Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009

Η Αθήνα σε δημοκρατικό διάλειμμα. .

Η Αθήνα μετά τις euroεκλογές πέρασε σε ένα ιδιότυπο πολιτειακό καθεστώς.
Μικτά τάγματα της αστυνομίας με νεοναζιστές/φασίστες επιτηρούν τον κοινωνικό της χώρο και προβαίνουν σε κάθε είδους ενέργεια αν διαπιστώσουν οτιδήποτε είναι αντίθετο με τον ιδεολογικό/αντιδραστικό τους ρόλο.

Στο στόχαστρο αυτών των μικτών ταγμάτων βρίσκονται κυρίως μετανάστες, ΟΛΟΙ οι μετανάστες, με χαρτιά ή χωρίς, καθώς και άνθρωποι με διαφορετικά εμφανησιακά χαρακτηριστικά(μακριά μαλλιά σκουλαρίκια κλπ). Μεγάλο ενδιαφέρον για τα μικτά τάγματα ασφαλείας έχουν και οι διάφοροι αντικαθεστωτικοί(αναρχικοί και αριστεροί).

Το κατοχικό κλίμα που επικρατεί καλύπτεται από έναν και μόνο όρο Τρομοκρατία, προς κάθε τι που παρουσιάζει πολιτική απόκλιση από τον ιδεολογικό εξοπλισμό των μικτών ταγμάτων, δλδ προς οτιδήποτε δεν επαφίεται στην ακροδεξιά σύσταση των μικτών ταγμάτων.

Πως φθάσαμε έως αιδώ.

-Ο Δεκέμβρης του 2008 και ο τρόμος που επέστρεψε για τους εξουσιαστές από την οπτική των κοινωνικών εξεγέρσεων που την είχαν ξεγραμμένη. .


-Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών που διέλυσαν την κοινωνική βάση κυρίως των δύο μεγάλων κομμάτων(ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) που κάλλιστα άντε μέχρι τις επόμενες θα μπορούν να λέγονται «μικρά».
Η ΝΔ έχασε 1 εκατομμύριο πολίτες από την κοινωνική της βάση.
To ΠΑΣΟΚ έχασε αρκετές χιλιάδες πολίτες και έχει την μικρότερη κοινωνική βάση μετά το 1977!!!! που όμως τότε βρίσκονταν σε ανοδική τροχιά, σήμερα μετά από τρεις συνεχόμενες εκλογικές διαδικασίες όπου χάνει συνεχώς μαζικά από την κοινωνική του βάση και…απομωνόνεται.

-Χιλιάδες πολίτες σε μαζική κλίμακα και παρά τα τεράστια ποσά που δαπανήθηκαν για την χειραγώγησή τους αρνήθηκαν να συνυπογράψουν για το πλιάτσικο των δημόσιων ταμείων, την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων, την καταστροφή των δημόσιων χώρων και του περιβάλλοντος, την καταστροφή της εθνικής οικονομίας σε τομείς όπως το εμπόριο, την διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων που τώρα συμπαρασύρει και τα πολιτικά δικαιώματα, όλη αυτή η άρνηση ξαφνικά απέκτησε ονοματεπώνυμο: ΠΑΣΟΚ –ΝΔ . Τα μικρότερα κόμματα απλά πήραν, +/-, μια γεύση από τα δύο μεγάλα.

-Τα συσσίτια της περιοχής του Αγ Παντελεήμονα και οι αρχικές προσβολές προς τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών είναι και αυτό ένα σημείο που δόμησε αυτή την νέα πολιτειακή κατάσταση.


Στο δια ταύτα, δημιουργείτε μία ευρεία συμμαχία αντιδραστικών εξουσιαστικών σχημάτων κάτι που είχε διαφανεί μετά το Δεκέμβρη και που τώρα παίρνει ξεκάθαρα χαρακτηριστικά(ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ)μετώπου ενάντια στην κοινωνία.
Κάτι που δεν συμβαίνει για πρώτη φορά, συμβαίνει όμως με όρους “επταετίας”.


Αυτό που συμβαίνει στην Αθήνα, όλη αυτή η κατοχή που ζει και αυτή η γενιά είναι απλά ένα ακόμη σύμπτωμα της σήψης και παρακμής συνολικά του συστήματος όπως αυτό ανδρώθηκε από τη μεταπολίτευση και μετά.

Δύο επισημάνσεις.

-Ο όρος μηδενική ανοχή είναι ναζιστικός και έχει ήδη εφαρμοστεί με ξεχωριστά αποτελέσματα. Η ιστορία δεν δικαίωσε αυτούς που επέβαλαν τέτοιες πρακτικές.


Χθες.
Στις 3 Δεκεμβρίου του 1944 τα ίδια με σήμερα μικτά τάγματα μαζί με βρετανικά στρατεύματα και υπό την πρωθυπουργία του Γιώργου Παπανδρέου επιβάλλουν την πολιτική της μηδενικής ανοχής σε χιλιάδες διαδηλωτές στην Αθήνα που συμμετέχουν σε παράνομη πορεία. Τα θύματα δεκάδες.
Σήμερα.
Το ίδιο όνομα, ως επίγονος-εγγονός αυτή τη φορά, συμμετέχει σε ένα ανάλογου πολιτικής έμπνευσης σχέδιο: Τη μηδενική ανοχή ενάντια στην κοινωνία από τους διεφθαρμένους πολιτικούς μηχανισμούς του συστήματος.
Η δεξία αντίδραση και υπό το σκεύος του ΠΑΣΟΚ επιτίθενται στην κοινωνία
Προκειμένου να σώσουν ένα διεφθαρμένο αντιλαϊκό σύστημα εξουσίας.

dakrygono

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009

ΠΡΟΣΟΧΗ ΦΑΣΙΣΜΟΣ



απο ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2009

Καταργείτε η ανωνυμία της ψήφου. Ένα κείμενο ψευδές και ανυπόστατο.

Α! Μια στιγμούλα. Πριν ξεκινήσουμε .

Την Κυριακή που μας ψάχνατε, δεν είχαμε πάει για μπάνιο.

Βέβαια!!! Είχαμε ξεχαστεί έξω απο το κυνοβούλιο...

Να και η φωτογραφία…


Μετά τα τραγικά αποτελέσματα των ευρωεκλογών και την απαξίωση που έδειξαν οι πολίτες στους κομματικούς υπάλληλους κυρίως των τριών μεγάλων κωμάτων αποφασίστηκε να παρθούν άμεσα μέτρα.


Λόγω του ότι τα περί νεων δημοσκοπήσεων που δείχνουν επιστροφή των ψηφοφόρων της αποχής και άλλα φαιδρά, κρίνονται αναποτελεσματικά στο υπουργείο σκέφτονται και για παραπέρα.



Εμείς τους αντιληφθήκαμε και τους βγάζουμε στον αέρα της δημοσιοτητας , κινδυνολογώντας ψευδώς, αφήνοντας την βλακεία μιάς ψευδής είδησης να φωτιζει το δράμα της κλίκας των εξουσιαστών.


Αμέσως μετά το πρώτο σοκ από την ανάλυση της εκλογικής συμπεριφοράς, τεχνοκράτες των μηχανισμών χειραγώγησης απευθύνθηκαν στα επιτελεία των κομμάτων για να αντλήσουν την κατάλληλη συναίνεση προκειμένου να οργανώσουν τους τρόπους που δεν θα επαναληφθεί κάτι ανάλογο στο μέλλον.



