυμπιονικών. Από υπάλληλος ιδιωτικής τράπεζας και μέλος του ΠΑΣΟΚ, έγινε γενικός στη ΓΓΑ και νομάρχης στην υπερνομαρχία Αθηνών υπό το ΠΑΣΟΚ και από εκεί στα ανώτερα κλιμάκια της διεθνούς ομοσπονδίας της άρσης βαρών, έως πριν λίγες μέρες που αποκαθηλώθηκε και από το σαίτ της γνωστής ομοσπονδίας.
Άλλα μαργαριτάρια που σήμερα περιφέρουν την "άνοιξη του ελληνικού αθλητισμού" στα ποτηράκια εξέτασης της γουάντα είναι βέβαια ο Κυριακού, σεσημασμένος και καταδικασμένος, πρόεδρος του αντένα και του πανελληνίου, αλλά και μια άλλη φιγούρα, ο Νικολάου μεγαλοπαράγοντας της ΔΟΕ.
Αυτά ήταν τα κεφάλια, ακολουθούν οι προπονητάδες με τις φοβερές περγαμηνές που δεν τους ήξερε ούτε η μάνα τους και οι αθλητές, με κύριο αντικείμενο, τη δημοσιογραφία, άλλοι απλά τυχοδιώκτες που στην ελλάδα βρήκαν το θαύμα τους, άλλοι απλά αθλητές πολύ χαμηλής κλάσης διατεθειμένοι όμως να μπουκώσουν οτιδήποτε για να ανέβουν. .

Στην τελετή λήξης είδαμε τον άντρα της ντορούλας που δέχθηκε να μας εκπροσώπηση στην Κίνα, δεν είχε και τίποτε καλύτερο να κάνει, σημειωτέων ότι η δική του σεινησφορά είναι ελάχιστη καθότι αν δεν ήταν άντρας της ντορούλας ....
Είδαμε τον απίστευτο Λιάπη τον ξάδερφο, αυτό το πράγμα είναι ξεχωριστή φιγούρα των αγώνων και γενικά του πολιτισμού και όχι μόνο του ελληνικού αλλά του παγκόσμιου.
Δεν είδαμε την Πρόεδρο των ελληνων ολυμπιωνικών, τη Χαλκιά, να περιφέρει στην "φωλιά του πουλιού" τη γονιδιακή ανωτερότητα έναντι όλων των άλλων. Μας στεναχώρεσαν, δεν έστελνε ο συγκεκριμένος σύλλογος και κάποιον άλλον τυπικό εκπρώσωπο, πχ τη Βερούλη που είναι επίσης δυνατό χαρτί του ελληνικού αθλητικού ιδεώδους και διακριθήσα παρακαλω.
Και βέβαια είδαμε την ελληνική αποστολή των αθλητών, τι καμάρι, τι τουπές, όλα όμορφα και ωραία, εκτός από τους μισούς που λύπανε.

Συμβολικά θα συνδέαμε αυτή τη φοβερή αποστολή και την εκπληκτική προσπάθεια σε αυτή την ολυμπιάδα με ένα νέο σύμβολο για την ελλάδα ολων των παραπάνω, το 'ποτηράκι των ούρων'.

Η ολυμπιάδα τέλειωσε και ήδη κατευθύνεται προς το Λονδίνο. Έτσι για την ιστορία να θυμίσουμε ότι το Λονδίνο κατάφερε και πήρε τους επόμενους ολυμπιακούς από μία λάθος ψήφο, που έπεσε κατά λάθος προς τη μεριά του, αυτή την ψήφο λένε ότι την έριξε κατά λάθος Έλληνας.

Ανεπιφύλακτα αυτή την ολυμπιάδα της Κίνας την σφράγισε η πλήρη αποκάλυψη της μαφίας του ελληνικού αθλητισμού, της περιβόητη "άνοιξης" που στήθηκε από τον πολιτικό και αθλητικό υπόκοσμο που ούτως ή άλλως σέρνει μαζί του μια ολόκληρη χώρα σε όλα τα επίπεδα.

Πάρτυ στο πεκίνο.