Τα σημεία στα οποία επικεντρώθηκαν οι καθεστωτικοί αναλυτές στα υπόγεια του κράτους ήταν τα εξής :



-Ο ελληνικός λαός για πρώτη φορά(μπούρδες το ξανάκανε) αρνήτε συντεταγμένα και με πολιτικό κριτήριο να συμμετάσχει σε μια διαδικασία εντελώς πουλημένη. Η τελευταία φορά που τμήμα του ελληνικού λαού αρνήθηκε να κατέβει μαζικά στις εκλογές ήταν το 1946 μετά από υπόδειξη του τότε ΚΚΕ και όχι μόνο.



-Σχηματοποιούνται κατά τρόπο απόλυτο τα ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά του πολιτεύματος που πλέον μετασχηματοποιούν τον ορο αστική δημοκρατία σε αστική δικτατορία μιας και τα ποσοστά των κομμάτων εξουσίας είναι πολύ κάτω από τις απαραίτητες πλειοψηφίες που θα έδιναν μια εικόνα δημοκρατικής συνοχής.

Για παράδειγμα μετά τα τελευταία αποτελέσματα η ΝΔ έχει πραγματικό ποσοστό16,5 %(1.655.636 ψήφους) . Το ΠΑΣΟΚ 18,7%(1.878.859ψήφους) και το ΚΚΕ 4,2% (428.283 ψήφους).



Αυτά μέχρι εδώ, η συνέχεια επαφίεται επίσης σε ψευδείς και ανυπόστατες ειδήσεις.



Με Αυτά τα δεδομένα και με πολλά άλλα, αλλά και σύμφωνα με πληροφορίες του βήματος οι επιτελείς καταρχάς του υπουργείου εσωτερικών που είναι υπεύθυνο και για τις εκλογές αλλά και για την ασφάλεια προχώρησαν σε δηλώσεις.



Ο δέδενδιας είπε πως : «ο Έλληνας πολίτης δεν κρύβει τα χαρακτηριστικά του και δεν φοβάται να δείξει το πρόσωπό του, ιδίως όταν διαμαρτύρεται», προαναγγέλλοντας την κατάργηση της ανωνυμίας της ψήφου, πιστεύοντας ότι έτσι θα αποθαρρύνει μία εκ νέου “επώνυμη αποχή”.



Ο χουντικός εισαγγελέας Μαρκογιαννάκης τόνισε πώς στην εποχή του αυτά τα ζητήματα μπορούσαν να λυθούν και ανέφερε πώς είναι και σε αυτό το σημείο έτοιμος να επέμβει από-φασιστικά προκειμένου να μην ξαναπαρουσιασθούν τέτοιους είδους θρασύτατες συμπεριφορές.



Επίσης σύμφωνα με τις υπόλοιπες ψευδείς και ανυπόστατες πληροφορίες μας, στα σχέδια για την καταπολέμηση της αποχής συμφώνησαν όλα τα κόμματα άλλα φωναχτά και άλλα σιωπηλά όπως ακριβώς και στην περίπτωση για τις κουκούλες και τα καρτοκινητά.



Η κατάργηση της ανωνυμίας της ψήφου θα πρέπει να θεωρείται βέβαιη.





Χαιρετίσματα στον Πάγκαλο.

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Η Διασπάθιση της δημόσιας περιουσίας από την Τοπική Αυτοδιοίκηση

του Γιώργου Σαρηγιάννη

ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΣΤΟ ΞΕΝΙΑ ΒΟΛΟΥ, ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΤΥΠΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

Μετά την Μεταπολίτευση, άλλαξαν πολλά από τα πολιτικά πράγματα στην χώρα μας, προσαρμοζόμενα στις νέες μορφές του καπιταλισμού της δεκαετίας του ’70 και μετά.

Ειδικά για την Ελλάδα πρέπει να σημειωθεί ανάμεσα στα άλλα, ο εκσυγχρονισμός της και η παγίωση του δικομματικού συστήματος που το βλέπαμε ως τώτε στις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ και που αργότερα επεκτάθηκε και στην Ευρώπη, ας θυμηθούμε τα έντονα παραδείγματα στην Γερμανία όπου μετά τον Βίλλυ Μπράντ επήλθε σταδιακά αλλά σύντομα μιά ώσμωση ανάμεσα στα δύο μεγάλα Κόμματα, το SPD (Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας) και το CDU (Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας) όπου η άσκηση της εξουσίας από το ένα στο άλλο δεν είχε πιά τις διαφορές που υπήρχαν στην δεκαετία του ’60 γιά παρ’αδειγμα. Παρόμοια και στην Αυστρία με το OVP (Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα) και το SP (Σοσιαλιστικό Κόμμα). Μην ξεχνάτε άλλωστε ότι την επιδρομή στην Γιουγκοσλαβία την έκαναν από κοινού οι σοσιαλιστές της Ιταλίας με τους ομόλογούς τους της Γερμανίας οι οποίοι είχαν ενσωματώσει και την …αριστερά του «κόκκινου Ρούντι».

Στα πλαίσια αυτά, η ενσωμάτωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο Σύστημα ήταν απλά θέμα χρόνου, με αποτέλεσμα με βάση μιά σειρά «εκσυγχρονιστικών» νομοθετημάτων των τελευταίων χρόνων να της δοθούν αρμοδιότητες που ούτε να διανοηθεί μπορούσε κανείς σε μιά Τοπική Αυτοδιοίκηση του ’60.

Η μετατροπή αυτή των Δήμων σε ένα ακόμη γρανάζι του Συστήματος δεν αφορά μόνο την επί πλέον φορολόγηση των δημοτών μέσω της δημοτικής φορολογίας γιά εξεύρεση πόρων γιά τις ανάγκες της, αυτό είναι η μικρότερη επίπτωση. Το μεγαλύτερο είναι η χρήση της ΤΑ ως διαμεσολαβητή ανάμεσα στο κράτος και το ιδιωτικό κεφάλαιο.

Τα παραδείγματα πληθαίνουν κάθε μέρα, τόσο στην πρωτοπορειακή πρωτεύουσα όσο και στην καθυστερημένη επαρχία : Χωριό Τύπου, the Athens Mall, δάσος Καρέλλα και πάρκο Μιμικόπουλου, Δάσος Συγγρού και πολλά άλλα στο Μαρούσι (πραγματοποιήθηκαν μόνο τα δύο πρώτα), γήπεδο «ΠΑΕ Παναθηναϊκός» στον Ελαιώνα, πάρκινγκ στην πλατεία Κύπρου, το Ξενία Ιωαννίνων, οι συμβάσεις του δήμου Ζαχάρως με την ΚΕΔ, ο αιγιαλός του Ξενία Βόλου. κ.α

Ποιά είναι η μεθοδολογία που σχεδιάστηκε προσεκτικά και εφαρμόστηκε πιλοτικά αρχικά από τον Δήμο Αμαρουσίου και στην συνέχεια από όλους τους άλλους:

• ιδρύει ο Δήμος μιά κοινωφελή δημοτική επιχείρηση ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Και ως εδώ, εντάξει, έχουν γίνει πολλές και εργάζονται πολύ καλά, λαογραφικά μουσεία, κέντρα ιστορικών ερευνών κ.α.
• μετατρέπεται η επιχείρηση από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ γιά λόγους «ευελιξίας» ώστε να μπορεί να κινείται ευκολότερα έξω από τα γρανάζια του δημόσιου λογιστικού.

Θα μπορούσε να πεί κανείς ότι και ως εδώ καλά, ξέρουμε την γραφειοκρατία και τις αντιφάσεις της στο ελληνικό Δημόσιο, γιά να προσληφθεί μιά καθαρίστρια χρειάζεται ΑΣΕΠ και δύο χρόνια και αν βρούμε λεφτά να την προσλάβουμε ενώ παράλληλα προσλαμβάνονται χιλιάδες με συμβάσεις ορισμένου χρόνου οι οποίοι τελικά μονιμοποιούνται. Μπορεί να παρατηρήσει ακόμη κανείς ότι δεν είναι πιό αδιάβλητο το ΑΣΕΠ (θυμηθείτε τις «συνεντεύξεις» και τον ρόλο τους…), είναι όμως σίγουρο ‘οτι οι συμβασιούχοι προσλαμβάνονται με αμιγώς κομματικά κριτήρια, πότε από το ένα Κόμμα-πότε από το άλλο, δίνουμε και μερίδιο και στα μικρά να μην πολυφωνάζουν και όλα είναι αντάξει…

Ομως, εδώ τα πράγματα είναι πιό μακροπρόθεσμα μελετημένα, και να ποιά είναι η συνέχεια:

Το ΝΠΙΔ πλέον δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν, ούτε ελέγχεται από την ΤΑ παρά μόνο από την εκάστοτε παράταξη της εξουσίας η οποία και διορίζει το εκάστοτε Διοικητικό Συμβούλιο, ακόμη και ο έλεγχος των οικονομικών της εμπίπτει στις διατάξεις του απορρήτου των ιδιωτικών εταιρειών, και μόνον αν αλλάξει η εξουσία και το ΔΣ μπορούν να ελεγχθούν, αλλά αυτό δεν συμβαίνει ποτέ, υπάρχει «ομερτά» πολύ γερή, άλλωστε κάποια συμμετοχή και στην αντιπολίτευση είναι πάντα δυνατή και ο ένας καλύπτει τον άλλον.

Στα πλαίσια αυτά, γίνονται και οι επόμενες κινήσεις:

• Η «Δημοτική Επιχείρηση ΑΕ» πωλεί όλες τις μετοχές της σε έναν κεφαλαιούχο. Κλασικό παράδειγμα σ’ αυτό είναι το «ολυμπιακό χωριό τύπου» και το The Athens Mall στο Μαρούσι.

• Η «Δημοτική επιχείρηση ΑΕ» πωλεί ή νοικιάζει με μακροχρόνιο μίσθωμα μέρος ή το σύνολο της περιουσίας της στον κεφαλαιούχο.

Ειδικά γιά το Μαρούσι (the Athens Mall και Ολυμπιακό χωριό, τύπου), έγινε συγκεκριμένα η ακόλουθη πορεία :
Κυρήσσονται απαλλοτριωτέα 74 στρέμματα γιά «κτήρια φιλοξενίας αναξιοπαθούντων δημοτών» !!! Πανικόβλητοι οι ιδιοκτήτες, δέχονται να πουλήσουν στον Δήμο σε τιμές των αντικειμενικών αξιών (πολύ πιό κάτω από τις τιμές της Αγοράς), στην συνέχεια αίρεται η απαλλοτρίωση και αγοράζονται τα πιό πάνω κτήματα.

εικοσαπλασιάζουν τον Συντελεστή Δόμησης, από 0,10 σε 2,00. Ποιός τελικά καρπώθηκε την υπεραξία από αυτήν την πράξη; ο Δήμος ή η τελική εταιρεία (η Lamda Development που θα δούμε στην συνέχεια)

ιδρύεται το 2000 η «Δημοτική Επιχείρηση Αξιοποίησης Ακίνητης Περιουσίας Δήμου Αμαρουσίου με μετόχους τον Δήμο Αμαρουσίου (99%) και την Δημοτική Επιχείρηση Τεχνολογίας Δήμου Αμαρουσίου (1%) με κεφάλαιο 8.020.000.000 δρχ. (προήλθαν από δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων).

το 2001 ο Δήμος υπογράφει σύμβαση με την «Αθήνα 2004 ΑΕ», με την οποία αναλαμβάνει να διαμορφώσει χώρο φιλοξενίας των εκπροσώπων του Τύπου

το 2002 αποφασίζει το Δημοτικό Συμβούλιο την πώληση του 95% των μετοχών της παραπάνω εταιρείας σε ιδιώτη.

Γίνεται διαγωνισμός (Μάρτιος 2003) και ανακηρύσσεται πλειοδότης η Lamda Development ΑΕ, η οποία ανέλαβε «πακέττο» με τις μετοχές και την συμφωνία με την Αθήνα 2004 ΑΕ, η οποία και κτίζει το Mall και το Χωριό Τύπου.

Σε όλη αυτήν την διαδικασία είναι άγνωστες πολλές πτυχές της –η νομική υπόσταση της εταιρείας ως ΝΠΙΔ, ιδιωτικής εταιρείας δηλαδή, «κατοχυρώνει» τον Δήμο να μην δίνει στοιχεία, έτσι, δεν ξέρουμε που βρέθηκαν τα 8 δις δρχ του μετοχικού της κεφαλαίου, τί σχέση έχουν αυτά με το ισόποσο δάνειο από το ΤΠΔ και με την ακίνητη περιουσία (την έκταση στην οποία οικοδομήθηκε το χωριό τύπου και το Mall), και πώς τελικά αποκτήθηκε αυτή, όπως επίσης δεν ξέρουμε πόσο πουλήθηκαν αυτές οι μετοχές και τί ακριβώς περιλαμβάνουν (σίγουρα την έκταση και την συμφωνία με την Αθήνα 2004, αλλά τί άλλο σε χρήμα και σε όρους; ).

Και εδώ έρχεται το Συνταγματικό Ερώτημα «ποιά περιουσιακά στοιχεία της δημοτικής ΑΕ μπορούν να εκχωρηθούν σε ιδιωτικό κεφάλαιο;»

Η συνήθης «ερμηνεία» είναι ότι εφ’ όσον η δημοτική επιχείρηση έγινε Ιδιωτικού Δικαίου, έχει το δικαίωμα να κάνει την περιουσία της ό,τι θέλει. Είναι όμως «δική της» περιουσία; Εχει αυτή η περιουσία αποβάλλει τον δημόσιο χαρακτήρα της μόνο και μόνο επειδή εκχωρήθηκε σε ΝΠΙΔ; Η νομική απάντηση είναι ρητά «όχι», όμως στην πράξη, παρ’ όλο που έχουν εκδοθεί και σχετικές Αποφάσεις του ΣτΕ (π.χ. γιά την ΕΤΑ-Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα) η διαδικασία αυτή πραγματοποιείται – πολλές φορές αν τα πράγματα δυσκολέψουν, καλύπτει η εκάστοτε Κυβέρνηση με νόμο τις πράξεις αυτές και «κλείνει» το θέμα.

Στην περίπτωση λοιπόν του αιγιαλού στον χώρο του «Ξενία» (Πάρκο Αναύρου), έχομε δύο θέματα:

• το ένα είναι αν έχει το δικαίωμα ο Δήμος να εκχωρήσει δημόσια περιουσία σε ιδιώτη
• το άλλο είναι η θέση του συγκεκριμένου κατασκευάσματος (κολυμβητική δεξαμενή προς το παρόν) στον χώρο του αιγιαλού.