Είμαστε ήδη προς το τέλος των Ολυμπιακών του πεκίνο και η αξιόλογη και περήφανη και δοξασμένη ελληνική αποστολή σφραγίζει την εκεί παρουσία της με μια μεγαλειώδη δεξιωση. Άξιοι


Ήταν μια Πέμπτη, στις 21 του μηνός, με αφόρητη ζέστη, πολύ υπομονή, καθόλου όρεξη για δουλειά, πολλές υποχρεώσεις, πολλές δόσεις στις τράπεζες, πολύ κίνηση, πολύ ντόπα, και μια αθεράπευτη θέληση να δημοσιοποιήσουμε τα αδημοσιοποιήτα.
Η δεξίωση της ελληνικής ολυμπιακήςομαδας ήταν το γεγονός στο πεκίνο.

Μεγαλειώδης δεξίωση για να τιμηθή η ελληνική συμμετοχή στους ολυμπιακούς της συγκεκριμένης χώρας που λαμβάνει χώρα αυτές τις μέρες. Η αίγλη της δεξίωσης ξεπέρασε κάθε προσδοκία, όλα είχαν προ-ετοιμαστεί με τη μεγαλοπρέπεια που αρμόζει στην ολυμπιακή και αθάνατη προσπάθεια της ελληνικής αποστολής που έφερε εις πέρας προς ικανοποίηση όλων, τη μεγάλη ολυμπιακή ιδέα .

Εκατοντάδες σεφ απ΄ όλη τη χώρα έφτακαν στο κέντρο για να ετοιμάσουν τον μπούφε. Επικεφαλής των σεφ, η ικανότερη όλων η Σου-Λι.
Πριν όμως αναφερθούμε στον μπούφε θα πούμε ποιοι ήταν εκεί.
Λοιπόν εκεί ήταν όλη η αφρόκρεμα του νέο-ελληνικού αθλητικού πολιτισμού που τόσο μας έχει καταξιώσει σε όλα τα επίπεδα. Και βέβαια όχι γιατί οι άλλοι μας κάνουν χάρη αλλά γιατί οι δικοί μας πραγματικά το αξίζουν.
Καταρχάς ήταν εκεί ο πρόεδρος του αντένας μαζί με την καταδικαστική του απόφαση, εκείνη την χωρίς αναστολή, ως στέλεχος και αθάνατος της περίφημης ΔΟΕ που δεν ήξερε τίποτε για τις ντόπες. Εκεί στον Πανελλήνιο μόνο απο πολεοδομικές καταχρήσεις ξέρουν;

Άλλος που ήταν εκεί, ήταν ο Ιωαννίδης, άλλος αθώος και αδιάβαστος, όλοι ήταν μπουκωμένοι, αλλά αυτός χαμπάρι, ήταν και αλεπού και σχετικός με τα αθλητικά τρομάρα του, τώρα θα βγάλει νομοσχέδιο πολύ αυστηρό, πάρα πολύ αυστηρό.
Από κοντά και η μισή ολυμπιακή ομάδα ενώ η άλλη μισή έκανε αθλοπαιδίες στο ολυμπιακό χωριό ...στο μαρούσι.

Δηλώσεις για τη δεξίωση δεν έκανε το στολίδι της δημοκρατίας ενώ μια μέρα μετά το στολίδι έκανε δηλώσεις για τον άνανδρο ευθυμίου. Σημαντική φιγούρα του πάρτυ ήταν ο νυν άντρας της ντορούλας, ο κουβελος ο οποίος έλεγε και ξανάλεγε σε όποιον τον κορόδευε, θέλεις να κατουρήσω στο ποτηράκι, έ; Θές; Θές; Είμαστε καθαροί όλοι.

Στο πάρτυ ήταν και πολλοί δημοσιογράφοι που κουβάλησαν μεχρι τα περατα του κοσμου την ανεξάρτητη δημοσιογραφία τους στην υπηρεσία του πολίτη, με τους κινδυνους που αυτό συνεπάγεται.

Το μενού περιλάμβανε καλαμάρι με αλάτι, πιπέρι, τραγανιστή πάπια με pancakes και γαρίδες με σάλτσα από αστακό.
Δεύτερο πιάτο Beijing roast duck
με τηγανητό γάλα(πρόβειο) με καρύδα και
φρέσκο ψάρι στυλ Szechwan, Kung Pao και χταπόδι και μύδια με black bean sauce.
Τέλος Yu Shan special seafood in nest και μυρμήγκια Creeping
Για τους ολυμπιονίκες είχαν ξεχωριστό μενού από Ji Bang Bang με κουτούπουλου από την Άρτα και Cheng Du κοτόπουλου με κουτούπουλου από τα γιάννενα ενώ είχαν και φιδέ Chow Mein για τους απογευματινούς που τους έγινε έλεγχος από τη γουάντα.
Η δεξίωση είχε μεγάλη επιτυχία και όλοι ευχήθηκαν και του χρόνου εις ανώτερα.