Στο πρώτο θέμα, παραπέμπουμε στα κείμενα του επίτιμου Αντιπροέδρου του ΣτΕ κ.Μ.Δεκλερή, όπου είχε αποδείξει ότι είναι παράνομες αυτές οι εκχωρήσεις (τόσο με ευκαιρία των Ολυμπιακών αγώνων όσο και με την υπόθεση της ΕΤΑ)

• «Η δημόσια κτήση ….. είναι αναπόσπαστο μέρος της εθνικής κυριαρχίας. Δεν είναι δικαίωμα κυριότητας του αστικού κώδικα……η κυριαρχική εξουσία του κράτους επί της δημοσίας κτήσεως δεν μπορεί να καταλυθεί ούτε με Νόμο» Επομένως ο αιγιαλός (όπως και τα δάση και πολλές άλλες εκτάσεις που περιήλθαν στο ελληνικό κράτος «διά των όπλων» στο διάστημα 1821-1828, και που δεν αποτελούσαν προσωπική ή ατομική ιδιοκτησία οθωμανών αλλά του οθωμανικού κράτους, αποτελεί αντικείμενο της κυριαρχικής εξουσίας του ίδιου του κράτους.

γιά να διευκρινιστεί αυτό το σημείο, πρέπει να γνωρίζουμε ότι στο Οθωμανικό Δίκαιο η γή ανήκει στον Θεό, και κατ’ επέκταση την διαχειρίζεται ο ανώτατος θρησκευτικός αρχηγός, εκπρόσωπός του επί της γής, ο Χαλίφης. Οταν οι οθωμανοί σουλτάνοι έλαβαν τον τίτλο και το αξίωμα του Χαλίφη, ανέλαβαν και την διαχείριση (όχι την προσωπική ιδιοκτησία, αλλά την ιδιοκτησία γιά λογαριασμό του Θεού) της γής. Στην συνέχεια εκχωρούσαν την νομή της και μόνον γιά συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (ενίοτε και εφ’ όρου ζωής αλλά χωρίς δικαίωμα κληρονόμησης) σε αξιωματούχους. Ετσι, όταν διά των όπλων κατελήφθη ο ελλαδικός χώρος το 1821-1828, όλη η ιδιοκτησία του οθωμανικού κράτους πέρασε στην ελληνική εθνική κυριαρχία, και μάλιστα αυτό αναφέρεται ρητά και κατηγορηματικά και στο Πρωτόκολλο του Λονδίνου (1830)

Κατά συνέπεια, δάση, βοσκότοποι, αιγιαλός και συναφή, δεν εκχωρούνται σε ιδιώτες, δεδομένου ότι δεν μπορεί να εκχωρηθεί η εθνική κυριαρχία.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η έννοια της εθνικής κυριαρχίας, συνεπάγεται την έννοια της ύπαρξης ή μή του κράτους, δεν μπορεί δηλαδή να υπάρξη κράτος αν δεν υπάρχει εθνική κυριαρχία σε συγκεκριμένα αντικείμενα, και ως τέτοια είναι η γή, τα δάση, ο αιγιαλός, η θάλασσα κλπ. Με το σκεπτικό αυτό άλλωστε, από της ίδρυσης του ελληνικού κράτους συγκεκριμένα ο αιγιαλός αποτελεί δημόσια κτήση, και κάθε περίφραξή του είτε γιά νομή είτε γιά κατοχή είναι συνταγματικά παράνομη. Με το σκεπτικό αυτό, είναι αντισυνταγματικός και ο τελευταίος Νόμος περί αιγιαλού ο οποίος προσπαθεί μέσα στα αδιαμφισβήτητα αυτά νομικά πλαίσια να εκχωρήσει τον αιγιαλό σε ιδιωτική χρήση, έστω και με το κάλυμμα της «νομής».
Δυστυχώς, πολλές φορές σε πολλά σημεία της ελληνικής ακτογραμμής, ο αιγιαλός έχει καταπατηθεί από ιδιώτες, έχει έντεχνα αποκοπεί από την δημόσια χρήση από παραλιακές βίλλες, από ξενοδοχεία, από κέντρα αναψυχής, βιομηχανίες, ναυπηγεία κ.α. Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις βιομηχανιών και ναυπηγείων όπου γιά καθαρά λειτουργικούς λόγους μπορεί το κράτος υπό όρους να επιτρέψει την χρήση του αιγιαλού χωρίς την απόλυτη δυνατότητα πρόσβασης πολιτών, οι λοιπές περιπτώσεις αποτελούν απλά χρήση από την ιδιωτική επιχείρηση με την προϋπόθεση της απόλυτης δυνατότητας της ταυτόχρονης χρήσης από κάθε πολίτη, και αυτό είναι σαφές όταν πρόκειται γιά πλάζ, αναψυκτήρια, ξενοδοχεία, βίλες κ.α. τα οποία παράνομα περιφράσσουν τον αιγιαλό όχι μόνο ως το «χειμέριο κύμα» αλλά και μέσα στην θάλασσα. Και εδώ βέβαια συζητάμε και γιά το συγκεκριμένο θέμα του «πάρκου Αναύρου», όπου σύμφωνα με τα παραπάνω δεν επιτρέπεται ούτε η οικοδόμησή του και κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών κ.α. αλλά ούτε και η με κάθε τρόπο άμεσο ή έμμεσο παρεμπόδιση της πρόσβασής του από κάθε πολίτη. Ετσι, κρίνεται ως παράνομη η κατάληψή του από ιδιώτες γιά ιδιωτικό συμφέρον. Βέβαια η απάντηση είναι ότι με τον περί αιγιαλού Νόμο, επιτρέπεται η κατάληψή του (με κάποιους όρους), όμως ο Νόμος αυτός είναι εκτός των ορίων του Συντάγματος.

• Από την άλλη μεριά υπάρχουν εκτάσεις και κτήρια κλπ τα οποία περιήλθαν στο Ελληνικό Δημόσιο δι’ απαλλοτριώσεως. Εδώ έχουμε ένα άλλο θέμα: η απαλλοτρίωση σύμφωνα με το Σύνταγμα διενεργείται γιά συγκεκριμένο σκοπό δημοσίου οφέλους, ακόμη και αν αυτός είναι υπέρ ιδιώτη. Οταν ο σκοπός αυτός εκλείψει, τότε η απαλλοτρίωση ακυρώνεται και οφείλει να επανέλθει το κτήμα (κτήριο, έκταση κλπ) στον αρχικό του ιδιοκτήτη. Ετσι κι αλλιώς έχομε δημόσια κτήση η οποία δεν εκχωρείται σε ιδιώτη παρά μόνο γιά διαχείριση –και αυτό αμφισβητούμενο. Κλασική περίπτωση η Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα ΑΕ, η γνωστή μας ΕΤΑ ΑΕ, η οποία σύμφωνα με εισηγήσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίνεται παράνομη γιά τους παραπάνω λόγους, και ειδικότερα :

Η ΕΤΑ ΑΕ ιδρύθηκε αρχικά ως «Ανώνυμη Εταιρεία Αξιοποιήσεως Περιουσίας ΕΟΤ» ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) με όρο την αξιοποίηση της περιουσίας του ΕΟΤ. Σημειώνεται ότι το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου κατείχε ο ΕΟΤ (θυμηθείτε την διαδικασία στο Μαρούσι γιά το The Athens Mall !!!). Στην συνέχεια όμως μετονομάστηκε ως «Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα ΑΕ» με εκχώρηση σε ιδιώτες του 49% ώστε το Δημόσιο να ασκεί τον έλεγχο, αλλά πολύ γρήγορα εκχωρήθηκε το 66% με νεώτερο Νόμο , περνώντας τελικά στην απόλυτη διαχείριση ιδιωτικών συμφερόντων, διαδικασία ακριβώς παράλληλη με το ξεπούλημα του ΟΤΕ, της ΔΕΗ κ.α. δημοσίων Οργανισμών Κοινής Ωφελείας.

Αρχικά ο ιδρυτικός Νόμος του 1998 όριζε ρητά ότι η λειτουργία της εταιρείας γίνεται προς το δημόσιο συμφέρον, απλά είχε περιβληθεί «το νομικό ένδυμα της ΑΕ χάριν ευελιξίας κατά τις συναλλαγές…» με τους επόμενους Νόμους όμως απέκτησε την δυνατότητα συμμετοχής (και μάλιστα κατά πλειοψηφίαν) ιδιωτικού κεφαλαίου και τελικά αποκτά κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Ετσι, όμως «ο κερδοσκοπικός χαρακτήρας της ΕΤΑ ΑΕ αποκλείει την προς αυτήν δια νόμου μεταβίβασιν οιωνδήποτε ακινήτων του Δημοσίου….» . Σημειώνεται ότι κατά την εισήγηση, δεν συζητείται κάν γιά τα ακίνητα «δημοσίας κτήσεως» όπως ο αιγιαλός δεδομένου ότι ούτως ή άλλως είναι ανεπίδεκτος μεταβιβάσεως. Η εισήγηση καταλήγει σε δύο διαπιστώσεις:

• πρώτη, ότι Η ΕΤΑ ΑΕ όπως είναι νομοθετημένη δεν είναι πλέον υπό τον έλεγχον του ελληνικού δημοσίου, δεν της επιτρέπεται επομένως να κατέχει δημόσια περιουσία. Ανάλογα θα πρέπει να δούμε τί συμβαίνει με τον Δήμο Βόλου και την εκχώρηση δημόσιας περιουσίας (του Ξενία εν προκειμένω) σε ιδιωτικό κεφάλαιο.

• δεύτερη ότι σε ακίνητα τα οποία έχουν περιέλθει στο ελληνικό δημόσιο δια απαλλοτριώσεως ωφείλουν να αποχαρακτηρισθούν, να προσφερθούν στους αρχικούς ιδιοκτήτες τους και αν αυτοί δεν επιθυμούν την επαναγορά τους τότε να πωληθούν με όρους δημόσιου λογιστικού. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα με άλλες προεκτάσεις.

Κλείνοντας, επαναλαμβάνονται τα παράλληλα σημεία σε όλες αυτές τις διαδικασίες πουμ όπως αναλύθηκαν κρίνονται ως αντισυνταγματικές στο σύνολό τους:

• Το Λιμενικό Ταμείο Βόλου, παραχωρεί στον ΕΟΤ την έκταση αυτή γιά 45 χρόνια (μέχρι την 3.6.2004), έκταση που ρητώς κατονομάζεται ως «τμήμα του αιγιαλού και της παραλίας» γιά την οικοδόμηση του Ξενία Βόλου. Σύμφωνα με την Σύμβαση αυτή, «ο περιβάλλον το ξενοδοχείο χώρος θα διατηρεί πάντοτε τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις περί αιγιαλού και παραλίας…»
• το 1987 παραχωρείται από τον ΕΟΤ στον Δήμο Βόλου το Ξενία ως την 3.6.2004
• το 1988 ο Δήμος παραχωρεί την εκμετάλλευση κλπ του Ξενία στην Δημοτική Τουριστική Επιχείρηση Βόλου (ΔΗ.Τ.Ε.Β) η οποία είναι ΝΠΙΔ.
• το 1993 παραχωρεί η ΔΗΤΕΒ σε ιδιώτη την «χρήση και κάρπωση» του Ξενία «…που βρίσκεται εντός κοινοχρήστου δημοτικού χώρου…» και ότι «ο περιβάλλον το ξενοδοχείο χώρος θα διατηρεί πάντοτε τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις περί αιγιαλού και παραλίας…»
• το 2005, η ΔΗΤΕΒ, παραχωρεί στις εταιρείες DOMOTEL-ΞΕΝΙΑ ΒΟΛΟΥ ΑΕ και ΔΟΜΟΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ – DOMOTEL AE το Ξενία σε μιά νέα Σύμβαση Παραχώρησης η οποία όμως δεν αναφέρει τίποτα από τις νομικές δεσμεύσεις των προηγουμένων παραχωρήσεων του 1959 και του 1993
• στην συνέχεια οι εταιρείες αυτές κατασκευάζουν στον επίμαχο χώρο ανοικτή κολυμβητική δεξαμενή, η οποία βεβαίως αποκλείει την πρόσβαση των πολιτών και καταπατεί ουσιαστικά τον δημόσιο χώρο του αιγιαλού. Είναι ηλίου φαεινότερον, ότι αρχίζει σιγά-σιγά με την «μέθοδο του σαλαμιού» ο σφετερισμός του δημοσίου χώρου από τις ιδιωτικές εταιρείες, και αυτό είναι συνέπεια όλων όσων αναφέρθηκαν, αλλά και μή νόμιμα σύμφωνα με όσα αναλύθηκαν στα προηγούμενα.
• τα περί «παλαιού» και «νέου» αιγιαλού που αναφέρονται στα υπομνήματα του Δήμου προς το ΣτΕ είναι μάλλον άστοχα και αποδεικνύεται από τις ρητές αναγραφές περί κοινοχρήστου χαρακτήρα στις διαδοχικές Συμβάσεις μέχρι ακόμη και του 1993.

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009

Συνεχείς αποχαρακτηρισμοί δασικών περιοχών...

Συνεχείς αποχαρακτηρισμοί δασικών περιοχών "χαρίζονται" σε ιδιώτες για την κατασκευή και εκμετάλλευση επιχειρήσεων παντός είδους.

"Με προσφυγή στο ΣτΕ απαντούν οι κάτοικοι του Δήμου Σούρπης Μαγνησίας, στα σχέδια του νομάρχη και της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος, να τσιμεντοποιήσουν μεγάλο μέρος δασικής και αγροτικής έκτασης προκειμένου να κατασκευαστεί γιγαντιαία ξενοδοχειακή μονάδα. Αντιδράσεις και για τον αποχαρακτηρισμό του κάμπου των Ασπραγγέλων

Τσιμεντοποίηση στον όρμο των Νηών

Οι κάτοικοι ζητούν να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και αντίθετη στην ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία η απόφαση του νομάρχη Μαγνησίας που ορίζει τον Παγασητικό Κόλπο ως αποδέκτη των αλμόλοιπων (λυμάτων) της μονάδας αφαλάτωσης του ξενοδοχειακού συγκροτήματος «Lavender Hills Resort» και υποστηρίζουν δεν έχουν εγκριθεί οι περιβαλλοντικοί όροι για την κατασκευή των εγκαταστάσεων της μονάδας αφαλάτωσης.