Μία άσχημη είδηση

Μία πραγματικά άσχημη είδηση(όχι για όλους) είναι αυτή της σύλληψης του Β. Παλαιοκώστα. Ένας ληστής με κοινωνική και ταξική συνείδηση, με πλήρη κατανόηση της λαϊκής/κοινωνικής καταγωγής του στράφηκε, όπως και ο αδερφός του, εναντία στον πλούτο που συσσώρευαν και συσσωρεύουν αυτοί που αποδεδειγμένα κατακλέβουν με βία(κυρίως εργασιακή) το κοινωνικό σύνολο.
Αυτές του οι "αρετές" βοήθησαν και δημιουργήθηκε γύρω από τους αδερφούς Παλαιοκώστα ένας θετικότατος μύθος και μια κοινωνική αλληλεγγύη που σπάει τα στερεότυπα της αστικής νομιμοποίησης υπέρ των ληστών.
Δικαίως συμβαίνουν όλα αυτά.
Τον συνέλαβαν "όργανα της τάξης", κοινώς ταγματασφαλίτες, που η πολιτική και κοινωνική τους στάση ήταν, είναι και θα είναι παντού και πάντα ενάντια στις κοινωνίες ενάντια στους λαούς αλλά πάντα δίπλα στα κάθε είδους ζώα της εξουσίας.
Το σύνθημα: σκυλιά φυλάτε τα αφεντικά σας διακρίνεται για μία ακόμη φορά για τη σαφέστατη αξία και προσαρμογή του στην πραγματικότητα της πανίδας της αστυνομίας.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

Από 7 έως και 10 Αυγούστου διοργανώθηκε στη Μεσοχώρα, camping , στα πλαίσια εκδηλώσεων κατά της Εκτροπής του Αχελώου.
Στις εκδηλώσεις περιλαμβάνονταν συναυλία, πορεία στο φράγμα και συζητήσεις στο χωριό. Ο κόσμος που συμμετείχε ήταν αρκετός και από πολλά μέρη της ελλάδας.
Παραθέτουμε μερικές φωτογραφίες από την πορεία στο φράγμα, από την πορεία μέσα στο χωριό κλπ
Αργότερα Θα υπάρξει πιο καλή ενημέρωση.







Απο τη συγκέντρωση και πορεία στο φράγμα.




Μπατσοι έτοιμοι να επέμβουν στη θέα του πανό κατά της εκτροπής, η βία του σημερινού πολιτισμού της εκμετάλευσης έχει τους δικούς της νταβαντζήδες.






Απο την πορεία μέσα στο χωριό της Μεσοχώρας.


Περισσότερες φωτό εδώ.

Ο Γκαίμπελς έμεινε μετεξεταστέος.

Η εγκαθίδρυση νέων εξουσιαστικών μοντέλων περίπου κοινών σε όλο τον κόσμο που περιστρέφεται γύρω από τον ενιαίο άξονα της κοινής οικονομικής σκέψης επιβάλλεται με τα ΜΜΕ. Πάντα ο εντυπωσιασμός της εικόνας, η συναισθηματική φόρτιση μέσω μιας βίαιης ανασκόπησης της ιστορίας, των πιο καλών παραδειγμάτων, ήταν στοιχεία που βοηθούσαν τα μέγιστα για τη συγκρότηση ψευδών γεγονότων με τεράστια σημασία και απήχηση.
Όταν ο Γκαιμπελς ο μάλλον θεμελιωτής των μαζικών και εντυπωσιακών εκδηλώσεων λατρείας, συγκέντρωνε τη νεολαία σε υποδειγματική διάταξη και με τη χρήση λαβάρων(πολύ μεγαλύτερα από τους ανθρώπους, τεράστια)αλλά και με ιαχές(και άναρθρες), μεγάλες παρελάσεις, πετύχαινε τη μαζική εντύπωση στο συνειδησιακό μέρος ενός λαού ενός μεγαλείου ανωτερότητας, που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγούσε τους λαούς σε σφαγή.
Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και άλλαξαν πολλές καταστάσεις, η εξουσία όμως ποτέ δεν αποπήρε αυτόν τον παράξενο "επιστήμονα".