Υπενθυμίζεται, ότι για την ίδρυση της συγκεκριμένης μονάδας υπεγράφη στις αρχές του χρόνου συμφωνία μεταξύ της Μητρόπολης Δημητριάδος και της εταιρείας « Golfing Developments », η οποία θα έχει στην κατοχή της το παραθεριστικό κέντρο. Το συγκρότημα πρόκειται να κατασκευαστεί σε δασική και καλλιεργήσιμη περιοχή, όπου υπάρχουν ελαιόδεντρα μεγάλης ηλικίας, καταγγέλλουν οι κάτοικοι. Μάλιστα, έχει υποβληθεί στο Δασαρχείο Αλμυρού αίτηση για αποχαρακτηρισμό 1.683 στρεμμάτων δασικής έκτασης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το παραθεριστικό συγκρότημα θα αποτελείται από ξενοδοχείο χιλίων κλινών με προοπτική να κατασκευαστούν άλλες 1.400 κλίνες, 400 πολυτελείς κατοικίες για πώληση, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για τους Μεσογειακούς Αγώνες του 2013, ιππικό όμιλο, μαρίνα για αγκυροβόλιο γιοτ κ.α.

Τσιμεντοποιήση και στα Ζαγοροχώρια

Προς τσιμεντοποίηση οδεύει και ο κάμπος των Ασπραγγέλων, που αποτελεί την πύλη εισόδου για τα Ζαγοροχώρια, καθώς το δημοτικό συμβούλιο Κεντρικού Ζαγορίου αποφάσισε τον αποχαρακτηρισμό της περιοχής από ζώνη υψηλής παραγωγικότητας, προβάλλοντας ως επιχείρημα ότι δεν έχει καλλιεργηθεί για περισσότερα από 15 χρόνια.

Η απόφαση έχει ήδη προκαλέσει τις αντιδράσεις της επιστημονικής κοινότητας και φορέων της περιοχής, καθώς είναι πολύ πιθανό η περιοχή των 560 στρεμμάτων που πρόκειται να αποχαρακτηριστεί να χωριστεί σε οικόπεδα και να τσιμεντοποιηθεί.

Επιπλέον η επίμαχη περιοχή βρίσκεται στην περιφερειακή ζώνη του Εθνικού Πάρκου Πίνδου και, σύμφωνα με την υπ αριθ. 23069 ΚΥΑ που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2005 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, το κατώτατο όριο αρτιότητας που επιτρέπει σε κάποιον να χτίσει είναι τα 8 στρ.

Δεν είναι λίγοι λοιπόν αυτοί, που εκφράζουν το φόβο ότι στην περιοχή θα «ξεφυτρώσουν» ξαφνικά γιγαντιαίες ξενοδοχειακές μονάδες που δεν θα σέβονται όυτε το περιβάλλον, ούτε το οικιστικό τοπίο.

Πηγές: Βήμα, Έθνος

Η ΓΣΣΕ με την ΠΑΣΚΕ άντρο των διευθυντών της ΟΙΚΟΜΕΤ-Φάκελος Κωνσταντινα Κούνεβα


Του ΜΑΡΙΟΥ ΔΙΟΝΕΛΛΗ*

Ένα στοιχείο με ιδιαίτερη σημασία για το ζήτημα των εργολαβιών καθαρισμού φέρνει σήμερα στο φως η "Αυγή" και ενώ συμπληρώνονται 6 μήνες από τη δολοφονική επίθεση κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα. Η συμμετοχή ενός πρωτοκλασάτου στελέχους της ΟΙΚΟΜΕΤ στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ δίνει άλλο νόημα στην υπόθεση της «χαλαρής» στάσης της ΓΣΕΕ έναντι των εργολάβων.

Το όνομα της Αθανασίας (Νάνσυ) Γισδάκη λέει πολλά στις καθαρίστριες τις ΟΙΚΟΜΕΤ, εκεί που παίχτηκε σε μικρογραφία ολόκληρο το έργο της ελαστικής ανασφάλιστης εργασίας στην Ελλάδα. Ένας ιδιοκτήτης, πρώην συνδικαλιστής μάλιστα, υποχρεώνει τις καθαρίστριες με την πρόσληψή τους να υπογράφουν λευκά χαρτιά και για την παραίτησή τους. Και μια προσωπάρχης - διευθύντρια που παίζει τον ρόλο του δεξιού χεριού, που υποκινεί τη σύσταση εργοδοτικού σωματείου και έχει ως αποστολή να καταπνίγει κάθε αντίδραση που τυχόν εκδηλωθεί.

Όταν όμως το όνομα της διευθύντριας βρίσκεται στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ, τότε το έργο αποκτά άλλη τροπή και από εργασιακό δράμα μετατρέπεται σε συνδικαλιστικό και πολιτικό θρίλερ. Η κυρία Γισδάκη Αθανασία του Κωνσταντίνου συμμετείχε με το ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ στις εκλογές του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου του Πειραιά, που πραγματοποιήθηκαν στις 11 και 12 Φεβρουαρίου 2007.



Οι εργοδότες εκπροσωπούν τους εργαζόμενους...

Το εργοδοτικό Σωματείο της ΟΙΚΟΜΕΤ δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά, ιδιαιτέρως εφόσον εκκρεμούσαν σωρεία καταγγελιών εις βάρος της εταιρείας. Η λύση βρέθηκε μέσω της δημιουργίας του «Σωματείου Επιμελητών Κτιρίων Πειραιά», το οποίο έδωσε την κάλυψή του για να συμμετάσχει η κυρία Γισδάκη εκ μέρους της ΟΙΚΟΜΕΤ στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ (φωτ).

Η κυρία Γισδάκη δεν εξελέγη. Ωστόσο, συγκέντρωσε αρκετές ψήφους ώστε να καταλάβει τη δεύτερη αναπληρωματική θέση για τη Γενική Συνέλευση της ΓΣΕΕ. Μετά τον πρόσφατο αιφνίδιο θάνατο του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, κατέλαβε την πρώτη αναπληρωματική θέση και βρίσκεται μόλις ένα βήμα από την ανάδειξή της σε εκπρόσωπο των εργαζομένων όλου του Πειραιά στη ΓΣΕΕ.

Η στάση της ΓΣΕΕ στα μεγάλα προβλήματα των καθαριστριών χαρακτηρίζεται από τις ίδιες τις καθαρίστριες ως αδιάφορη, ενίοτε και υπονομευτική για τον αγώνα που δίνουν, ιδιαίτερα μετά την επίθεση στην Κούνεβα. Η στάση αυτή πολλές φορές έλαβε και προσωπικά χαρακτηριστικά για τον πρόεδρο της Συνομοσπονδίας Γιάννη Παναγόπουλο, με τον οποίο οι καθαρίστριες της ΠΕΚΟΠ πολλές φορές ήρθαν σε αντιπαράθεση κατηγορώντας τον για ενδοτική στάση στο θέμα της ΟΙΚΟΜΕΤ και του εργολάβου Οικονομάκη.

Η συμμετοχή της διευθύντριας του Οικονομάκη στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ, συμμετοχή την οποία ασφαλώς γνώριζε ο κ. Παναγόπουλος ως επικεφαλής της συνδικαλιστικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ, βάζει έναν επιπλέον παράγοντα που ενδεχομένως εξηγεί τη μέχρι σήμερα στάση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Ο ίδιος ο Οικονομάκης εξάλλου δεν έκρυψε ποτέ τη συμμετοχή του στην ΠΑΣΚΕ δηλώνοντας υπερήφανος για τη συνδικαλιστική του δράση πριν εξελιχθεί σε μεγαλοεργολάβο - ιδιοκτήτη εταιρειών καθαρισμού και security.


Δεν άλλαξε τίποτα

Σήμερα η ΟΙΚΟΜΕΤ συνεχίζει να καθαρίζει τους σταθμούς και τους συρμούς του ΗΣΑΠ. Σαν να μην έχει συμβεί τίποτα, παρά τη σωρεία καταγγελιών εις βάρος της και παρά τη συμπλήρωση έξι μηνών από την επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Η Βλασία Παπαθανάση, πρόεδρος της ΠΕΚΟΠ δηλώνει πως δεν την εκπλήσσει η συνέχιση του καθεστώτος αυτού. «Κάναμε πορεία για την Κωνσταντίνα και η ΓΣΕΕ δεν έβγαλε την παραμικρή ανακοίνωση. Μας είπαν σωματείο σφραγίδα. Η αποκάλυψη της συμμετοχής της Γισδάκη στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ, δείχνει πως είχαμε δίκιο που φωνάζαμε τόσο καιρό...».

Για τον ρόλο τής «εν αναμονή» εκπροσώπου των εργαζομένων του Πειραιά μιλά η Μαρίνα Κοντάκη, εργαζόμενη έως και σήμερα στην ΟΙΚΟΜΕΤ. «Θα είναι τρελό να φτάσει κάποτε να μας εκπροσωπεί η κυρία Γισδάκη στη ΓΣΕΕ. Ήταν εκείνη με την οποία η Κωνσταντίνα είχε συγκρουστεί αμέτρητες φορές διεκδικώντας τα δικαιώματά μας. Θα αποτελεί προσβολή για την ίδια την Κούνεβα και για όλους μας...».
avgi.gr

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

Καταγγελια δημοσιογράφου ότι χτυπήθηκε απο αστυνομικούς

Το όνομα μου είναι Daniel Patino Flor, είμαι από το Εκουαδόρ και δουλεύω σαν φωτορεπόρτερ από το 2004 για διάφορες εφημερίδες της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης. Από το 2007 ζω στην Βαρκελώνη όπου τελειώνω το μάστερ μου. Στις 22 Μαΐου με συνέλαβε η αστυνομία στην Αθήνα ενώ κάλυπτα την διαμαρτυρία των μουσουλμάνων μεταναστών κοντά στην πλατεία Ομονοίας. Ακολουθεί μια λεπτομερή παρουσίαση των γεγονότων.

Η διαμαρτυρία και η σύλληψη
Στις 14 Μαΐου 2009 έφτασα στην Αθήνα με σκοπό μέσα σε 10 μέρες να φωτογραφίσω την πόλη. Επισκέφθηκα τις γειτονιές Εξάρχεια, Μοναστηράκι, Πλάκα, Ομόνοια, Γκάζι, Λυκαβηττός και Ακρόπολη. Στις 22 Μαΐου στις 16:40 κατευθυνόμουν στο Σύνταγμα για ένα φωτορεπορτάζ στην Ερμού μέχρι το Μοναστηράκι. Ενώ το λεωφορείο κατευθυνόταν στο Σύνταγμα η αστυνομία είχε κλείσει το δρόμο και ο οδηγός πρότεινε να περπατήσουμε μέχρι το Σύνταγμα. Όταν έφτασα στην Βουλή πρόσεξα ότι μια διμοιρία της αστυνομίας κατευθυνόταν προς μια ομάδα διαδηλωτών.

Οι διαδηλωτές απάντησαν πετώντας πέτρες, κατέλαβαν τον δρόμο και απώθησαν τις αστυνομικές δυνάμεις. Μια άλλη ομάδα αστυνομικών εμφανίστηκε και πέταξε δακρυγόνα. Συνέχισα να φωτογραφίζω και στάθηκα σε μια πλευρά όπου υπήρχε αστυνομία και δημοσιογράφοι, ενώ η πλατεία είχε γεμίσει δακρυγόνα.

Γύρω στις 18:00 οι διαδηλωτές κατευθύνονταν προς την Ομόνοια, φωνάζοντας συνθήματα σε σχάση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και το σεβασμό του Ισλάμ. Την προηγούμενη μέρα ένας αστυνομικός ενώ έλεγχε τα έγγραφα ενός μουσουλμάνου του πήρε το Κοράνι, (μπροστά στην γυναίκα και το παιδί του) το πέταξε και το πάτησε. Ενώ οι διαδηλωτές συνέχιζαν την πορεία διαμαρτυρίας, χάθηκε ο έλεγχος και άρχισαν να σπάνε ιδιωτική και δημόσια περιουσία. Οι δρόμοι είχαν γεμίσει δακρυγόνα και φωτιές και ο κόσμος έτρεχε προς κάθε κατεύθυνση. Όλη αυτή την ώρα φωτογράφιζα τα γεγονότα.

Στις 18:45 μια νέα ομάδα αστυνομικών κατέφθασε με μηχανές. Από την αρχή είδα τις άγριες διαθέσεις τους και πράγματι ξεκίνησαν μια βίαιη καταστολή απέναντι στους διαδηλωτές και όποιον άλλον βρισκόταν εκεί. Ακινητοποιούσαν τον κόσμο χτυπώντας τον, συλλάμβαναν τους πάντες, και καθώς οδηγούσαν τον κόσμο στην άλλη πλευρά του δρόμου τους έδερναν όλους.

Ενώ φωτογράφιζα τα γεγονότα, ένας αστυνομικός ήρθε από πίσω μου και απείλησε να με χτυπήσει αν δεν τον ακολουθούσα, με χτύπησε στα πόδια και με έριξε στο πάτωμα για να μου βάλει χειροπέδες. Ενώ προσπαθούσα να του δείξω την δημοσιογραφική μου ταυτότητα, με έριξε στο πάτωμα με το πόδι του πάνω στο λαιμό μου. Ούρλιαζα δείχνοντας του την κάμερα μου και το διαβατήριο μου, αλλά δεν με άκουγε, ενώ πλησίασε ένας άλλος αστυνομικός (προφανώς ανώτερος του) που του ζήτησε να με απελευθερώσει.

Σηκώθηκα, έτρεξα στην άλλη πλευρά του δρόμου και απομακρύνθηκα αρκετά από τον συγκεκριμένο αστυνομικό. Περπάτησα 100 μέτρα, σταμάτησα να δω που είχα δεχθεί χτυπήματα και να ελέγξω τον εξοπλισμό μου. Ενώ κοιτούσα τις συλλήψεις που έκανε η αστυνομία, ένας αστυνομικός με πλησίασε από πίσω με έπιασε από το πουκάμισο, μου πήρε την κάμερα και με έσπρωξε μέσα σε ένα βαν μαζί με άλλους κρατούμενους, η ώρα ήταν 19:30.

Στα Ελληνικά κρατητήρια με μετέφεραν μαζί με τους υπόλοιπους κρατούμενους (ένας από αυτούς ήταν ένα παιδί 13 ετών). Με γροθιές μας χτυπούσαν ενώ ανεβαίναμε στον 6ο όροφο. Οι αστυνομικοί κράτησαν τη κάμερα μου και τις κάρτες μνήμης και με έψαξαν 8 φορές. Πέταξαν κάτω όλο το περιεχόμενο της τσάντας μου και με ανάγκασαν να γδυθώ. Αφού ντύθηκα με ανέβασαν στον 12ο όροφο.