Σήμερα στο Πεκίνο παρακολουθήσαμε ένα τεράστιο προπαγανδιστικό γεγονός θεάματος, ένα παιχνίδι που έπρεπε να εντυπωθεί σε παγκόσμια κλίμακα. Χιλιάδες τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο όφειλαν να εντυπωσιάστουν από μια "πατάτα".
Μια χώρα που δουλεύουν παιδάκια για ένα πιατάκι ρύζι, μία χώρα που θέτει περιορισμούς στις γεννήσεις με έναν μάλλον εγκληματικό και απάνθρωπο τρόπο, μια χώρα που δολοφονεί χωρίς κανέναν οίκτο όποιον διαφωνεί με την γραμμή του κόμματος που ταυτίζεται με το κράτος. Μια χώρα, ένα κράτος που δεν θα λογοδοτήσει ποτέ για τα εγκλήματα κατά τους λαού της και όχι μόνο.
Αυτό έδειξε σήμερα η Κίνα, την προσπάθειά της να τα σκεπάσει όλα, την προσπάθεια της να παραμείνει αυτό που είναι, ένα εγκληματικό, υπο ανάπτυξη, κράτος.
Η παγκόσμια κοινότητα μάλλον τους έκανε τη χάρη, η προπαγάνδα ήταν εντυπωσιακή, οι εικόνες των σύγχρονων γκεμπελίσκων θα κερδίσουν το στοίχημα με την πραγματικότητα και θα γίνουν πραγματικότητα έστω και ψευδής.
Το θέαμα θα συγκίνηση τόσο πολύ που η βία, η εκμετάλλευση, οι δολοφονίες θα εξαφανισθούν, θα παραμείνουν ολοζώντανες αλλά άφαντες και ανούσιες. Η δύναμη της εικόνας θα κυριαρχήσει στην εποχή της απίστευτης υποτέλειας της ανθρώπινης ζωής, της ανθρώπινης ύπαρξης.

Λιγα λόγια και σκέψεις για ένα διήμερο(25&26 / 7) που έγινε και μια κινητοποίηση που γίνετε τώρα(Αχελώος).

Πριν λίγες μέρες πραγματοποιήσαμε ένα διαφορετικό διήμερο σε Αθήνα και Αγρίνιο. Στο διήμερο αυτό συναντήσαμε τις δράσεις μας για μια σειρά από ζητήματα που αναπτύσσονται στο φυσικό χώρο όλων μας. Ζητήματα που απασχόλησαν τις εκδηλώσεις, ήταν η εκτροπή του Αχελώου, η καταστροφή του Δάσους στην Πάρνηθα και η καταστροφή του οικοσυστήματος του Αμβρακικού. Ο τίτλος των εκδηλώσεων εξηγούσε ακριβώς το κοινό μας πέρασμά σε αυτά τα ζητήματα.

Θεωρήσαμε και συνεχίζουμε να το υποστηρίζουμε ότι όλες οι δράσεις θα πρέπει να ξεφεύγουν από τις τοπικές σχέσεις που αναπτύσσονται και να παίρνουν μια πιο διευρυμένη εξέλιξη. Αυτή η εξέλιξη είναι που θα κάνει και τις αντιστάσεις πιο έντονες, πιο γενικευμένες πιο επικύνδηνες για τους σχεδιασμούς του κράτους και του κεφαλαίου. Γιατί εδώ ακριβώς είναι το ζήτημα, αυτές οι καταστροφές μπορεί να επενεργούν καταστροφικά στους τόπους και στις τοπικές κοινωνίες αλλά ο σχεδιασμός τους είναι κεντρικός. Έτσι πρέπει να είναι και η αντίστασή μας. Δεν έχει σημασία αν ο Αμβρακικός είναι χιλιόμετρα μακριά μας ή αν η εκτροπή του αχελώου αφορά μια φυσική καταστροφή γύρω από μικρά χωριά , η ανάπτυξη του κεφαλαίου όταν θα επιτευχθεί εκεί σε αυτές τις φυσικές γωνιές, θα παράγει τόση εκμετάλλευση και βία που θα μας αγκαλιάσει όλους. Η καταστροφή από τις επιχειρηματικές δραστηριότητες δεν περιορίζεται μόνο στην καταστροφή ενός συγκεκριμένου φυσικού χώρου αλλά δημιουργεί συνθήκες πραγματικής εκμετάλλευσης σε όλο τον κοινωνικό χώρο. Η σημερινή ανάπτυξη του κεφαλαίου έχει ξεφύγει από τις βαριές βιομηχανίες και επενδύει τα κεφάλαιά της στην ασφάλεια των δωρεάν φυσικών τόπων κυρίως για ενεργειακούς σκοπούς. Για τους καπιταληστές αυτές οι επενδύσεις είναι χρηματοδοτούμενες(αιολικά πάρκα, φράγματα κλπ) δεν χρειάζονται εργατικό δυναμικό και την διάθεση του ενεργειακού προϊόντος για παράδειγμα την αναλαμβάνει αυτομάτως η ΔΕΗ. Η ίδια λογική της όσο το δυνατό μεγαλύτερης καταλήστευσης ακολουθείτε και στα καμένα δάση, στους υδροβιότοπους κλπ.