Στο ασανσέρ οι αστυνομικοί με έβριζαν στα Αγγλικά (δεν ήταν μεγαλύτεροι από 25 χρονών) “fuck you, mother fuckers, I will fuck your mother, and so on.” Καθώς με έβριζαν με χτυπούσαν στο κεφάλι και στο στομάχι. Το ασανσέρ σταμάτησε και μπήκε μέσα ένας πενηντάρης αστυνομικός, υποθέτω ότι του είπαν ότι είμαι φωτογράφος (κατάλαβα την λέξη φωτογράφος στα Ελληνικά). Ο αστυνομικός με κοίταξε, έβγαλε ένα μαχαίρι από τη ζώνη του και απειλώντας με είπε: “I will cut your balls and fuck you in the ass”. Οι άλλοι γέλασαν και τον ευχαρίστησαν για την "παράσταση".

Όταν φτάσαμε στο 12ο όροφο καθώς πηγαίναμε στο διάδρομο με κλότσησαν στους αστραγάλους, και με τους αγκώνες τους με χτύπησαν στο στήθος, το κεφάλι και το λαιμό. Με ξαναέψαξαν, πετώντας τα πράγματα από την τσάντα μου. Ζήτησα πολλές φορές να μιλήσω με κάποιο ανώτερο αξιωματικό αλλά κάθε φορά με χτυπούσαν περισσότερο. Τους έδειξα το διαβατήριο μου και ζήτησα να αναγνωρίσουν ότι είμαι φωτορεπόρτερ από το εξωτερικό αλλά μου πέταξαν το διαβατήριο και μου είπαν να μην μιλάω.

Περίμενα πολύ ώρα χωρίς να γνωρίζω τι γίνεται. Μετά από 6 ώρες με πήγαν στα κρατητήρια μαζί με τους υπόλοιπους κρατούμενους, μου επέστρεψαν την κάμερα μαζί με τις κάρτες μνήμες που είχαν όμως διαγράψει το περιεχόμενο τους. Στις 24:30 τηλεφώνησα στους φίλους μου στην Αθήνα και τους ενημέρωσα για το τι γινόταν. Εκείνοι μου βρήκαν δικηγόρο και μίλησαν με την πρεσβεία του Εκουαδόρ για το τι συνέβαινε. Στις 02:00 είδα το δικηγόρο που μου είπε ότι όλες οι φωτογραφίες μου είχαν αντιγραφεί σε ένα DVD και ότι πιθανότατα θα με κατηγορούσαν για "πρόκληση ταραχών". Την επόμενη μέρα η υποψία του επαληθεύτηκε.

Συναντήθηκα με το δικηγόρο που θα αναλάμβανε την υπόθεση μου και μου είπε ότι η Ελληνική Αστυνομία με κατηγορούσε " ότι ήμουν μέλος μιας ομάδας 12 ατόμων που ξεκίνησαν τις ταραχές". Πουθενά στην κατηγορία δεν αναφερόταν ότι είμαι φωτογράφος από το Εκουαδόρ, ότι μένω στην Ισπανία όπου κάνω τις μεταπτυχιακές μου σπουδές. Στις 16:30 πήγαμε στο δικαστήριο, όπου ο δικηγόρος μου πιστοποίησε ότι είμαι φωτογράφος, κάτοικος Ισπανίας και μεταπτυχιακός φοιτητής, με αποτέλεσμα την απελευθέρωση μου αλλά η δίκη θα γίνει αυτή τη βδομάδα.

Κλείνοντας...
Ευχαριστώ εκ βαθέως όλους εκείνους στην Βαρκελώνη και Αθήνα που χωρίς όρους με βοήθησαν και συνέβαλαν στην απελευθέρωση μου. Την κυβέρνηση του Εκουαδόρ και τους αντιπροσώπους της στην Αθήνα για τον επαγγελματισμό και την ταχύτητα με την οποία χειρίστηκαν την υπόθεση μου. Τους δικηγόρους που με υπερασπίστηκαν και την Ελληνική Ένωση φωτογράφων για την παρέμβαση της. Ελπίζω όλοι εσείς που διαβάζετε την δήλωση μου να προβείτε σε κάθε νόμιμη ενέργεια για να μην μείνει αυτή η πράξη ατιμώρητη. Μην διστάσετε να πάρετε πρωτοβουλίες για την προάσπιση των ανθρώπινων
δικαιωμάτων και την ελευθερία του Τύπου για όλους τους φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφους του κόσμου.

Επικοινωνία:
daniel_patino_flor@yahoo.com

ΠΗΓΗ: www.koutipandoras.gr

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009

Όταν η τέχνη απογειώνεται απο τα αστυνομικά όργαναν

Κατήθεσον μύνησιν αστυνομικάν όργαναν εναντίων της ΕΡΤ, που τους είδον να βρίσκονται άπαντες καθήμενοι να αναμένουν φραπόγαλα καθώς και να περιμένουν δια την νόμιμων χρήσιν τας τουαλέτας. Δεν διευκρινίζεται αν κατά την εκ περιτροπής και νόμιμιν χρήσιν της τουαλέτας πρόέκυψε "ψιλό" ή "χονδρό" κάτι που θα βοηθούσε και στην κατανόηση του μεγεθους της προσβολής αλλά και της προσπάθειας, όσον αφορά τον 'χρόνο" και τον "πόνο" ταύτης, αν και από το ύψος της οικονομικής απαίτησης αφήνωνται σαφής αιχμές για…τελος πάντων.

Τα αστυνομικά όργανα ζητούν 300 000ευρώ κάτι που κατά τη γνώμιν μας κρίνεται ελάχιστο, να ζητήσουν και το Πούλιτζερ

To πραγματικά καταπληκτικό κείμενο:

«Αιτήθημεν αδείας ολιγολέπτου διαλείμματος προκειμένου να προμηθευθώμεν ύδωρ και καφέ και να κάνομε και χρήσιν τουαλετών. Παραμείναμε σταθμευθέντες έμπροσθεν του καταστήματος, εις τον εξωτερικόν αυτού χώρον, μέχρις ότου παρασκευασθούν οι καφέδες και κάνομε άπαντες εκ περιτροπής την χρήσιν της τουαλέτας»


«Κάποιοι εκ των συμπολιτών μας,ασκούντες το επάγγελμα του δημοσιογράφου, έκριναν ότι το να πίνη κάποιος καφέ είναι κατακριτέον και- προφανώς- το να υπακούη εις τας σωματικάς αυτού ανάγκας είναι παράνομον και ανήθικον» αναφέρεται στην αγωγή.


«Απεικόνισαν ημάς, λοιπόν, άνευ αδείας εκ μέρους ημών,προσβάλλοντες βαναύσως την έκφανσιν της προσωπικότητος ημών» καθώς, όπως λένε, «εμφανιζόμεθα ως εάν είμεθα εγκληματίες, καταληφθέντες επ΄ αυτοφώρω». «Πρόκειται για διασπορά ψευδών ειδήσεων με σκοπό την προσωπική μας προσβολή» τονίζουν και προσθέτουν: «Πρόκειται επίσης περί επιθέσεως εις βάρος ημών και του κύρους της Αστυνομίας, όταν εμφανιζόμεθα ως οκνηροί και αδιάφοροι,επειδή καθήσαμε για ολίγα λεπτά και αποκλειστικώς μέχρις ότου ετοιμασθούν οι καφέδες και κάνομε άπαντες χρήσιν της τουαλέτας, κάτι το οποίον πράττουν επί ώρες ατελείωτες οι κύριοι οι οποίοι μας επιτίθενται τόσον υποκριτικώς».

πηγη : indy.gr

Αντιρατσιστική Πορεία-Παρασκευή 29/5 - 6:00μμ Ομόνοια