Η εκδήλωση στην Αθήνα έγινε στο λόφο του Στρέφη με αρκετό κόσμο(περίπου 80-100 άτομα). Προβλήθηκε ταινία για τον Αχελώο ενώ είχαν προηγηθεί ενημερώσεις σχετικά με την ανάπτυξη των έργων στη Μεσσοχώρα, την κατάσταση στον Αμβρακικό και την Πάρνηθα.
Στο Αγρίνιο η εκδήλωση έγινε στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι όπου έγινε συζήτηση που επέμενε στα πολιτικά χαρακτηριστικά που έχουν αυτές οι ενέργειες του κεφαλαίου στο φυσικό χώρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η συζήτηση ξεκίνησε περίπου στις 9:00 το βράδυ και τελείωσε στις 11:30 οπότε και ξεκίνησε κάπως καθυστερημένα και η ταινία για τον Αχελώο.

Αν όμως εμείς ψάχνουμε να βρούμε άκρες για να γενικεύσουμε τις αντιστάσεις μας για αυτές τις καταστροφικές παρεμβάσεις, οι ίδιοι οι μηχανισμοί του κεφαλαίου ήδη δουλεύουν έτσι ακριβώς. Το τελευταίο διάστημα έχει αποφασισθεί και έχουν προχωρήσει οι αποφάσεις για 'έργα' για το φυσικό αέριο στην περιοχή της Πέρδικας Θεσπρωτίας. Σε ένα πανέμορφο μέρος χωρίς ιδιαίτερα μεγάλες τουριστικές επιχειρήσεις, δίπλα στη θάλλασα θέλουν να φτιάξουν εγκαταστάσεις που θα καταστρέψουν όλο αυτό το φυσικό πλούτο. Οι κάτοικοι αντιδρούν οι αντιστάσεις είναι και παραμένουν τοπικές. Αποφάσισαν να διεξάγουν στην περιοχή τους και στην Αθήνα ένα δημοψήφισμα. Το σύστημα αντέδρασε, Η αντίδραση θα έρθει από ένα μέρος του συστήματος που ελέγχει όλες τις παρεμβάσεις, από την Περιφέρεια(είναι διοικητικός μηχανισμός του κράτους). Ο περιφερειάρχης λοιπόν προσπαθώντας να αντιμετωπίσει το δημοψήφισμα αναγάγει το συγκεκριμένο έργο σε 'εθνικό', προσπαθώντας να εξουδετερώσει τις τοπικές αντιστάσεις. Δεν ξέρουμε αν το έργο τους είναι όντως εθνικό αυτό που ξέρουμε και είναι σίγουρο είναι ότι οι αντιστάσεις θα πρέπει να έχουν εθνικό χαρακτήρα, να αποκαλύπτουν την λειτουργία της ανάπτυξης του κεφαλαίου σε όλον τον κοινωνικό χώρο και να απεγκλωβίζονται από τοπικές λογικές που μπορεί να συνεισφέρουν στις όποιες αντιστάσεις, δημιουργούν όμως πυκνά-συχνά και αναπαράγουν και τοπικές σχέσεις εξουσίας(δημάρχους,νομάρχες και τους συμβούλους του).

Το σταμάτημα της εκτροπής του Αχελώου, η προστασία της Πάρνηθας, η προστασία του Αμβρακικού να είναι μερικές μόνο αφορμές, μαζί με όλες τις άλλες που θα μας στρέψουν ενάντια στη χρήση της φύσης ως πεδίο ανάπτυξης του συγχρόνου κεφαλαίου και κάθε ένα από αυτά τα ζητήματα να αποτελεί κοινό τόπο όλων μας.